User login

Navigation

Global IMC Network

Και Πάλιν η Τρισκατάρατη Οικονομία

του Πέτρου Ευδόκα, petros@cyprus-org.net

ο- Επιτέλους! Ένα άρθρο για την Οικονομία Χωρίς Αριθμούς
ο- Υπάρχουν Λύσεις ακόμα και Χωρίς την Ανατροπή του Κεφαλαίου. Είναι Όμως Επιθυμητές;
 
 
Σ' ένα πρόσφατο κείμενο με τίτλο "Αντεπίθεση!" που δημοσιεύτηκε και ως φυλλάδιο που κυκλοφορεί σε Κύπρο και Ελλάδα, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος (ΚΚΕ) πολύ ορθά επισημαίνει πως η παρούσα οικονομική κρίση ήταν απόλυτα προβλέψιμη, και απορρέει απόλυτα και μόνον από την ύπαρξη της Κεφαλαιοκρατίας. Επίσης ορθά επισημαίνει πως μόνο η ανατροπή και αντικατάσταση της εξουσίας του Κεφαλαίου θα λύσει τις συνεχείς κρίσεις του Καπιταλισμού.
 
Κρίμα που η ηγεσία του ΚΚΕ αυτοπαγιδεύτηκε σ' ένα μικρόψυχο σταλινισμό και αυταρχικό ηγεμονισμό που δεν επιτρέπει στα μέλη του να συμμετέχουν στους αυτόνομους αγώνες του λαού και μπαίνει διαχρονικά σε αντιπαράθεση μαζί τους, όπως τώρα με το κίνημα των Αγανακτισμένων, το κίνημα της πατάτας, και άλλες αυτόνομες πρωτοβουλίες του κόσμου ενάντια στο Κεφάλαιο και το Κράτος του.
 
Το ΚΚΕ συνδέει τον πατριωτισμό με τα συμφέροντα της τάξης των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων με την ανατροπή της εξουσίας του Κεφαλαίου. "Λαός κυρίαρχος και ελεύθερος", γράφει, είναι μόνον ο λαός που είναι "κάτοχος των μέσων παραγωγής με τη δική του εξουσία". [1]
 
Συμφωνούμε. Η ανατροπή και αντικατάσταση του Καπιταλισμού θα ήταν - αν και όταν προκύψει ως εφικτή - η ιδανική λύση. Αλλά αν σήμερα δεν είναι εφικτή, ή αν είναι εφικτή μόνο κατά τεμάχια, δύναται ο Σοσιαλισμός να προσφέρει λύσεις εφαρμόσιμες υπό την εξουσία του Κεφαλαίου που να είναι καρποφόρες, που να έχουν τη δυνατότητα αντιστροφής της κρίσης;
 
Βεβαίως!
 
Οι λύσεις που παρέχει ένας "πρώιμος Σοσιαλισμός" για Κύπρο και Ελλάδα, εφαρμογές δηλαδή κατά τεμάχια πριν την ανατροπή ή πριν την κατάρρευση του Καπιταλισμού από τις ίδιες τις δικές του εσωτερικές αντιφάσεις ή τις εσωτερικά αντικρουόμενες δυνάμεις του συστήματος, είναι τόσον αποτελεσματικές που το ίδιο το σύστημα κατά καιρούς προσφεύγει σε αυτές στις κρίσιμες του στιγμές όταν διακρίνεται ευρέως πως το σύστημα καταρρέει ή επίκειται επανάσταση. Είναι δηλαδή λύσεις Σοσιαλιστικές μεν, αλλά τις οποίες το σύστημα Κεφαλαιοκρατίας αγκαλιάζει κατά καιρούς στην προσπάθεια του να επιζήσει, να στύψει ακόμα μερικά χρόνια ή δεκαετίες κέρδους από τον εργαζόμενο λαό.
 
Όλες οι λύσεις που αναφέρουμε πιο κάτω πηγάζουν από την πρακτική των Σοσιαλιστικών κινημάτων και από την ανάλυση της πολιτικής οικονομίας κατά Μαρξ. Όλες τους έχουν τύχει εφαρμογής σε διάφορες χώρες, ενώ σε μικρό ή μεγάλο βαθμό έχουν κάποια παρουσία και στην ιστορία των δικών μας χωρών τα τελευταία εκατόν πενήντα χρόνια.
 
Οι ψευδο-σοσιαλιστές που βρέθηκαν στην εξουσία Ελλάδος και Κύπρου από την Μεταπολίτευση και εντεύθεν έκαμαν (και συνεχίζουν) ακριβώς τα αντίθετα από ότι διδάσκει και καθοδηγεί ο Σοσιαλισμός, ενώ ταυτόχρονα εξαπάτησαν τον λαό με "αριστερά" συνθήματα, "αριστερόζ" όχλους, ποδοσφαιροποίηση του αγώνα και καραμούζες. Και πράττοντας έτσι μας κατέστρεψαν.
 
Όλες βέβαια οι λύσεις που προτείνουμε μπορούν να υπάρξουν σε εκδοχές που απελευθερώνουν, αλλά και σε εκδοχές κίβδηλες, εκδοχές που καπελώνουν τα λαϊκά στρώματα και δημιουργούν νέους ορίζοντες για την εκμετάλλευση μας από το Κεφάλαιο. Όσον πιο γνήσιες είναι οι εφαρμογές των, τόσο πιο εύκολα μπορούν να βοηθήσουν τον λαό ΚΑΙ το υπάρχον σύστημα να ξεπεράσει την παρούσα κρίση, ή και μια νέα Σοσιαλιστική εποχή να βάλει κάτω ρίζες και θεμέλια.
 
 
Άρνηση Πληρωμών ~ Διαγραφή του Χρέους
 
Θέσαμε την λύση αυτή σε προηγούμενο μας άρθρο, και εμμένουμε στο ότι είναι η καλύτερη και η πιο εφικτή για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, ακόμα και για τις τράπεζες και τα κράτη στα οποία οφείλονται τα χρέη. Μια διαγραφή του χρέους ή άρνηση πληρωμών από τις Κυβερνήσεις Κύπρου και Ελλάδος θα έχει τα εξής άμεσα αποτελέσματα:
α. Απελευθέρωση οικονομικών πόρων που καθιστούν τα μέτρα λιτότητος αχρείαστα.
β. Απελευθέρωση οικονομικών πόρων για επενδύσεις, εργοδοτήσεις και νέες παραγωγικές επιχειρήσεις.
γ. Απελευθέρωση μισθών και εισοδημάτων για τους εργαζόμενους, αυξάνοντας αμέσως την ποιότητα ζωής για όλους.
δ. Απελευθέρωση πόρων για ψώνια στην αγορά, όπου και πραγματώνει τα κέρδη του το Κεφάλαιο. Με αυτήν την πράξη, την αγορά εμπορευμάτων και υπηρεσιών, αναβιώνει ο κύκλος Παραγωγής ~> Αγοράς ~> Πραγμάτωσης Κέρδους ~> Παραγωγής, που είναι και ο βασικός κινητήρας του καπιταλιστικού συστήματος ο οποίος τώρα σε Ελλάδα και Κύπρο αδρανεί, υποτονεί και που ίσως να μην επιβιώσει αν δεν γίνουν σύντομα αλλαγές.
 
Η λύση Άρνησης Πληρωμών ~ Διαγραφής του Χρέους τέθηκε στο άρθρο μας με τίτλο
David Harvey: Greece should call Europe's bluff"
 
Δεν ήλθε όμως ουρανοκατέβατη τούτη η λύση, ακόμα και αν έχει την στήριξη ενός από τους κορυφαίους διανοητές της μαρξιστικής οικονομίας, του David Harvey. Η λύση για Άρνηση Πληρωμών ~ Διαγραφή του Χρέους είναι για δεκαετίες τώρα στην κορυφή της πολιτικής πλατφόρμας του Φιδέλ Κάστρο και του Κινήματος των Αδεσμεύτων Χωρών.
 
Ο Φιδέλ είπε ξεκάθαρα πως το χρέος ΔΕΝ είναι δυνατό να πληρωθεί - δηλαδή δεν υπάρχει τρόπος να στύψουν οι δανειστές τους λαούς και να εκπιέσουν τέτοια ποσά για αποπληρωμή. Άρα και πρέπει να διαγραφούν τα χρέη και να αρχίσει νέος οικονομικός κύκλος χωρίς επιβαρύνσεις στους εργαζόμενους και καταπιεσμένους λαούς [3]. Ακόμα και αν είναι μόνο για να επιβιώσει ο Καπιταλισμός, αν δεν επιβιώσουν οι εργαζόμενοι λαοί που παράγουν τα πλούτη και κέρδη με τον μόχθο τους, κέρδη δεν πρόκειται να δουν οι δανειστές.
 
Με το σχέδιο Άρνησης Πληρωμών ~ Διαγραφής του Χρέους υπάρχει κίνδυνος κάποιες τράπεζες ή άλλοι δανειστές να καταρρεύσουν. Πολύ ορθά λέει ο Φιδέλ πως στην προκειμένη περίπτωση αν υπάρχουν κάποιοι καπιταλιστικοί θεσμοί οι οργανισμοί που θέλουμε να επιβιώσουν, τότε εύκολα μπορούν να διασωθούν με μικροσκοπικές και ελάχιστες μεταθέσεις πόρων από τις πολεμικές βιομηχανίες και από άλλες αχρείαστες ή καταστροφικές επιχειρήσεις που μόνο ζημιά φέρνουν στην κοινωνία. Αναλύει το σκεπτικό του ψηλαφώντας αυτά και άλλα συναφή θέματα μέχρι και την αντίληψη του ότι μια τέτοια λύση είναι ουσιαστικά σωσίβιο για τον Καπιταλισμό σε πολλές του συνεντεύξεις, άρθρα και βιβλία. Τουλάχιστον, λέει, αν θα επιβιώσει η Κεφαλαιοκρατία, ας είναι να επιβιώσει σε πιο ανθρώπινες ή ανθρωπιστικές εκδοχές [4].
 
Αναγνωρίζουμε πως μόνο μια πολύ φιλολαϊκή Κυβέρνηση ή ίδιος ο λαός στην εξουσία θα ήτο δυνατόν να ανακοινώσει Άρνηση Πληρωμών ή να διαπραγματευθεί μια Διαγραφή του Χρέους. Σε κάποιες περιπτώσεις ίσως και μια πολύ συντηρητική Κυβέρνηση θα μπορούσε να υιοθετήσει μια τέτοια στάση, αν βλέπει καθαρά πως η μόνη άλλη επιλογή είναι ή κατάρρευση, ή επανάσταση.
 
 
Αύξηση Εισοδημάτων
 
Η λύση στις "κλασσικές οικονομικές κρίσεις" είναι η αύξηση των απολαβών για τους εργαζόμενους. Τούτο αμέσως δίνει ώθηση στις αγορές διότι μπορούν οι εργαζόμενοι να αγοράσουν, πραγματώνονται τα κέρδη του Κεφαλαίου στην αγορά, και αρχίζει νέος κύκλος επενδύσεων, παραγωγής, αγοράς, κέρδους, κοκ.
 
Και οι δύο κλάδοι της πολιτικής οικονομίας, εκείνος που είναι αφοσιωμένος στην ανατροπή του συστήματος, και εκείνος που είναι αφοσιωμένος στην μεγιστοποίηση του κέρδους, συμφωνούν σε αυτή την ανάλυση. Συμφωνούν στο ότι η λύση στην θεσμική "κλασσική οικονομική κρίση" του Καπιταλισμού είναι πάντα η Αύξηση των Απολαβών των εργαζομένων. Είτε γίνουν αγώνες για την κατάκτηση αυτών των αυξήσεων (που τις έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι για να επιβιώσουν), είτε όχι, το ίδιο το σύστημα, δηλαδή τα συμφέροντα των Κεφαλαιοκρατών επιβάλλουν να δοθούν οι αυξήσεις για να επιβιώσει το σύστημα και να συνεχίσει η κερδοφορία για το Κεφάλαιο.
 
Η σημερινή κρίση που μαστίζει την Ελλάδα και Κύπρο και άλλες χώρες ταυτόχρονα, ΔΕΝ είναι η θεσμική  "κλασσική οικονομική κρίση" όπως την ξέρουμε και την αναγνωρίζουμε από τα χαρακτηριστικά της λίμνασης πόρων και κοινωνικής παράλυσης. Η παρούσα είναι πιο απλά μια "κρίση" που παρήχθει όταν τα Κράτη μας δανείστηκαν από το Κεφάλαιο (από μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες) και από άλλα Κράτη πιο πολλά λεφτά απ' όσα μπορούν να πληρώσουν, δεσμεύοντας έτσι τους πληθυσμούς μας σε χρέη που δεν μπορούν να ξεπληρώσουν εμπρόθεσμα. Ούτε το αρχικό ποσό δανείου, ούτε και οι υπέρογκοι τόκοι μπορούν να αποπληρωθούν. Αυτό το είδος τεχνητής "κρίσης", τα Κράτη προσπαθούν να την επιλύσουν ξεζουμίζοντας τον κόσμο με φορολογίες για να μαζέψουν λεφτά να τα δώσουν στο Κεφάλαιο. Με αυτό τον τρόπο στην Ελλάδα επήλθε δραματικά ραγδαία εξαθλίωση του πληθυσμού, και παρ' όλον που ευτυχώς στην Κύπρο διατηρείται ακόμα κάποιο βιοτικό επίπεδο, και αυτό απειλείται άμεσα τώρα με κατάρρευση αν υιοθετηθούν στο νησί παρόμοιες όπως στην Ελλάδα πολιτικές και μέτρα λιτότητος.
 
Άνκαι η σημερινή κρίση δεν έχει τη ρίζα της στις συνήθεις "θεσμικές κρίσεις" του Καπιταλισμού που προκαλούνται από την περιοδική υπερ-παραγωγή ή υπο-κατανάλωση, ακόμα και αν η ρίζα της βρίσκεται σε τεχνητές μανούβρες που αφορούν κακοδιαχείριση δανείων και πόρων από συνδυασμό ηθελημένης πλεονεξίας, ηθικής και οικονομικής διαφθοράς και ηλιθιότητος εκ μέρους κάποιων πολιτικών, το αποτέλεσμα της έχει τα ίδια συμπτώματα με την θεσμική κρίση: λίμναση και παράλυση στην κίνηση της οικονομίας, αποτυχία στην αγορά και παράλυση στην παραγωγή. Όλα τούτα επιλύονται όπως και η θεσμική κρίση: με την Αύξηση Απολαβών.
 
Μια τέτοια λύση Αύξησης των Απολαβών για τους εργαζόμενους είναι το τελευταίο πράμα που θα σκεφτεί μια Κυβέρνηση υπόδουλη ψυχή τε και πνεύματι στους Κεφαλαιοκράτες. Αλλά είναι και η λύση που θα φέρει τα πιο άμεσα αποτελέσματα προσδίδοντας ζωή ξανά στον κινητήρα του Καπιταλισμού, ο οποίος είναι ο κύκλος
Παραγωγής -> Αγοράς -> Πραγμάτωσης Κέρδους -> Παραγωγής [5].
 
Μερικές φορές προκύπτουν Κυβερνήσεις υπόδουλες μεν στο Κεφάλαιο αλλά που αντιλαμβάνονται την αναγκαιότητα για τέτοιες λύσεις. Μια τέτοια ήταν η Κυβέρνηση του Φράνκλιν Ρούσβελτ που μετά την μεγάλη οικονομική κρίση του περασμένου αιώνα θέσπισε διάφορα μέτρα που ουσιαστικά πραγμάτωσαν την λύση Αύξησης των Απολαβών για την τάξη των εργαζομένων, ώστε να αναβιώσει ο κινητήρας του Καπιταλισμού. Ονόμασε το σχέδιο του "NewDeal", δηλαδή "Νέα Συμφωνία" ή "Νέα Διευθέτηση". Μεταξύ άλλων άνοιξε πολλαπλά και τεράστια μέτωπα εργοδότησης από το Κράτος σε γιγαντιαία δημόσια έργα (φράγματα, αυτοκινητόδρομους, φυσικά πάρκα, κοκ.) και ταυτόχρονα γέννησε τις απαρχές του Κράτους Πρόνοιας, θεσμοθετώντας ωφελήματα για τους άνεργους, σύστημα σύνταξης και κρατικής επιχορήγησης για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των συνταξιούχων και άπορων, επιχορήγηση τροφών για άνεργους και άπορους, χαμηλότοκων δανείων για την παιδεία, για οικογενειακές οικίες, για μικρές επιχειρήσεις, και άλλα τέτοια πολλά. Μαζί τους έδωσε αναγνώριση σε διάφορα δικαιώματα των εργαζομένων όπως το δικαίωμα συλλογικής σύμβασης, συλλογικής διαπραγμάτευσης και συνένωσης σε συνομοσπονδίες μεγάλων συνδικάτων [6].
 
Τα έξοδα για το σχέδιο ήταν τεράστια, αλλά οι άλλες επιλογές, κατάρρευση του Καπιταλισμού ή επανάσταση, ήταν ακόμα πιο απεχθείς για τους Κεφαλαιοκράτες. Οπότε και το δέχτηκαν. Σε μερικά χρόνια η οικονομία των ΗΠΑ έγινε τόσο ισχυρή που όχι μόνον κέρδισε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά και αντικατέστησε την Βρετανική Αυτοκρατορία κληρονομώντας όλες της τις κτήσεις.
 
Με άλλα λόγια αυτές οι "αποσπασματικές" Σοσιαλιστικές λύσεις είναι ΠΟΛΥ δυνατές είτε πρόκειται για την ενδυνάμωση του λαού είτε του συστήματος.
 
Μπορεί να βρεθεί κάποια Κυβέρνηση που είτε με την πίεση του φόβου, είτε μέσω φώτισης, αναγνωρίσει την σοφία της λύσης Αύξησης των Απολαβών και να την υλοποιήσει. Επίσης, αν βρεθεί στην εξουσία το λαϊκό κίνημα μπορεί πολύ εύκολα να υλοποιήσει πολλαπλές εκδοχές αυτής της λύσης. Αν όμως δεν προκύψουν τέτοιες συνθήκες, ο μόνος τρόπος να υλοποιηθεί μια τέτοια λύση είναι με την καλλιέργεια της ενότητας στον λαό, την συνένωση του σε αγωνιστικά μέτωπα και την μαζική διεκδίκηση της με δυναμικά μέτρα που συμπεριλαμβάνουν απεργίες, καταλήψεις, νομικές και νομοθετικές μάχες, εκλογικές αντιπαραθέσεις και ιδεολογικό πόλεμο. Ευχόμαστε μια τέτοια κοινωνική σύγκρουση να μην οδηγήσει σε ένοπλο εμφύλιο γιατί ο εχθρός παραμονεύει και θα αρπάξει μια τέτοια ευκαιρία για να μας καταστρέψει τελειωτικά. Και αν όμως αναχθεί σε ένοπλο αγώνα, υπάρχουν τρόποι να διεξαχθεί με τρόπο ώστε να ενδυναμώνεται το έθνος αντί να φθείρεται.
 
Παρ' όλα που την κάμνουν να φαίνεται δύσκολη, αν θα την διεκδικήσει το κίνημα, αυτή η λύση Αύξησης των Απολαβών παραμένει εκείνη που θα μπορούσε πιο γρήγορα από όλες τις άλλες να κλείσει την κρίση, να θεραπεύσει την οικονομία και να αναζωογονήσει τον λαό μας.
 
 
Φορολόγηση του Πλούτου
 
Εάν οι τοπικές μας Κυβερνήσεις υπόδουλες στις ξένες τράπεζες και στα Κράτη-δανειστές είναι απρόθυμες ή ανίκανες να αντιληφθούν ή να υλοποιήσουν τις πιο πάνω λύσεις, αν επιμένουν να αποπληρώσουν τα υπερβολικά δάνεια που συνήψαν τα Κράτη μας μπορούν να το πετύχουν κάλλιστα με την ορθή Φορολόγηση του Πλούτου.
 
Φορολόγηση του Πλούτου ουσιαστικά σημαίνει φορολόγηση της τοπικής άρχουσας τάξης, φορολόγηση του τοπικού Κεφαλαίου ή και των επιχειρήσεων που κατέχει από κοινού με το ξένο Κεφάλαιο που δραστηριοποιείται σε Ελλάδα και Κύπρο.
 
Λέμε Ναι, να Φορολογηθεί ο Πλούτος. Και όχι μόνο με τη στενή έννοια του πλούτου. Το να φορολογηθούν πιο αυστηρά μόνο τα άτομα που κατέχουν πολλά λεφτά και περιουσία είναι μεν δίκαιο και αναγκαίο, αλλά δεν είναι αρκετό.
 
Όλος ο πλούτος είναι προϊόν της συλλογικής εργασίας των ανθρώπων και άρα ανήκει σε όλους μας συλλογικά. Στο πολιτικό-οικονομικό μας σύστημα όμως, στον Καπιταλισμό, ο κύκλος της παραγωγής εμπορευμάτων και πραγμάτωσης του κέρδους μέσω της αγοράς "κολλά", αποφράσσεται δηλαδή στο πιο σημαντικό σημείο: το κέρδος δεν συμπληρώνει τον κύκλο για να επιστρέψει ξανά στους εργαζόμενους που παρήγαγαν τον πλούτο. Παραμένει στα χέρια των κρατούντων ως "ιδιωτική περιουσία", ως Κεφάλαιο.
 
Οι μεγάλες εταιρείες στον τόπο μας, και κυρίως οι τράπεζες, κατέχουν τεράστια ποσά Κεφαλαίου τα οποία είναι συμπυκνωμένα κέρδη, συσσωρευμένη υπεραξία που δημιουργήθηκε από την συλλογική εργασία του λαού. Αυτά τα ποσά Κεφαλαίου υπερέχουν όλων των άλλων μορφών πλούτου. Οι περιουσίες των πιο πλουσίων ατόμων ωχριούν μπροστά στις περιουσίες που κατέχουν οι μεγάλες εταιρείες. Εκεί, στο Εταιρειακό Κεφάλαιο βρίσκονται οι κοινωνικοί πόροι που πρέπει να φορολογηθούν αυστηρότατα για να γλυτώσει τώρα η κοινωνία μας.
 
Με τη σωστή και δίκαιη Φορολόγηση του Πλούτου μπορούν πολύ εύκολα να μαζευτούν όλα τα ποσά για να αποπληρωθούν τα ανόητα χρέη που συνήψαν οι Κυβερνήσεις (στο όνομα μας!) χωρίς να ερωτηθούμε. Που κατέληξαν τα δανεισμένα ποσά;  Τροφοδότησαν το τοπικό και ξένο Κεφάλαιο στις επιχειρήσεις του και στην αύξηση του Κεφαλαίου του μέσα από το κέρδος που εξήγαγαν από τον κόπο και μόχθο των εργαζομένων. Αυτοί "τα έφαγαν", αυτοί να τα πληρώσουν. Σίγουρα οι εργαζόμενοι που σήμερα υπόκεινται ένα οικονομικό πόλεμο και βρίσκονται στο μεταίχμιο της εξαθλίωσης δεν ωφελήθηκαν από τα δάνεια - ας πληρώσουν οι Κεφαλαιοκράτες που ωφελήθηκαν.
 
Η λύση Φορολόγησης του Πλούτου είναι βασισμένη στο ηθικό, κοινωνικό και φυσικό δίκαιο, και παρέχει τη δυνατότητα να αποπληρωθούν τα δάνεια χωρίς να εξαθλιωθεί ο λαός, και ταυτόχρονα να προκύψει μια εξυγίανση του Κεφαλαίου. Αν θα επιζήσει η Κεφαλαιοκρατία, δύσκολα οι Κεφαλαιοκράτες - ή οι πολιτικοί που είναι υπόδουλοι των - θα επιδοθούν ξανά σε τέτοιες μεγάλες απάτες εις βάρος του λαού αν δουν ότι εκείνοι θα πληρώσουν την κρίση.
 
Εφαρμογή; Ποιός θα εφαρμόσει μια τέτοια λύση;  Ξανά, τα διλήμματα είναι τα ίδια. Ή μια Κυβέρνηση που αποτελείται από τον ίδιο τον λαό στην εξουσία, ή μια πολύ φιλολαϊκή Κυβέρνηση μπορούν εύκολα να δουν τα ωφελήματα και το δίκαιο χαρακτήρα της λύσης Φορολόγησης του Πλούτου και επομένως να την υλοποιήσουν. Αλλά και κάποιες συντηρητικές Κυβερνήσεις κατά καιρούς λαμβάνουν παρόμοια μέτρα, είτε από συνειδητοποίηση του κινδύνου που απειλεί το σύστημα, είτε από πίεση που δέχονται ταυτόχρονα εκ των έσω (λαϊκές κινητοποιήσεις) ή εκ των έξω (απαιτήσεις από τους δανειστές για πληρωμή).
 
Οπωσδήποτε, όλα τούτα θέτουν το θέμα διεκδίκησης της εξουσίας από το λαϊκό κίνημα.
 
 
Αναδιάρθρωση της Οικονομίας
 
Σε Κύπρο και Ελλάδα έχουμε μεγάλη ανάγκη - ακόμα και αν δεν επιτευχθεί ανατροπή της Κεφαλαιοκρατίας - για μεγάλες αλλαγές στην οικονομία. Είναι μερικά πράματα που είναι απαραίτητο και εφικτό να γίνουν ώστε να κινηθεί η χώρα προς την οικονομική υγεία. Για παράδειγμα είναι προφανές σε όλους πως η εξάρτηση μας από τον τουρισμό είναι ακριβώς όπως και η εξάρτηση από τη ηρωίνη. Η ουσία εξάρτησης ουδέποτε αποφέρει υγεία, και συνεχώς χρειαζόμαστε μεγαλύτερη δόση απλώς και μόνο για να επιβιώσουμε. Ενώ οι αναπόφευκτες αυξομειώσεις της δόσης μας κτυπούν φονικά. Και εκείνος που ελέγχει την ουσία εξάρτησης ελέγχει και εμάς.
 
Σήμερα η οικονομία μας είναι, εκτός από τον τουρισμό, απολύτως εξαρτώμενη από εισαγόμενα προϊόντα για τα πάντα. Εκείνος που ελέγχει την ουσία εξάρτησης ελέγχει και εμάς. Η απουσία ουσιαστικής εντόπιας  βιομηχανίας που να παράγει χρήσιμα για τον κόσμο πράματα είναι μια ανοικτή πληγή που μόνο με αποφασιστικότητα μπορεί να κλείσει.
 
Μεταφέρουμε εδώ μια διευρυμένη εκδοχή του Οικονομικού σκέλους του πολιτικού προγράμματος της Φιλικής Εταιρείας Κύπρου ώστε να διαφανεί καλύτερα το βάθος και τις κατευθύνσεις στις οποίες θα έπρεπε να κινούντο μαζί το Κεφάλαιο και το Κράτος για δεκαετίες τώρα, προς εξυγίανση της οικονομίας. Αυτές οι αλλαγές στην οικονομία είναι απαραίτητες σε Ελλάδα και Κύπρο (με μερικές διαφορές κατά τόπο) και για την επιβίωση του λαού μας και για την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης μας [7].
 
Άξονες προς Αναδιάρθρωση της Οικονομίας
 
Στοχεύουμε στην Οικονομική Αυτάρκεια του τόπου, που είναι και η βάση για στρατιωτική, εμπορική και πολιτική απεξάρτηση του λαού μας από ξένα Εταιρειακά και Κρατικά συμφέροντα.
 
Κύριος τομέας εφαρμογών της Αναδιάρθρωσης είναι η Παραγωγή.
 
Εφαρμογές:
 
ο- Ελλάς και Κύπρος κατέχουν την τεχνική δυνατότητα και το παραγωγικό δυναμικό, τούς πόρους και τη γνώση για να παράγουμε  τις δικές μας Τροφές, Καύσιμα, Ρουχισμό, Οικοδομικά Υλικά, Πρώτες Ύλες για διάφορες μεσαίες και ελαφριές βιομηχανίες, Απλά Εργαλεία, Απλές Μηχανές, Βοτανικά, Ομοιοπαθητικά και Χημικά Φάρμακα, κλπ.
 
ο- Εμπλοκή της Κάνναβης στην παραγωγή ως πρώτη ύλη σε όσον πιο πολλές δυνατές περιπτώσεις Δείτε το άρθρο:
Η Κάνναβις... το κατ' εξοχήν οικολογικό φυτό
 
ο- Αναπροσανατολισμός στον Τομέα Ενέργειας:
Απεξάρτηση από τις Εταιρείες πετρελαίων. Έμφαση στην τοπική παραγωγή Ενέργειας και Καυσίμων με βάση τους εξής άξονες:
ο- Εξοικονόμηση ενέργειας: ελάττωση και μηδενισμός της σπατάλης.
 
ο- Πολλαπλασιασμός των μηχανών τύπου ντήζελ και τροφοδότηση τους με ανάλογα καύσιμα έλαια τοπικής παραγωγής όπως εκείνα από ανακυκλωμένα μαγειρικά και φυτικά έλαια.
 
ο- Εμπλουτισμός της βενζίνης αρχικά με Μεθανόλη ντόπιας παραγωγής από
γεωργικά προϊόντα (το μείγμα ονομάζεται Βενζινόλη) μέχρι και 9%. Σε δεύτερο στάδιο προσαρμογή των μηχανών ώστε να αξιοποιούν Βενζινόλη του 15%.
Ελάττωση των εισαγωγών βενζίνης.
 
ο- Ντόπια παραγωγή ηλεκτρισμού και λειτουργία μηχανών από Αιολικές, Ηλιακές και Ποσειδώνιες εφαρμογές (αξιοποίηση της ενέργειας από θαλάσσια κύματα).
 
ο- Αποκέντρωση της παραγωγής ενέργειας σε τοπικούς και περιφερειακούς σταθμούς ανάλογα με τις τοπικές δυνατότητες παραγωγής και τις ανάγκες χρήσης.
 
ο- Τοπικοί ηλεκτροπαραγωγικοί σταθμοί ανάλογα με τους φυσικούς και κοινωνικούς πόρους (Ηλιακή, Αιολική, Ποσειδώνια, ή από μηχανές ντήζελ με ντόπια καύσιμα, μικροί υδροηλεκτρικοί σταθμοί στα φράγματα και εποχιακοί στους χείμαρρους, κλπ.).
 
ο- Αναζωογόνηση του κινήματος Συνεργατισμού με υγιείς βάσεις θεμελιωμένες στην κοινοκτημοσύνη και την συνεργασία ως μέρος του λαϊκού κινήματος με στόχους όχι το κέρδος αλλά την κάλυψη των αναγκών των ανθρώπων, την επιβίωση και προστασία του πληθυσμού, την καλή διαβίωση και την άνοδο του βιοτικού επιπέδου.
 
ο- Αναζωογόνηση του κινήματος για ίδρυση ξανά μικρών συλλογικών μονάδων παραγωγής και κοινοκτημοσύνης (κολλεκτίβες) στην ύπαιθρο, ιδίως σε παραμελημένες ορεινές περιοχές και σε παραμελημένους βιομηχανικούς τομείς, καθώς και στα παραμελημένα (παλαιά) κέντρα των πόλεων.
 
ο- Αναπροσανατολισμός της βιομηχανίας με έμφαση την Συντήρηση και Επιδιόρθωση αντί την αγορά νέων εργαλείων και εμπορευμάτων που έχουν αξία χρήσης (πχ. αυτοκίνητα, μηχανές όπως ελκυστήρες, συσκευές όπως οι τηλεοράσεις κλπ.), σε αντιδιάσταση με εκείνα των οποίων η αξία είναι μόνο χρηματική (πχ. εμπορεύματα "επώνυμης μάρκας" ή πολυτελείας, συσκευές που παράγονται ώστε να μην επιδιορθώνονται κλπ.)
 
ο- Εξοικονόμηση Πόρων
ο- Βιομηχανία Δόμησης / Οικοδομές:
Αντικατάσταση των μεθόδων και υλικών ώστε να περιοριστεί η αλόγιστη και
αχρείαστη ποσότητα νερού που σπαταλιέται με την μέθοδο δόμησης από σκυρόδεμα (κουγκρί, μπετόν). Επαναφορά των φυσικών ντόπιων υλικών όπως η πέτρα, το πλιθάρι, οι φυτικές ίνες (το καννάβι), το πανί, το χώμα, εισαγωγή και ευρύτερη χρήση υλικών όπως το γυαλί και το ατσάλι, χρήση νέων υλικών όπως τα ανακυκλωμένα λάστιχα και ανεμοθώρακες από αυτοκίνητα, το τούβλο από ανακυκλωμένο χαρτί, κοκ. Ελαχιστοποίηση της αχρείαστης οικοδόμησης, αξιοποίηση των υπαρχόντων κτιρίων.
 
ο- Υδατικό:
Να πάψει η κατασπατάληση νερού σε καλλιέργειες ορισμένων προϊόντων όπως τα αγγουράκια και το βαμβάκι που παράγονται για εξαγωγή σε χώρες πιο πλούσιες σε ύδατα. Προσανατολισμός της γεωργικής παραγωγής σε προϊόντα για τοπική χρήση και με τοπικές, ανθεκτικές στην ξηρασία ποικιλίες.
Δημοτικές πισίνες σε δήμους και κοινότητες μπορούν να αντικαταστήσουν σε μεγάλο βαθμό τις ιδιωτικές πισίνες.
Επιδιόρθωση των διαρροών στο σύστημα διανομής - είναι γνωστό πως σε κάποιες περιοχές μέχρι και 50% του νερού χάνεται. Μέτρα καταπολέμησης της υπεράντλησης των υδροφόρων στρωμάτων μέσω διατρήσεων.
Περιορισμός και αποθάρρυνση των υδροβόρων βιομηχανιών. Σημειώνουμε πως ο τουρισμός "υψηλών προδιαγραφών" που συμπεριλαμβάνει τα γήπεδα γκολφ, τα αφύσικα γρασίδια, τις μεγάλες πισίνες δίπλα από την θάλασσα, συν οι βιομηχανίες αναψυκτικών και ζυθοποιίας, και η υπερβολική ή αχρείαστη κτηνοτροφία είναι εξαιρετικά σπάταλες στο νερό.
 
ο- Μεταφορικό ~ Κυκλοφοριακό:
Απεξάρτηση της κοινωνίας μας από τις εταιρείες πετρελαιοειδών και αυτοκινήτων.
Επαναπροσανατολισμός σε μέσα μαζικών μεταφορών και συγκοινωνίας όπως λεωφορεία, τραίνα, και μετρό. Βασικός σχεδιασμός των πόλεων και κοινοτήτων με κριτήριο την αποπύκνωση των αυτοκινήτων, έμφαση σε μελετημένη τοποθέτηση χώρων στάθμευσης σε κομβικά σημεία, περπάτημα και ποδήλατο, προσβάσεις και υπηρεσίες για ανάπηρους, ηλικιωμένους και παιδιά.
 
ο- Αναπροσανατολισμός της Παραγωγής σύμφωνα με τις Οικολογικές αρχές της Μείωσης, Επανάχρησης και Ανακύκλωσης. Τούτα βέβαια ισχύουν και για όλες τις φάσεις της διαχείρισης φυσικών πόρων, και των απόβλητων που παράγει η κοινωνία μας.
 
Διασκευασμένο από:
Οικονομία
 
Όλα τούτα είναι και απαραίτητα και εφικτά. Αλλά ποιός θα τα εφαρμόσει;
 
Οι δυνάμεις που βρίσκονται στην καλύτερη θέση να εφαρμόσουν μια τέτοια Αναδιάρθρωση της Οικονομίας είναι το Κεφάλαιο και το Κράτος. Αν μπορούν να διακρίνουν οι άρχοντες μας την ανάγκη για μια τέτοια Αναδιάρθρωση και το όφελος που θα καρπωθεί ο λαός μας, και εάν έχουν την πολιτική βούληση, μπορούν πολύ εύκολα να αρχίσουν να εφαρμόζουν ένα τέτοιο πρόγραμμα.
 
Αν το Κράτος και το Κεφάλαιο δεν κινηθούν να τα υλοποιήσουν, τότε ο αυτο-οργανωμένος λαός θα πρέπει νά 'βρει τρόπους μέσα από τους δικούς του θεσμούς και οντότητες που ήδη υπάρχουν, όπως τις  συνδικαλιστικές οργανώσεις, συνεργατικές εταιρείες, ομάδες εθελοντών, όπως και μέσα από θεσμούς και οντότητες που ακόμα δεν υπάρχουν, όπως ο λαϊκός στρατός, μονάδες παραγωγής που ανήκουν στους εργαζόμενους, κολλεκτίβες, κα., και κινηθεί για πραγμάτωση της Αναδιάρθρωσης.
 
Ήδη δημιουργούνται περιοχές σε Κύπρο και Ελλάδα όπου αν πληθυσμός θέλει να επιβιώσει δεν έχει άλλη επιλογή από το να εφαρμόσει μερικώς ή ολικώς ένα τέτοιο πρόγραμμα Αναδιάρθρωσης της Οικονομίας. Η παρούσα οικονομική κρίση έχει επιταχύνει το φαινόμενο που παρατήρησε ο CheGuevara όπου ο ανεξέλεγκτος Καπιταλισμός και η άναρχος του "ανάπτυξη" δημιουργεί περιοχές που υπόκεινται τόσο μεγάλη οικολογική και οικονομική καταστροφή που ο πληθυσμός εκεί για να επιβιώσει δεν έχει άλλη επιλογή παρά να αυτο-οργανωθεί, να ενωθεί και να αγωνιστεί για αλλαγή. Τέτοιες περιοχές σήμερα βρίσκονται στα υποβαθμισμένα κέντρα κάποιων πόλεων, αλλά σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό βρίσκονται σε απομεμακρυσμένες περιοχές της υπαίθρου, ιδίως ορεινές και νησιώτικες εκτάσεις που έχουν σχεδόν αποκοπεί από την υποδομή του συστήματος, και όπου Κεφάλαιο και Κράτος είτε δεν υπάρχουν ή υπάρχουν μόνο σε υποτυπώδη μορφή, αδύναμη να υπηρετήσει. Εκεί, λέει ο Che, είναι που ανοίγουν οι προοπτικές για τη δημιουργία "απελευθερωμένων ζωνών".
 
Στο παλαιότερο μοντέλο επαναστατικού αγώνα (ΕΑΜ-ΕΛΑΣ / ΔΣΕ, ή πρωτοβουλίες τύπου "Foco") οι ένοπλες επαναστατικές δυνάμεις εξασφάλιζαν την αυτονομία κάποιων περιοχών και μετά εκεί μέσα επιδίδοντο στην κοινωνική αναδιάρθρωση, ταξική δικαιοσύνη, κοκ. Σήμερα είναι εφικτό το να εμπλακεί ο πληθυσμός σε οικονομικές - οικολογικές αλλαγές σε παραμελημένες περιοχές και να τις αξιοποιήσει όσον γίνεται για τις ανάγκες του, χωρίς να χρειάζεται πρώτα η ένοπλη σύγκρουση. Αν το Κεφαλαιακό Κράτος θελήσει να επιτεθεί στις κοινότητες που θεσμοθετούν τέτοιες αλλαγές, τότε θα τεθεί και θέμα άμυνας διά παντός μέσου ώστε να προστατευτεί ο πληθυσμός και οι κοινωνικές αλλαγές που εδραιώνονται στις περιοχές του. Αλλά με τα δεδομένα της κρίσης που υπάρχουν σήμερα, δεν υπάρχει λόγος για το παλαιότερο μοντέλο.
 
Αν οι αλλαγές για την Αναδιάρθρωση της Οικονομίας δεν υλοποιηθούν από τις παρούσες δομές του συστήματος, σήμερα, θα χρειαστεί θα υλοποιηθούν από μια μελλοντική κοινωνική δομή του αύριο.
 
Δηλαδή αν υπάρχει η πολιτική θέληση από την άρχουσα τάξη και τους πολιτικούς, ακόμα και χωρίς επανάσταση, όχι μόνον η παρούσα κρίση μπορεί να επιλυθεί με τις λύσεις που αναφέραμε πιο πάνω, αλλά και οι επόμενες κρίσεις - αν επιβιώσει ο Καπιταλισμός - μπορούν να καταστούν ηπιότερες και ακίνδυνες με την υλοποίηση του πιο πάνω οικονομικού προγράμματος. Μια τέτοια πολιτική Αναδιάρθρωσης της Οικονομίας εμπεριέχει σχεδόν όσα χρειάζονται έτσι ώστε οι θεσμικές "κλασσικές" κρίσεις του Καπιταλισμού που θα έρχονται, να μην είναι απειλητικές ή καταστροφικές.
 
 
Αναδιάρθρωση του Χρέους σε συνδυασμό με νέα Εξωτερική Πολιτική
 
Ακόμα και αν δεν γίνει καμία βελτίωση της κατάστασης από μέρους των πολιτικών και των Κυβερνήσεων μας, ακόμα και αν οι πολιτικοί είναι τελείως απρόθυμοι να εφαρμόσουν αύξηση στις απολαβές, φορολόγηση του πλούτου ή αναδιάρθρωση της οικονομίας, υπάρχουν και άλλα εργαλεία στα χέρια των κρατούντων για επίλυση της κρίσης.
 
Κορυφαία τέτοια εργαλεία και συνθήκες που προκύπτουν εν σχέση με την Εξωτερική Πολιτική είναι Αναδιάρθρωση του Χρέους σε συνεργασία με άλλες χώρες, χειρισμός του μεγάλου θέματος που είναι οι Οφειλές Γερμανίας προς την Ελλάδα και το θέμα Υδρογονάνθρακες, που πρόσφατα αναβαθμίστηκε σε σημασία όσο ποτέ άλλοτε.
 
Κίνα
 
Η πιο απλή λύση: χαμηλότοκη Αναδιάρθρωση του Χρέους σε συνεργασία με την Κίνα. Η Κίνα ήδη κατέχει το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς οικονομίας σε κρατικά δάνεια, και είναι η κύρια δανειστική δύναμη προς τις ΗΠΑ. Η Κρατική οικονομία των ΗΠΑ είναι απολύτως και ανεπιστρεπτί δεμένη με χρέη προς την Κίνα. Το μέγεθος που έχουν εκείνα τα χρέη είναι το μεγαλύτερο που έχει καταγραφεί στην ιστορία των Κρατών μέχρι σήμερα.
 
Η Κίνα βρίσκεται σε μια φάση ανοίγματος προς Δυσμάς και επιθυμεί πολύ τις συμμαχίες και οικονομικές διασυνδέσεις με χώρες της Ευρώπης και Μέσης Ανατολής. Το βάρος των χρεών Ελλάδος και Κύπρου για την Κίνα θα ήταν όσο και το βάρος μιας μύγας πάνω σ' ένα ελέφαντα. Θα ήταν πανεύκολο και πολύ επιθυμητό για την Κίνα να ξεπληρώσει όλα τα δάνεια που χρωστούν Κύπρος και Ελλάς και σε αντάλλαγμα να μας δώσει ένα πολύ χαμηλότοκο μακροπρόθεσμο δάνειο που να μην συνιστά βάρος ούτε και να εξαντλεί τις τοπικές μας οικονομίες στην προσπάθεια αποπληρωμής του.
 
Ταυτόχρονα, θα μπορούσε μια τέτοια νέα σχέση με την Κίνα να δώσει νέες συνεργασίες μεταξύ των Κρατών και των λαών μας σε έργα υποδομής, στον τουρισμό, στους τομείς της υγείας, παιδείας, γεωργίας, ελαφριάς βιομηχανίες, και κυρίως στον τομέα του εμπορίου προς όφελος όλων των συμβαλλόντων.
 
Η Κίνα είναι η μεγαλύτερη χώρα εξαγωγών στον κόσμο. Η Ευρώπη είναι ο μεγαλύτερος της πελάτης για τις εξαγωγές και μάλιστα στον πιο κρίσιμο τομέα: βιομηχανικά εργαλεία και μηχανές - καθώς και σε μύρια είδη εμπορευμάτων για τους απλούς καταναλωτές. Για την Ευρώπη η Κίνα αποτελεί τον μεγαλύτερο προμηθευτή εισαγωγών, ακόμα πιο μεγάλο και από τις ΗΠΑ. Συγκριτικά, η σχέση οικονομικής συνεργασίας μεταξύ Κίνας και Ευρώπης, αν την δούμε ολιστικά και συμπεριλάβουμε τα πάντα (επενδύσεις, δάνεια, εισαγωγές-εξαγωγές, ανταλλαγή τεχνογνωσίας και τεχνολογίας, συγκοινωνίες, επικοινωνίες και κοινή πολιτική) είναι για την Ευρώπη η Κίνα είναι δεύτερη μόνον μετά τις ΗΠΑ.
 
Και τι δεν θα έδινε η Κίνα για μια εμπορική-οικονομική γέφυρα μεταξύ Κίνας και Ευρώπης που θα ανέβαζε την εμπορική και οικονομική της αξία για την Ευρώπη και την υπόλοιπη Μεσόγειο; Ελλάς και Κύπρος μπορούν πανεύκολα να προμηθεύσουν μια μεγάλη βάση εισαγωγών και αποθήκευσης προϊόντων που έρχονται απευθείας από Κίνα μέσω της διώρυγας του Σουέζ, μαζί με λιμενικές διευκολύνσεις, υπηρεσίες για τον εμπορικό της στόλο, και υποδομή για ενδο-ευρωπαϊκές διανομές στη ξηρά. Έστω και με τα αρνητικά δεδομένα του Καπιταλισμού, μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε πανεύκολα να πραγματώσει όλες τις καλές και θετικές παραμέτρους του εμπορίου, ήτοι την ανταλλαγή που δένει τους λαούς με την ικανοποίηση κοινών αναγκών, και με την συνεργασία, που φέρνει τους λαούς της γης πιο κοντά.
 
Ταυτόχρονα, μια τέτοια κίνηση θα αναβάθμιζε την αυτάρκεια, την καλώς νοούμενη ισχύ, και τον ρόλο της Κύπρου και Ελλάδος στην Ευρώπη και Μεσόγειο σε βαθμό που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε.
 
Μια τέτοια κίνηση θα άλλαζε το σκηνικό στη περιοχή μας τελείως γιατί με την άρση της εξάρτησης των Κρατών και της οικονομίας Ελλάδος και Κύπρου από τις Ευρωπαϊκές και Αμερικανικές δυνάμεις που τώρα μας κρατούν δέσμιους, αμέσως αναβαθμίζεται η δυνατότητα πολιτικής και στρατιωτικής αυτονομίας. Συνάμα αναβαθμίζεται η δυνατότητα να παίξουν πιο σημαντικό ρόλο οι χώρες μας στα τεκταινόμενα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο ΝΑΤΟ, στη Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, Βόρειο Αφρική και στα Ηνωμένα Έθνη.
 
Μερικά από τα οφέλη, λόγω των μεγεθών και αποστάσεων θα είναι άμεσα (ανακούφιση από το χρέος) αλλά τα πιο μεγάλα και πολλά οφέλη θα είναι ακόμα πιο καρποφόρα σε βάθος χρόνου και διαχρονικά.
 
Ρωσσία
 
Ακόμα πιο έντονες και ανάγλυφες θα ήταν οι αλλαγές αν Κύπρος και Ελλάδα επιδίωκαν και πετύχαιναν το ίδιο αλλά αντί της Κίνας, με την Ρωσσία. Αναδιάρθρωση του Χρέους σε συνεργασία με την Ρωσσία θα εμπεριείχε όλες τις θετικές παραμέτρους που διακρίναμε για την περίπτωση συνεργασίας με την Κίνα, αλλά με ιδιαιτερότητες λόγω εγγύτητας που αφ' ενός καθιστούν το εγχείρημα πιο επιθυμητό, λόγων των πολλαπλών ωφελημάτων για το λαό μας και της ευκολίας στην εφαρμογή, αλλά και κάπως πιο ριψοκίνδυνο, άρα και λιγότερο εύκολο στην απόφαση .
 
Μια Αναδιάρθρωση του Χρέους σε συνεργασία με την Ρωσσία θα ήταν πολύ επιθυμητή και σύντομα καρποφόρα για τις χώρες μας, όπως ακριβώς και με την Κίνα. Δεδομένου όμως ότι η Ρωσσία θεωρείται ανταγωνιστής των Ευρωπαϊκών και Αμερικανικών δυνάμεων στον πολιτικό και οικονομικό τομέα, μια τέτοια συνεργασία θα έφερνε για μας πιο μεγάλα οφέλη στο σύντομο μέλλον απ' ότι μια παρόμοια κίνηση με την Κίνα, αλλά λόγω των πιθανών αρνητικών συνεπειών από τους ανταγωνιστές της, τα ρίσκα καθιστούν για μας τη Ρωσσία δεύτερη επιλογή μετά την Κίνα.
 
Η Αναδιάρθρωση του Χρέους σε συνεργασία με την Ρωσσία κατ' αρχήν δεν θα ήταν τόσο εύκολη για τη Ρωσσία όσον για την Κίνα, αλλά έστω, αντί το βάρος μύγας πάνω σε ελέφαντα, η διευθέτηση του χρέους θα ήταν το βάρος μύγας πάνω σε βίσωνα. Πανεύκολο και πολύ εφικτό για τη Ρωσσία.
 
Η Ρωσσία, όπως και η Κίνα, θα μπορούσε να ξεπληρώσει άμεσα όλα τα χρέη των χωρών μας, και να δώσει ένα πολύ χαμηλότοκο μακροπρόθεσμο δάνειο που να μην συνιστά βάρος ούτε και να εξαντλεί τις τοπικές μας οικονομίες στην προσπάθεια αποπληρωμής του. Ταυτόχρονα, Κύπρος και Ελλάς θα μπορούσαν να προσφέρουν ανταλλάγματα σε πολύπλευρες πτυχές των σχέσεων μας με τον λαό και το Κράτος της Ρωσσίας με αμοιβαία οφέλη σε όλους.
 
Εκτός από το εμπόριο, τον τουρισμό και τις οικονομικές διευκολύνσεις η Ρωσσία θα μπορούσε να μετατραπεί στον κύριο μας σύμμαχο σε θέματα αμύνης και εξωτερικής πολιτικής. Στον οικονομικό τομέα η Ρωσσία διψά για γέφυρες μέσω των οποίων να μπορεί να επενδύει στην Ευρώπη καθώς και για έδρες για τις υπεράκτιες της εταιρείες. Εμείς πανεύκολα μπορούμε να δώσουμε τέτοιες υπηρεσίες, καθώς και διευκολύνσεις σε εταιρειακές υπηρεσίες όπως λογιστική και νομική υποδομή, αντιπροσώπευση και διαπραγματευτικές υπηρεσίες, μεταφραστικές και συμβουλευτικές, κοκ.
 
Στο εμπόριο και στον στρατηγικό τομέα η Ρωσσία πάντα διψούσε - από αιώνες - για διέξοδο προς την Μεσόγειο. Σαν διεθνείς πόρνες οι χώρες μας ήδη προσφέρουν στρατιωτικές, αεροπορικές και λιμενικές διευκολύνσεις προς τους Ιμπεριαλιστές της Δύσης - γιατί να μην προσφέρουμε τα αντίστοιχα και στην Ρωσσία; Αν μη τι άλλο μια τέτοια κίνηση θα αποκαταστήσει μια μορφή ισορροπίας στην περιοχή μας. Γιατί να μην είναι κοινή θέα τα Ρωσσικά υποβρύχια και αντιτορπιλικά στα λιμάνια μας όσον είναι και τα Αμερικανικά; Η αποκλειστικότητα της εκπόρνευσης μας προς τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ θα μπορούσε να αλλάξει.
 
Μια πιο στενή συνεργασία στον εμπορικό και οικονομικό τομέα είναι φανερό πως θα έχει οφέλη για όλους. Στον στρατιωτικό όμως τα οφέλη είναι ακόμα πιο μεγάλα.
 
Αν η Ρωσσία μας απαλλάξει από το χρέος προς τους Δυτικούς η ανακούφιση στην οικονομία μας θα μας δώσει τη δυνατότητα για πολλά πράματα. Για παράδειγμα, αγορές αμυντικών οπλικών συστημάτων που μπορούν να αλλάξουν την ισοζυγία δυνάμεως με την κατοχική Τουρκία σε τεράστιο βαθμό. Με αναβαθμισμένη την αντιαεροπορική μας ισχύ, και με αναβαθμισμένη δύναμη πυροβολικού, οποιαδήποτε επιθετική κίνηση από την Τουρκία αποτρέπεται ριζικά και σε βάθος χρόνου. Τα οπλικά συστήματα βέβαια δεν θα λύσουν το πρόβλημα εισβολής και κατοχής της Κύπρου, αλλά εδώ που φτάσαμε - στο χείλος του γκρεμού που εγκυμονεί ίσως και νέες στρατιωτικές συγκρούσεις - έχουμε απόλυτη ανάγκη προστασίας που θα επιτευχθεί και με δικές μας δυνάμεις και με συμμάχους.
 
Η Ρωσσία έχει και προθυμία και ανάγκη να δημιουργήσει καλύτερες γεωπολιτικοστρατιωτικές συμμαχίες στη Μεσόγειο, και οι χώρες μας είναι σε ιδανική θέση να προσφέρουν αυτό που ζητά. Για μας τα οφέλη θα ήταν τεράστια.
 
Φανταστείτε μια Ελλάδα και Κύπρο που δεν χρωστούν τίποτα στους Δυτικούς να κατέχουν μια πολιτικοστρατιωτική συμμαχία με τη Ρωσσία, να είναι συνδεδεμένες από κοινού με την Ρωσσία σε εμπορικές και οικονομικές επιχειρήσεις χωρίς στοιχεία υποταγής αλλά σε σχέση συνεργασίας και αλληλοϋποστήριξης μαζί της ως αυτόνομες και ελεύθερες δυνάμεις που κτίζουν ένα καλύτερο σπίτι και σχέσεις με τους γείτονες, στη ίδια γειτονιά όπου κατοικούμε για χιλιάδες χρόνια τώρα. Αν το κόστος θα είναι ένα μεγάλο αλλά ευκολοπλήρωτο μακροχρόνιο και χαμηλότοκο δάνειο γιατί να μην το επιδιώξουμε; 
 
Η ιδιαιτερότητα των γενικά πολύ καλών σχέσεων που έχει η Ρωσσία με τους άλλους γείτονες της, και οι παραδοσιακές σχέσεις που έχει για πολλούς αιώνες με τα Βαλκάνια, την Ανατολική Ευρώπη και την Ασία ανοίγουν πολλούς δρόμους για μας, κυρίως για την σύσφιγξη καλών σχέσεων με όλους γύρω, κοντά και μακριά. Ιδίως αν τη δούμε και συγκρίνουμε εν όψη της διαχρονικά κατακτητικής και καννιβαλιστικής σχέσης των ΗΠΑ, του αγγλικού Ηνωμένου Βασιλείου ή της Γερμανίας με τους γειτόνους των, η Ρωσία μοιάζει με άγγελο. Υπάρχουν λόγοι να απορρίψουμε σχέσεις καλής γειτονίας με την Ρωσσία;
 
Όλα τούτα μας φέρνουν και στον παράγοντα Ενεργειακό - Υδρογονάνθρακες που θα πρέπει να εξεταστεί καλά και γερά αν θα αξιοποιηθούν σε σχέση με το χρέος και την Εξωτερική Πολιτική και στις σχέσεις μας την Ρωσσία ή Κίνα.
 
Οι Οφειλές
 
Αλλά πρώτα ας δούμε προς στιγμήν το θέμα των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Το σύνολο των απλήρωτων Οφειλών της Γερμανίας που είναι ένας συνδυασμός αποζημιώσεων για σφαγές και καταστροφές από την Κατοχή και αποπληρωμή δανείων που επέβαλε στην Ελλάδα επί Κατοχής η Γερμανία, είναι τόσο μεγάλα ποσά, που με τους τόκους και προσαρμογές αξίας σε συνάλλαγμα λόγω του χρόνου που πέρασε, αθροίζονται σε ποσό ίσο ή και περισσότερο από το χρέος της Ελλάδας σε τράπεζες και χώρες του εξωτερικού. Δείτε πιο κάτω στις Σημειώσεις μας αναφορά από τον ήρωα Μανώλη Γλέζο για το είδος των ποσών που οφείλει η Γερμανία [9], και τους διάφορους υπολογισμούς από ξένους και ντόπιους που δείχνουν καθαρά τους αριθμούς [10].
 
Με άλλα λόγια η διεκδίκηση των Οφειλών της Γερμανίας - και μόνον αυτή - θα μπορούσε να μηδενίσει το εξωτερικό χρέος της Ελλάδος! Για αυτό και αποτελεί εθνική επιταγή και είναι απόλυτη ανάγκη να γίνει η διεκδίκηση των Οφειλών με μεθόδευση, με συντονισμό σε όλα τα βήματα και συνδυασμό όλων των διπλωματικών, νομικο-δικαστικών, διαπραγματευτικών, εμπορικο-οικονομικών και πολιτικών μέσων που διαθέτουμε, ώστε να επιτευχθεί επίλυση. 
 
Κάποιοι βέβαια υπολογίζουν το σύνολο του Ελλαδικού χρέους να είναι διπλάσιο, άρα οι Γερμανικές Οφειλές θα ισούνται με "μόνο" το μισό δημόσιο χρέος της Ελλάδας. Μπορείτε να δείτε αυτούς τους υπολογισμούς στο ενδέκατο κείμενο που είναι στις Σημειώσεις πιο κάτω [11].
 
Ενεργειακό - Υδρογονάνθρακες
 
Δεδομένου ότι οι υδρογονάνθρακες που επιβεβαιώθηκε πως υπάρχουν διαθέσιμοι τώρα σε τεράστιες ποσότητες νοτίως της Κύπρου ΔΕΝ μπορούν να αξιοποιηθούν από τις δικές μας και μόνον δυνάμεις, ανοίγει ο δρόμος για συνεργασίες με ξένες εταιρείες και κράτη ώστε να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη για τον λαό μας, και να μην μείνουν αυτοί οι πόροι στο ράφι όπου τους αγνοούσαν για δεκαετίες τώρα οι ιθύνοντες.
 
Αλλά με ποιά πολιτική σκέψη, με ποιές αξίες και αρχές θα καθοδηγούνται οι πολιτικές αποφάσεις σε σχέση με τους υδρογονάνθρακες;
 
Έγινεν ηλίου φαεινότερον πως η παρούσα Κυβέρνηση της Κύπρου απαρτιζόμενη όπως είναι από ρατσιστές ανθέλληνες κυπριο-εθνικιστές και ψευδο-σοσιαλιστές, στοχεύει να δώσει στην Κατοχική Τουρκία τα οφέλη από τους υδρογονάνθρακες. Το έγραψε ξεκάθαρα η Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας στο βιβλίο της με τίτλο "Η Επόμενη Μέρα", και οι διοικητικές της πράξεις συν οι απραξίες της (κόντρα στο όνομα Πραξούλα) από Υπουργοποίησης της μέχρι σήμερα το αποδεικνύουν καθημερινά [12].
 
Εμείς πιστεύουμε πως τα οφέλη από τους υδρογονάνθρακες πρέπει να τεθούν στη διάθεση των κοινών αναγκών της Ελλάδος και Κύπρου με κύριους άξονες την επανόρθωση και Αναδιάρθρωση της Οικονομίας (σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές που παραθέσαμε πιο πάνω), αποπληρωμή του χρέους (αν ακόμα ισχύει), και επένδυση στην άμυνα, παιδεία και υγεία, πρώτα, και ακολούθως στην διαφοροποίηση και πολύπλευρη διακλάδωση της βιομηχανίας ώστε να υλοποιηθεί η έννοια της Αυτάρκειας, με ευαισθησία σε Οικολογικές παραμέτρους και με κύριο γνώμονα την κοινωνική δικαιοσύνη: ήτοι, αύξηση του βιοτικού επίπεδου του λαού μας κάθε δυνατό τρόπο.
 
Ακούσατε κανένα Κύπριο πολιτικό να λέει "υπόσχομαι πως το [τάδε μεγάλο] ποσοστό των εσόδων από τους υδρογονάνθρακες θα πάει στην αποπληρωμή του χρέους της Ελλάδας;" Όχι; Ακούσαμε όμως διάφορους πολιτικούς να λεν πως θα δώσουν ποσοστά των εσόδων από τους υδρογονάνθρακες στην Τουρκία ή στο "Τουρκικό συνιστόν Κράτος της μελλοντικής Διζωνικής Ομοσπονδίας" ή στην ηγεσία των ΤουρκοΚυπρίων που σήμερα αποτελεί προέκταση της Κατοχής.
 
Ενώ αντίθετα, η ορθή και από κοινού διαχείριση των υδρογονανθράκων ή έστω από κοινού αξιοποίηση των ωφελημάτων από τους υδρογονάνθρακες θα μπορούσε άνετα και χωρίς κόστος να αποτελέσει ακόμα ένα άξονα επαναπροσέγγισης μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου. Ακολουθώντας και αντιστρέφοντας την παράλογη και ρατσιστική πολιτική της κυρίας Πραξούλας Αντωνιάδου που ζητά εναρμόνιση μας με το Γενοκτονικό Καθεστώς προς Βορρά, θα μπορούσαμε κάλλιστα να δούμε μια Ομοσπονδία Κύπρου - Ελλάδος, ίσως και συνένωση των δύο σε Ομόσπονδο Κράτος στο οποίο η από κοινού αξιοποίηση των ωφελημάτων από τους υδρογονάνθρακες να παίξει ένα σημαντικό ρόλο ενδυνάμωσης και των δύο Ευρωπαϊκών συνιστούντων Κρατών.
 
Αυτό πραγματεύεται στο κείμενο του με τίτλο "Ένα Σχέδιο Β’ για τη Λύση" ο Σοσιαλιστής Σόλων Αντάρτης:
"Η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της ομοσπονδίας για το καλό όλων των κατοίκων της πρώτιστα και για το καλό των γειτονικών λαών και της Ευρώπης θα καταστήσει το νέο ομόσπονδο κράτος μια όαση σταθερότητας στην περιοχή και μια εγγύηση για την αξιοποίηση όλων των πόρων του, συμπεριλαμβανόμενων των υδρογονανθράκων προς όφελος ολόκληρης της ανθρωπότητας" [13].
 
Και αυτή η πολιτική τοποθέτηση δεν είναι μια "περιθωριακή υπόθεση" αλλά έχει απήχηση σε προοδευτικά άτομα και θεσμούς σε όλο το μήκος και πλάτος της κοινωνίας μας. Μελετήστε τα λόγια του Άριστου Μιχαηλίδη ο οποίος είναι Διευθυντής Σύνταξης της εφημερίδας Φιλελεύθερος, έντυπο που κατέχει για δεκαετίες την πιο επιφανή θέση από όλες τις εφημερίδες της Κύπρου:
 "Το βρώμικο παιχνίδι σε βάρος του ελληνισμού άρχισε να δείχνει τα δόντια του ξεδιάντροπα. Λοιπόν, η ουσία είναι να αναμιχθεί ενεργά η ηγεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας και εμπράκτως να ενισχύσει την Ελλάδα, όπως η Ελλάδα ενισχύει την Κύπρο από γεννήσεως. Μέχρι τώρα παρακολουθούμε μια ηγεσία, που παρατηρεί από μακριά όσα συμβαίνουν ως να μην την αφορούν άμεσα και δραστικά.
...θα έπρεπε ήδη να υπάρχει σχέδιο, που θα ενέπλεκε στα κυπριακά κοιτάσματα φυσικού αερίου την οικονομία της Ελλάδας, τους Ευρωπαίους ισχυρούς (Γερμανία, Γαλλία) και τους δανειστές. Αν μπορούσε η ηγεσία μας να διαχειριστεί αυτό τον πλούτο μαζί με την Ελλάδα (ούτως ή άλλως μόνοι μας είναι αμφίβολο αν θα τα καταφέρουμε) θα μπορούσε πραγματικά να έχει καταλυτική συνδρομή στην προσπάθεια να ξεπεραστεί η ελληνική κρίση. Θα μπορούσε για παράδειγμα, να διαπραγματευτεί ακόμα και την αξιοποίηση μερικών «οικοπέδων» προς όφελος του ελληνικού χρέους και ταυτόχρονα προς όφελος της κυπριακής ασφάλειας έναντι των τουρκικών απειλών" [14].
 
Πως όμως θα τύχει τέτοιας προσέγγισης το ζήτημα Υδρογονάνθρακες αν οι υπεύθυνοι για την πολιτική μας είναι απρόθυμοι ή και αντίθετοι;Πως θα γίνουν όλα αυτά όταν η πολιτική ηγεσία στην Κύπρο επιζητεί όλο και πιο ενισχυμένη υποταγή στην Τουρκία; Πως να γίνουν όταν η πολιτική ηγεσία στην Ελλάδα είναι δεσμευμένη ιδεολογικά και έμπρακτα στο άρμα του χρηματοπιστωτικού Ιμπεριαλισμού;
 
Το ερώτημα, έτσι όπως τίθεται, τίθεται και σε σχέση με όλες τις λύσεις για το Οικονομικό πρόβλημα που ψηλαφήσαμε πιο πάνω. Οπότε...
 
 
Ποιοί και Πώς θα υλοποιήσουν όλα αυτά;
 
Παραθέσαμε πολλές και διάφορες λύσεις, όλες εφικτές και όλες με τη δυνατότητα να αποδώσουν οφέλη με σιγουριά. Παραθέσαμε την: 
ο- Άρνηση Πληρωμών ~ Διαγραφή του Χρέους
ο- Αύξηση Εισοδημάτων
ο- Φορολόγηση του Πλούτου
ο- Αναδιάρθρωση της Οικονομίας
ο- Αναδιάρθρωση του Χρέους σε συνδυασμό με νέα Εξωτερική Πολιτική,
και στα πλαίσια της εξετάσαμε συνεργασίες με την Κίνα, με τη Ρωσσία, συστηματική διεκδίκηση των Οφειλών της Γερμανίας,και το τεράστιο θέμα διαχείρισης των ωφελημάτων από τους Υδρογονάνθρακες
 
Προτίμηση μας βέβαια είναι:
ο- Η ανατροπή και αντικατάσταση του Καπιταλισμού.
 
Ας αναγνωρίσουμε πως οι άχρηστοι που μας διοικούν δεν έπραξαν, δεν ανέφεραν, ούτε και θεώρησαν ΤΙΠΟΤΑ από όλες τις λύσεις που αναφέραμε. Απολύτως ΤΙΠΟΤΑ.
 
Είμαστε διαχρονικά ενώπιον μιας πολιτικής κατάστασης που χαρακτηρίζεται (όπως την είπε και ένας δημοσιογράφος πρόσφατα) μεταξύ των απεχθών "Δεξιών και Αδέξιων".
 
Ποιός λοιπόν, και Πως, θα υλοποιήσει έστω και μία από τις προτεινόμενες λύσεις; Όπως αναφέραμε πιο πάνω, τέτοια μέτρα θα μπορούσε να λάβει:
ο- είτε μια πολύ φιλολαϊκή Κυβέρνηση, κινούμενη από ανθρωπιστικά και πατριωτικά αισθήματα και αντιλήψεις,
ο- είτε μια συντηρητική Κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας πως τέτοια μέτρα θα μπορούσαν να δράσουν ως πρόληψη για ενδεχόμενη κατάρρευση του συστήματος ή ανάχωμα στην επανάσταση,
ο- είτε ο ίδιος ο λαός στην εξουσία, δηλαδή μια Κυβέρνηση Λαϊκής Δημοκρατίας θεμελιωμένη στην Κοινοκτημοσύνη των παραγωγικών μέσων και φυσικών πόρων και στην αυτοδιοίκηση μέσω Άμεσης Δημοκρατίας.
 
Πιο ενδιαφέρον από το "Ποιοί" θα τα εφαρμόσουν όλα αυτά είναι το ερώτημα του "Πως". Θα πρέπει να είναι κατανοητό πως όλες οι λύσεις που προτείνουμε είναι μεν αποτελεσματικότατες, αλλά συνιστούν δίκοπο μαχαίρι. Ή πιο ορθά τρίκοπο:
ο- Μπορούν να εφαρμοστούν από τους άρχοντες σήμερα με τρόπο που να διασώζει τον Καπιταλισμό (τοπικά, περιφερειακά ή διεθνώς).
ο- Μπορούν να εφαρμοστούν από το απελευθερωτικό κίνημα με τρόπο που να συντείνει στην ανατροπή της Κεφαλαιοκρατίας.
ο- Μπορούν να εφαρμοστούν μετα-ανατρεπτικώς (στη Νέα Μεταπολίτευση) από Κυβέρνηση Λαϊκής Δημοκρατίας για να θεμελιωθεί η νέα οικονομία που θα έχει προσανατολισμό και κατεύθυνση μόνο την ικανοποίηση των αναγκών του λαού και όχι την εξαγωγή κέρδους από την κάθε πράξη, και την Άμεση Δημοκρατία εντοιχισμένη σε όλους τους θεσμούς της νέας κοινωνίας.
 
Αμήν και Πότε!
 
Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net
~~~~~~~~~~~~~~~ 
 
Σημειώσεις
 
[1] Αντεπίθεση! Με ισχυρό ΚΚΕ κι εσένα στον αγώνα υπάρχει λύση
Διαγραφή του χρέους - Έξω από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία
 
David Harvey: Greece should call Europe's bluff
 
[3]. FIDEL CASTRO RUZ:
THE FOREIGN DEBT: UNPAYABLE AND ILLEGAL
 
[4]. CASTRO DISCUSSES THIRD WORLD'S FOREIGN DEBT
 
 
[6]. Top 10 New Deal Programs
Significant New Deal Programs to Combat the Great Depression
 
[7]. Οικονομία
 
[8]. "Οι γερμανικές οφειλές προς την Ελλάδα"
Συγγραφέας:  Μανόλης Γλέζος, Περιοδικό Άρδην τ. 12
 
[9]. "Oφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα για το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ανέρχονται σε 575 δισεκατομμύρια δολάρια"
 
[10]. "Πόσα χρωστάμε; 360,379 δισ. ευρώ"
 
[11]. "Ξέρετε πόσο ακριβώς είναι το χρέος της Ελλάδας;"
 
[12].  "Μέσω Τουρκίας βλέπει το ενεργειακό μέλλον της Κύπρου η Πραξούλα
Οι προτάσεις της για κοιτάσματα – Ενέργεια"
 
[13]. "Ένα Σχέδιο Β’ για τη Λύση"
του Σόλωνα Αντάρτη
 
[14]. Άριστος Μιχαηλίδης: Η σωτηρία της Ελλάδας και το φυσικό αέριο
το ίδιο κείμενο και εδώ:
 
Σχετικά Αναγνώσματα
 
Η Κάνναβις... το κατ' εξοχήν οικολογικό φυτό
 
του Πανίκκου Νεοκλέους
 
του Πανίκου Νεοκλέους
 
ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ
 
Οι διάφορες παρατάξεις και σχηματισμοί Κεφαλαιοκρατών
 
* * *
 
 

AttachmentSize
marijuana-leaf.jpg53.68 KB
eurocash.jpg31.29 KB
christofiasmatsolefta.jpg58.23 KB
scrooge-mcduck.jpg35.14 KB
cathryn-in-san-francisco-capitalism-is-over-if-you-want-it-300x225.jpg78.99 KB

Comments

Άρνηση Πληρωμών

Άρνηση Πληρωμών και Διαγραφή του Χρέους έκαμε και η Αργεντινή, και τώρα η οικονομία της είναι πολύ καλύτερα. Υπέστη ζημιά στις διεθνής σχέσεις για μερικά χρόνια, αλλά όλα διορθώθηκαν:
http://en.wikipedia.org/wiki/Argentine_debt_restructuring

Ισλανδία

Και η Ισλανδία, έμμεσα, λόγω του ανεξάρτητου νομίσματος της, το ίδιο έκαμε. Σταμάτησε τις πληρωμές και η οικονομία της ανέκαμψε!

Re: Και Πάλιν η Τρισκατάρατη Οικονομία

 

Στην υποβάθμιση των κυπριακών ομολόγων στο επίπεδο Ba1 από Baa3 προχώρησε σήμερα ο οίκος αξιολόγησης Moody's, θέτοντας ταυτόχρονα την κυπριακή οικονομία σε αρνητική προοπτική. Η υποβάθμιση αυτή ρίχνει τα κυπριακά ομόλογα στο επίπεδο ''σκουπίδι'' ":

http://www.sigmalive.com/news/local/472433

Με άλλα λόγια, παρ' όλο που οι ηγέτες μας λεν πως η οικονομία "πάει καλά", η υποβάθμιση σημαίνει δεν πάμε καλά. Τώρα, αν είχαμε ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ οικονομία, που θα επιτευχθεί με κάποια από τα βήματα που προτείνετε, δεν θα είχε σημασία η υποβάθμιση. Αλλά όσον παραμένει η Κύπρος ενταγμένη στο διεθνές σύστημα Κεφαλαιοκρατίας, τότε η υποβάθμιση είναι και κτύπημα, και δύσμοιρη ένδειξη για το προσεχές μέλλον.

Newswire

Sat 8 July 2017
Tue 13 June 2017

Syndicate

Syndicate content Features

Syndicate content Newswire