User login

Navigation

Global IMC Network

Η Αντίσταση στο Μνημόνιο ~ Έξω η Τρόϊκα !


Τα κύρια σημεία:
ο- Λύσεις υπάρχουν: εφικτές, εφαρμόσιμες και βασισμένες στις ανάγκες του λαού
ο- Γιατί Αντίσταση; Η σχέση του Μνημονίου με την ρατσιστική Διζωνική
ο- Αντίσταση... με ποιές μεθόδους;
ο- Η πηγή των προβλημάτων: ποιά, ακριβώς, είναι η φύση της κρίσης;
 
 
Μεγάλο μέρος του λαού μας έχει τρομοκρατηθεί και φοβάται πως δεν υπάρχει άλλη λύση από το Μνημόνιο - δηλαδή μέτρα λιτότητος, απολύσεις, περικοπές μισθών και ωφελημάτων, και αυξήσεις των φόρων - και υποχρεούται σε μια στάση απόγνωσης: " Έ, τι να κάμουμε; Πρέπει να τα δεκτούμε...". ΔΕΝ είναι έτσι όμως!
 
Υπάρχουν λύσεις πολλές και διάφορες, που αν τις εφαρμόσει μια φιλολαϊκή Κυβέρνηση μπορούν να προστατεύσουν τα εισοδήματα και ωφελήματα του λαού ΚΑΙ ταυτόχρονα να οδηγήσουν την οικονομία μας έξω από την κρίση. Μερικές από τις λύσεις δημοσιεύονται εδώ:
 
Μέτρα Διάσωσης και Απεγκλωβισμού από το Μνημόνιο
Μικρό Εγχειρίδιο Πρακτικών Μέτρων
 
Οι πιο πάνω λύσεις είναι βασισμένες σε δύο θεμελιακούς άξονες:
1. Προστασία των εισοδημάτων και της ποιότητας ζωής του λαού, με προσωρινή αναβολή της κερδοσκοπίας των τραπεζών μέχρι να αρχίσει η παραγωγή να γεννά ξανά υπεραξία,
και,
2. Επένδυση στον μόνο αληθινά παραγωγικό πόρο αξίας, υπεραξίας και πλούτου που διαθέτουμε: τον εργαζόμενο λαό.
 
Όλες οι πιο πάνω λύσεις είναι εφαρμόσιμες και εφικτές μέσα στα πλαίσια της κεφαλαιοκρατίας και μέσα στο σύστημα κέρδους. Αλλά και εύκολα θα μπορούσαν να αποτελέσουν και μεταβατικό στάδιο προς τον Σοσιαλισμό αν η κοινωνία μας αυτο-οργανωθεί και κινηθεί προς εκείνη την κατεύθυνση. Παρ' όλον που γνωρίζουμε πως η οριστική λύση όλων των προβλημάτων που παρουσιάζει οι οικονομία είναι ο Σοσιαλισμός, ξέρουμε επίσης πως δεν χρειάζεται καν να απλώσουμε τόσο μακριά το χέρι μας σήμερα: οι πιο πάνω λύσεις είναι πλήρως εφαρμόσιμες με τα σημερινά δεδομένα και όχι σε κάποια μακρινή μελλοντική κοινωνία.
 
Είναι εξωφρενικό το ότι μέχρι τώρα ουδεμία πολιτική παράταξη, κόμμα, πτέρυγα, πολιτική ή συνδικαλιστική οργάνωση έχει εκφραστεί μέχρι στιγμής ενάντια στο Μνημόνιο και την Τρόϊκα! Με μόνη εξαίρεση μια δήλωση της νεολαίας της ΕΔΕΚ και μια της φοιτητικής της παράταξης, που προς τιμήν τους αρθρώνουν λόγο "κάπως ενάντια" στο Μνημόνιο (ασκούν κριτική στις αντιλαϊκές του πρόνοιες, αλλά υπονοούν πως θα αποδέχονταν Μνημόνιο "με σωστό περιεχόμενο"), όλες οι άλλες οργανώσεις εργαζομένων και πολιτικών παρατάξεων συμφωνούν στην επιβολή του Μνημονίου. Και με τα λόγια και με τη σιωπή τους [1].
 
Εμείς λέμε:
Όχι στο Μνημονιακό Κανιβαλισμό
 
Η ηγεσία όμως της μεγαλύτερης και "επαναστατικής" συνδικαλιστικής οργάνωσης, της ΠΕΟ, αναλώνεται στο να δοξάζει την Κυβέρνηση Καταστρόφια για το ότι τάχα "αντιστάθηκε" στην Τρόϊκα. Και αποκρύπτει ότι η ηγεσία του ΑΚΕΛ και ο Πρόεδρος μας σε συνεργασία με τους τραπεζίτες οδήγησαν την οικονομία μας στο μάτι του τυφώνα που ΟΛΟΙ μας, εκείνοι και εμείς βλέπαμε να έρχεται. Αν διαβάσετε την ομιλία του Γενικού Γραμματέα της ΠΕΟ Πάμπου Κυρίτση στην εφημερίδα Χαραυγή της 3ης Δεκεμβριου θα δείτε πως είναι ξεκάθαρο το μήνυμα προς τους άρχοντες πως "για τώρα, μην αναμένετε αντίσταση από εμάς", ενώ προς τον λαό λέει πως "η Κυβέρνηση μας ήδη αντιστάθηκε και κέρδισε ό,τι ήταν να κερδηθεί":
"...η Κυβέρνηση αντιστάθηκε με πολύ σθένος στην προσπάθεια της Τρόικας να επιβάλει ισοπεδωτικά και απόλυτα τις γνωστές αντιλαϊκές συνταγές της.
... Η Κύπρος, κατέληξε ο Π. Κυρίτσης, είναι τυχερή γιατί στο τιμόνι της διακυβέρνησης αυτή τη δύσκολη περίοδο είναι κυβέρνηση με κοινωνικές ευαισθησίες, κυβέρνηση με κόκκαλο, που δίνει τη μάχη για λύσεις κοινωνικά ισορροπημένες, οι οποίες ταυτόχρονα να αφήνουν ανοικτό το δρόμο για ανάκαμψη και ανάπτυξη."
 
Με άλλα λόγια, αν δεν αντισταθεί ο ίδιος ο λαός, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις και τα κόμματα ΤΙΠΟΤΑ δεν κάμουν - απεναντίας, είναι σχεδόν όλες οι ηγεσίες "μες το κόλπο".
 
 
Γιατί Αντίσταση; Η σχέση του Μνημονίου με την ρατσιστική Διζωνική
 
Ορθά τίθεται το ερώτημα: γιατί να αντισταθούμε;
 
Αν δεν είναι καθαρό ακόμα το γιατί η αντίσταση είναι αναγκαία για λόγους που αφορούν την επιβίωση και την ευημερία όλων μας, ας σκεφτούμε προς στιγμήν τι έγινε με το Μνημόνιο που επέβαλαν στην Ελλάδα οι τραπεζίτες, οι πολιτικοί και η Τρόϊκα: όλες οι μετρήσεις όλων των κοινωνικών παραμέτρων δείχνουν πως ΟΥΔΕΠΟΤΕ στην νεότερη του ιστορία ο Ελλαδικός λαός υπέστη τόσο βίαιη και απότομη στέρηση εισοδημάτων και μέσων για την επιβίωση του παρά μόνο στη γερμανική κατοχή του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Και αυτά...  ΜΕΤΑ το Μνημόνιο που υποτίθεται επρόκειτο να σώσει την χώρα!
 
Όλα τα προβλήματα της οικονομίας που υποτίθεται θα έλυε το Μνημόνιο, όλα ανεξαιρέτως, έχουν χειροτερέψει. Ο καθηγητής Κώστας Μαυρίδης που είναι Διδάκτωρ της Χρηματοοικονομικής και διδάσκει το μάθημα της Διαχείρισης Τραπεζών και Χρηματοπιστωτική Διαχείριση στο Πανεπιστήμιο έχει τα εξής να πει - εδώ παίρνει ως σημείο αφετηρίας το ότι στον κλάδο του θεωρείται πως ένα ποσοστό δημόσιου χρέους ως προς το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) που είναι πάνω από 120%, δεν είναι βιώσιμο:
 
"...Αντλώντας από την ελλαδική εμπειρία θα επικεντρωθούμε σ΄ ένα χαρακτηριστικό δείκτη, που αφορά το παρόν και δίνει μαθήματα για το μέλλον. Το δημόσιο χρέος είναι όσα χρωστά το κράτος (Κυβέρνηση και όχι οι ιδιώτες) και για να είναι συγκρίσιμο, διαιρείται με το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) μιας χώρας, που αποτελεί (απλουστευμένα) το σύνολο των εισοδημάτων (της παραγωγής) για ένα χρόνο σε μια οικονομία. Στην Ελλάδα,  μετά από τρία μνημόνια με δραστικές μειώσεις σε μισθούς και δαπάνες του δημοσίου, κούρεμα/διαγραφή χρέους και άλλες «ελαφρύνσεις», ο δείκτης για το δημόσιο χρέος αυξάνεται προς το … 180%. Εάν ισχύει ο κανόνας πως μέχρι το 120% θεωρείται βιώσιμο χρέος, το 180% πρέπει να θεωρείται … θανατηφόρο. Τις προάλλες, η επίσημη εκτίμηση (μετά και την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους κατά 40 δις ευρώ), θέτει ως στόχο να μειωθεί στο 124% του ΑΕΠ το 2020! Μετά από 3 χρόνια μνημονίων, εσωτερικής υποτίμησης, διαγραφής χρέους, ελάφρυνσης και άλλων μέτρων, η ανταγωνιστικότητα επιδεινώθηκε και ο δείκτης του χρέους υπερδιογκώθηκε. Πως εξηγείται αυτή η δυσαρμονία;
 
Ποσοστό δημόσιου χρέους ως προς το ΑΕΠ, πάνω από 120% θεωρείται μη βιώσιμο. Η Ελλάδα μετά από δραστικές περικοπές σε απίστευτο επίπεδο λιτότητας, μετά από επίσημο και ανεπίσημο κούρεμα με διαγραφή χρέους και άλλες ελαφρύνσεις με μείωση επιτοκίου, αναμένεται από 175% που είναι περίπου σήμερα, να κατέβει στο 124% το 2020. Εν ολίγοις, με βάση τις επίσημες προβλέψεις της Ε.Ε. και της Τρόικας, ο δείκτης θα βρίσκεται για μια δεκαετία εκτός επιπέδου βιωσιμότητας και πολύ πιο πάνω από το αποδεκτό επίπεδο αναφοράς/βάσης στην Ευρωζώνη που είναι το 60%."
Ανάπτυξη για αυτή τη γενιά!
 
Με άλλα λόγια, η επιστημονική ανάλυση της Ελλαδικής κατάστασης επιβεβαιώνει και τα βιώματα και τις προβλέψεις του λαού: το Μνημόνιο αύξησε τα κέρδη των τραπεζών, αλλά κατέστρεψε την οικονομία, και ΔΕΝ διαφαίνεται σωτηρία για τουλάχιστον μία δεκαετία.
 
Και μόνον λοιπόν για λόγους οικονομικής επιβίωσης και κοινωνικής δικαιοσύνης πρέπει να αντισταθούμε στην Τρόϊκα και στους εδώ συμμάχους και πράκτορες της.
 
Αλλά υπάρχει ακόμα ένας λόγος, ακόμα πιο πιεστικός: η εθνική μας επιβίωση σαν Έλληνες αυτού του τόπου. Είναι απλό. Αν αφήσουμε τις ξένες δυνάμεις να μας γονατίσουν οικονομικά ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ κάθε δυνατότητα αντίστασης μας στην επιβολής της ρατσιστικής Διζωνικής "τελικής λύσης". Η Διζωνική θα μας επιβληθεί, και σε διάστημα λιγότερο της μιας γενεάς η Κύπρος θα αφομοιωθεί από την Τουρκία. Ακριβώς όπως έγινε και με τον Ελληνισμό της Μικράς  Ασίας.
 
Η δυνατότητα μας να αντιστεκόμαστε στην ρατσιστική Διζωνική βασίζεται σε τρείς πυλώνες: Άμυνα, Οικονομία, Ενεργειακό. Όταν όλοι οι πυλώνες παν καλά, οι δυνατότητες για αντίσταση της Κύπρου στην επιβολή της Διζωνικής είναι υψηλές, και από εκεί και πέρα πλέον η αντίσταση είναι μόνο θέμα ιδεολογίας και οργάνωσης του πληθυσμού. Αλλά όταν οι τρείς πυλώνες ασθμαίνουν, δεν υπάρχει πλέον αντικειμενική (υλική) δυνατότητα για αντίσταση - η αντίσταση θα πρέπει να στηρίζεται μόνο σε υποκειμενικές και μεταφυσικές δυνάμεις!
 
Το Μνημόνιο θα καταστρέψει και τους τρείς πυλώνες. Χωρίς οικονομική άνεση, οι δυνατότητες του Κράτους για συμβατικές μορφές αμυντικής θωράκισης της Κύπρου καταποντίζονται. Μαζί τους και η ενεργειακή μας αυτάρκεια. Αυτά αρκούν. Χωρίς Άμυνα, χωρίς Ενεργειακή αυτάρκεια και με λαβωμένη την Οικονομία, οι δανειστές μας και οι μεγάλες δυνάμεις συμμάχοι της Τουρκίας που μας επιβουλεύονται θα έχουν απέραντη ευχέρεια να μας αναγκάσουν να δεκτούμε τη Διζωνική. Διότι δεν θα υπάρχει οποιαδήποτε άλλη επιλογή πλέον.
Η Αντίσταση στην Τρόϊκα είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την εθνική μας επιβίωση.
 
Και αυτά δεν τα λέμε μόνο εμείς. Οποιοσδήποτε που εξετάζει τις γεωπολιτικές πραγματικότητες τα γνωρίζει. Συμφωνεί μαζί μας και ο Ελλαδίτης δημοσιογράφος Γιώργος Δελαστίκ, ο πρώτος δημοσιογράφος που απολύθηκε από μεγάλη εφημερίδα για φανερά πολιτικούς λόγους στην μετα-χουντική περίοδο. Είναι συνεργάτης της πολιτικής ομάδας Σεισάχθεια και αρθρογραφεί στο " Έθνος" [2]:
 
"Στην περίπτωση της Κύπρου δεν είναι μόνο τα οικονομικά δεινά που θα συνεπιφέρει το Μνημόνιο. Το πολύ σημαντικότερο, το οποίο αφορά ολόκληρο τον ελληνισμό, έγκειται στο ότι το καθεστώς της υποτέλειας θα απειλήσει θανάσιμα την ίδια την κρατική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία έχει ελάχιστες αν όχι μηδαμινές πιθανότητες να επιβιώσει υπό μνημονιακό καθεστώς. Στις υποτελείς χώρες δεν αναγνωρίζονται από τη διεθνή κοινότητα εθνικά δίκαια ή δικαιώματα κυριαρχίας. Ανεξαρτήτως του αν αυτό διακηρύσσεται δημοσίως ή όχι, στην πράξη κανένας δεν λαμβάνει σοβαρά υπόψη του τα όσα υπερασπίζονται ή διεκδικούν οι χώρες αυτές. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια, όπως θα το νιώσουν στο πετσί τους οι Κύπριοι πολύ σύντομα και με τραγικά αποτελέσματα.
 
... θα πιέσουν εκ νέου οι Γερμανοί την υποτελή μνημονιακή Κύπρο να αποδεχθεί ως λύση του Κυπριακού κάποια παραλλαγή του σχεδίου Ανάν, τη νομιμοποίηση δηλαδή των αποτελεσμάτων της τουρκικής εισβολής. Υπάρχουν και πολύ σοβαρότεροι σύγχρονοι λόγοι που κάνουν το Βερολίνο να θέλει να προσεγγίσει την Αγκυρα. Η διαγραφόμενη ανατροπή του Ασαντ στη Συρία, σε συνδυασμό με την πλήρη στρατιωτικοπολιτική αποδυνάμωση του Ιράκ μετά την προ πολλού συντελεσθείσα ανατροπή του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν, θα καταστήσει αντικειμενικά την Τουρκία αδιαφιλονίκητη υπερδύναμη της Εγγύς και της Μέσης Ανατολής.
 
Η Γερμανία έχει συμφέρον να επιχειρήσει να αποκαταστήσει όσο το δυνατόν στενότερες σχέσεις με την Αγκυρα. Αν μάλιστα μπορεί να το πετύχει αυτό προσφέροντας στους Τούρκους τη μισή Κύπρο, αυτό θα ήταν ιδανικό για το Βερολίνο!"
Λύση «Αττίλα» στο Κυπριακό μέσω Μνημονίου
του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ
 
 
Το ξαναλέμε:
η Αντίσταση στην Τρόϊκα είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την εθνική μας επιβίωση. Ολόκληρη η Παράταξη του ΟΧΙ πρέπει να το αντιληφθεί.
 
 
Αντίσταση... με ποιές μεθόδους;
 
Δεδομένης της πραγματικής κατάστασης και σημερινής ικανότητας του λαού μας για συλλογική αντίσταση δεν υπάρχει άλλη οδός - τουλάχιστον στην αρχή - από τις παραδοσιακές μεθόδους ταξικής και λαϊκής κινητοποίησης: συνάξεις, συναντήσεις, πορείες, συλλαλητήρια, απεργίες, ειρηνικές πράξεις μαζικής ανυπακοής, καταλήψεις.
 
Επίσης, λόγω του μικρού μεγέθους της Κύπρου και της κοινωνικής ιδιομορφίας του τόπου, προσφέρεται σε  μας και μια εξαιρετική μορφή αντίστασης: η προσωπική αντιπαράθεση. Είναι εύκολο να κυνηγήσει ο λαός τους παληάνθρωπους και να τους φτύνει όπου τους έβρει. Όπου κάτσουν και σταθούν, σε γάμους και βαφτίσια, στα εστιατόρια και στα θέατρα, στα καταστήματα και στα γραφεία, είναι απαραίτητο να βρίσκουν πάντα μπροστά τους τη δυσφορία του κόσμου. Το "ρε ψεύτες, ρε κλέφτες, ρε παληάνθρωποι" ας μην λείψει από τα χείλη μας!
 
Όπως γράφει και ο Σόλων Αντάρτης:
"Οι τραπεζίτες, οι πολιτικοί, οι βο(υ)λευτές, οι συντεχνιακοί, οι εισαγγελείς, οι δικαστικοί, οι καναλάρχες, οι διεφθαρμένοι δημοσιογράφοι και οι αστυνομικοί που αγκαλιάζουν και θα προσπαθήσουν να επιβάλουν το μνημόνιο είναι δίκαιοι στόχοι της λαϊκής οργής.
Κάθε πράξη με την οποία ο λαός θα φέρνει όλους τους πιο πάνω ενώπιον των ευθυνών τους είναι απολύτως δικαιολογημένη με τους θείους και τους ανθρώπινους νόμους.
 
Οι κανίβαλοι χρειάζεται να πληρώνουν προσωπικό κόστος σε όποιο μέρος τους τόπου κινούνται. Χρειάζεται να συναντούν την απαξίωση και το φτύσιμο του λαού. Να νιώθουν την οργή που φουσκώνει και να σκέφτονται διπλά και τρίδιπλα τις πράξεις τους. Προς το παρόν χωρίς βία.
.../...
Ο λαός χρειάζεται να γνωρίζει πεντακάθαρα ποιοι είναι οι μνημονιακοί κανίβαλοι και να τους στοχεύσει με τη δίκαια οργή του. Και είναι υποχρέωση όλων μας να τους δακτυλοδείχνουμε ζητώντας αδιαλείπτως τη δίκαιη τιμωρία τους. Και αν στο μέλλον αποδειχτεί ότι η δικαιοσύνη συνεχίζει να αρνείται την τιμωρία όλων αυτών των κανιβάλων είναι καθήκον του λαού να αποδώσει δικαιοσύνη με όποιο τρόπο δόξει τη πραγματική βουλή και το δήμω."
Όχι στο Μνημονιακό Κανιβαλισμό
 
Οι συλλογικές μορφές αντίστασης όπως συνάξεις, συναντήσεις, πορείες, συλλαλητήρια, απεργίες, ειρηνικές πράξεις μαζικής ανυπακοής, καταλήψεις, είναι θεμιτές, είναι αναγκαίες, και είναι απαραίτητες για να πιεστεί η ανίερη συμμαχία Κεφαλαίου και Κράτους για να αντιστρέψει τα μέτρα λιτότητος και να υιοθετήσει τα φιλολαϊκά Μέτρα που προτείνουμε.
 
Οι πρόσφατες μας εμπειρίες από την ειρηνική εξέγερση των Αγανακτισμένων (100 ημέρες και νύκτες στο Προεδρικό το 2011 !) δείχνουν πως όταν υπάρχει το ηθικό και πολιτικό κίνητρο ο λαός μας και μπορεί, και θέλει. Θα αναδειχθούν βέβαια αμέσως όλα μας τα ελλείμματα σε έλλειψη πολιτικής παιδείας, δημοκρατικότητας, έλλειψη οικειότητας και εμπειρίας σε θέματα αυτο-οργάνωσης, η μέθη με τον αυταρχισμό, οι δημαγωγοί και καιροσκόποι... αλλά ποιό κίνημα δεν τα έχει αυτά; Και λύσεις υπάρχουν, φτάνει να υπάρχει η θέληση:
Η Ατυχία της Επιτυχίας
Σχήμα, Χρώμα, Λάμψη και Μορφή:
Στόχοι, Μεθόδοι και Οργανωτικοί Σχηματισμοί
Μετά από την έκρηξη σε Ζύγι και Μαρί
 
Ακόμα δεν άρχισε καν η αντίσταση στο Μνημόνιο, οπότε είναι άτοπο να μιλήσουμε για άλλες μορφές πάλης. Άλλωστε πολλά από αυτά τα θέματα θα καθοριστούν και από την αντίδραση του καθεστώτος. Αν το καθεστώς παραμείνει σε έννομες και ειρηνικές διαδικασίες, καλώς. Αν παρεκκλίνει και δώσει έμφαση σε παρακρατική βία και άνομες πράξεις, όλοι γνωρίζουμε πως υπάρχουν και άλλα μέσα αγώνος.
 
 
Η πηγή των προβλημάτων: ποιά, ακριβώς, είναι η φύση της κρίσης;
 
Η κρίση που διανύουμε τώρα δεν είναι μια από τις "κλασσικές" κρίσεις του καπιταλισμού. Αναλύοντας τις ρίζες της κρίσης πέρυσι γράφαμε:
 
"Η σημερινή κρίση που μαστίζει την Ελλάδα και Κύπρο και άλλες χώρες ταυτόχρονα, ΔΕΝ είναι η "κλασσική οικονομική κρίση" όπως την ξέρουμε και την αναγνωρίζουμε από τα χαρακτηριστικά της λίμνασης πόρων και κοινωνικής παράλυσης. Είναι πιο απλά μια "κρίση" που παρήχθει όταν τα Κράτη μας δανείστηκαν από το Κεφάλαιο (από μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες) και από άλλα Κράτη πιο πολλά λεφτά απ' όσα μπορούν να πληρώσουν, δεσμεύοντας έτσι τους πληθυσμούς των σε χρέη που δεν μπορούν να ξεπληρώσουν εμπρόθεσμα, ούτε το αρχικό ποσό δανείου, ούτε και τους υπέρογκους τόκους. Αυτό το είδος τεχνητής "κρίσης", τα Κράτη προσπαθούν να την επιλύσουν ξεζουμίζοντας τον κόσμο με φορολογίες για να μαζέψουν λεφτά να τα δώσουν στο Κεφάλαιο. Με αυτό τον τρόπο στην Ελλάδα επήλθε δραματικά ραγδαία εξαθλίωση του πληθυσμού, και παρ' όλον που ευτυχώς στην Κύπρο διατηρείται ακόμα κάποιο βιοτικό επίπεδο, αυτό απειλείται άμεσα τώρα με κατάρρευση αν υιοθετηθούν στο νησί παρόμοιες όπως στην Ελλάδα πολιτικές και μέτρα λιτότητος.
 
Από έξω, η αρχική κίνηση που δημιουργεί την κρίση μοιάζει σαν να είναι μια "φιλεύσπλαχνη" μεταφορά πόρων από το Κεφάλαιο προς το Κράτος προς όφελος της κοινωνίας, ένα δάνειο που επωμίζεται το Κράτος εν ονόματι της κοινωνίας για τις ανάγκες της. Στην πραγματικότητα όμως εδώ το Κράτος λειτουργεί σαν ένας τεράστιος αποστακτήρας που μαγειρεύει τους δανεικούς πόρους από το Κεφάλαιο ώστε αφ' ενός να στήσει αγορές και επιχειρήσεις που είναι κερδοφόρες για το Κεφάλαιο, δεσμεύοντας την κοινωνία να εργαστεί μέσα σ' εκείνα τα πλαίσια. Και αφ' εταίρου, μαγειρεύει επιπρόσθετα κέρδη για το Κεφάλαιο - αμύθητα ποσά - όταν με την αποπληρωμή του χρέους προστίθενται και οι υπέρογκοι τόκοι, με αποτέλεσμα να ωφελείται το Κεφάλαιο διπλά και τρίδιπλα.
.../...
...Επιπλέον, αυτού του είδους η πιστωτική κρίση χαρακτηρίζεται από το ότι τα λεφτά που δανείστηκαν τα Κράτη δεν επενδύθηκαν σε παραγωγικές διαδικασίες η σε ανάγκες του λαού. Αν είχαν επενδυθεί με τέτοιο τρόπο ο εργαζόμενος πληθυσμός θα μπορούσε να παράξει (να παραγάγει) αξία σε εμπορεύματα και υπηρεσίες που με τη σειρά τους θα αύξαιναν τα εισοδήματα όλων, άρα και το Κράτος θα μπορούσε να καρπωθεί φόρους ώστε να ξοφλήσει τα χρέη του. Αντίθετα, τα λεφτά επενδύθηκαν σε σπατάλες, και εξανεμίστηκε η δυνατότητα του λαού να βοηθήσει το Κράτος να πληρώσει τα χρέη. Ταυτόχρονα, δεδομένου ότι οι σπατάλες πάντα οφελούν το μεγάλο Κεφάλαιο και όχι το μικρό, τότε οι συγκριτικά μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις αρχίζουν να πλήγονται, να συμμαζεύονται, και να κατρακυλά η κοινωνία προς μια μορφή παράλυσης που εξωτερικά μοιάζει με την "κλασσική οικονομική κρίση" αλλά της οποίας η αιτία είναι η κατασπατάληση δημόσιων πόρων από ανεγκέφαλους ή και εγκληματίες πολιτικούς που δανείζονται υπέρογκα ποσά στο όνομα μας και τα οποία τώρα εμείς καλούμαστε να πληρώσουμε με το υστέρημα μας."
Χίλια ΝΑΙ στη Φορολόγηση του Πλούτου
 
Όλα αυτά βέβαια ισχύουν ακόμα πιο έντονα σήμερα.
 
Η "κλασσική" κρίση του καπιταλισμού στην οποία αναφερθήκαμε πιο πάνω είναι εκείνη που γεννιέται από φυσική τάση του Κεφαλαίου να αυτο-αναιρείται. Όσον πιο παραγωγική γίνεται μια κοινωνία, ιδίως με μεγάλες βιομηχανίες, τόσον πιο γρήγορα και αποτελεσματικά παράγει πράματα που οι εργαζόμενοι δεν έχουν λεφτά να τα αγοράσουν. Και έτσι πυροδοτείται ένας κύκλος υπερ-παραγωγής εναλλασσόμενος με υπο-κατανάλωση που παραλύει την αγορά, και που μέσα από τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που αποτυγχάνουν συγκεντρώνει το Κεφάλαιο στους μεγαλύτερους Κεφαλαιοκράτες.
 
Στην εποχή μας βρίσκεται μια τέτοια κρίση εξ εξελίξει σε διεθνή κλίμακα. Η οικονομία της Κύπρου όμως μέχρι και πριν πέντε χρόνια ήταν αρκετά θωρακισμένη ώστε να μην παρασυρθεί στη δίνη της. Η συμπραξία όμως της ψευδο-σοσιαλιστικής Κυβέρνησης Χριστόφια με τους τραπεζίτες και την συνειδητά (εν γνώση όλων των κομματαρχών) κακή διαχείριση της Κρατικής οικονομίας μας έριξε σε μια πιστωτική κρίση που αρχικά μοιάζει λίγο με μια "μικρή εκδοχή" της κλασσικής καπιταλιστικής κρίσης, αλλά η οποία έχει την τάση - για όσον καιρό παραμένει χωρίς ουσιαστικές παρεμβάσεις για επίλυση - να εξομοιώνεται με την κλασσική κρίση, και τα συμπτώματα της να μοιάζουν ακριβώς τα ίδια.
 
Για αυτό και η λύση και για τις δύο μορφές κρίσης (και της κλασσικής και της πιστωτικής) είναι η ίδια: αύξηση των εισοδημάτων και επανεκκίνηση της παραγωγής. Αυτά ξεκολλούν την αγορά, και αρχίζει πάλι η ρευστότητα και σε χρήμα και σε είδος.
 
Το μεγάλο ψέμμα της Κυβέρνησης ΑΚΕΛ για την κρίση είναι μια καταπληκτικά επιτυχημένη θεατρική παράσταση για την συγκάλυψη του εγκλήματος. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας διόρισε διαδοχικά διάφορους τραπεζίτες στο Υπουργείο Οικονομικών και στη Διοίκηση της Κεντρικής Τράπεζας. Οι πράξεις των, με συνένοχους όλους τους Βουλευτές που εν γνώση τους ψήφιζαν κάθε χρόνο τον Κρατικό προϋπολογισμό ώστε τα έξοδα να είναι πάντα πολύ πιο μεγάλα από τα έσοδα, και με την δανειακή επιβάρυνση που αυτό επιφέρει στο Κράτος ταυτόχρονα με την παντελή ΑΠΟΥΣΙΑ παραγωγικών επενδύσεων στην οικονομική μας αυτάρκεια... μας γονάτισαν.
 
Τα χρήματα σπαταλήθηκαν από το Κράτος σε αχρείαστες και μη παραγωγικές δραστηριότητες. Για παράδειγμα:
στην προώθηση του τουρισμού, σε υπερβολικά ψηλούς μισθούς για μεγάλο μέρος των ανώτατων δημοσίων υπαλλήλων και Κρατικών λειτουργών, στην υποστήριξη των εισαγωγέων αυτοκινήτων, στο κτίσιμο αχρείαστων αυτοκινητόδρομων, στη συγκάλυψη φοροφυγάδων, την καταδίωξη των Φίλων της Κάνναβης, στην υπερβολική αύξηση της εργοδότησης των "κομματικών ημετέρων" στο δημόσιο {το 10% των εργαζομένων είναι στο δημόσιο ! }, στα σπάταλα "υδατικά έργα" μόνο και μόνο για να παράγονται υδροβόρα αγγουράκια για εξαγωγή στην Αγγλία, ανέγερση φυλακών, κοκ.
 
Αν δείτε τον επίσημο Προϋπολογισμό του Κράτους που υπέβαλε ο Υπουργός Οικονομικών για το 2011 θα τα δείτε όλα εκεί με όμορφες και έγχρωμες διαφάνειες [3].
 
Ειδικά για το θέμα της υπερβολικής αύξησης των δημοσίων υπαλλήλων, δείτε ξανά την γραφική παράσταση που δημοσίευσε το Υπουργείο Οικονομικών με τους αριθμούς κατά έτος. Σημειώστε πως σε ΟΛΑ τα χρόνια που αναφέρεται η εικόνα, η Κυβέρνηση ήταν Κυβέρνηση που υποστήριζε την ρατσιστική Διζωνική στην εκάστοτε της μορφή, αρχίζοντας από το 1988 με τους Βασιλείου, Κληρίδη, Παπαδόπουλο και Χριστόφια (ο Τάσσος Παπαδόπουλος καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας του στην Προεδρική καρέκλα όπου τον έβαλε το ΑΚΕΛ, ήταν υπέρ της Διζωνικής. Η μία και μόνη φορά αρνήθηκε να την υποστηρίξει - ευτυχώς ήταν και η καίρια - ήταν όταν έγινε το Δημοψήφισμα του 2004. Κατά όλα τ' άλλα, ο Τάσσος ακολούθησε πολύ πιστά την διακυβέρνηση της δήθεν "Αλλαγής" που μας σέρβιραν τότε ως μια ψευδο-σοσιαλιστική σάλτσα.)

 
Ο αριθμός δημοσίων υπαλλήλων σε διάστημα τριάντα χρόνων πήγε από 33.000 σε 55.000 και γέμισε το Κράτος κομματικούς υποτακτικούς, πελάτες και ρουσφετολόγους. Δηλαδή σχεδόν διπλασιάστηκαν. Διπλασιάστηκαν όμως και οι υπηρεσίες το Κράτους προς τον λαό; Όχι βέβαια. Υπερπολλαπλασιάστηκαν όμως τα ωφελήματα προς τις τράπεζες!
 
Τι άλλα λέει ο Προϋπολογισμός; Εκτός από κάποια αθώα ορθογραφικά λάθη ("χαλάλιν τους", θα θέλαμε να πούμε, αλλά επειδή είναι ανθέλληνες Κυπριο-εθνικιστές μας ανησυχεί αυτή η αδιαφορία για τη γλώσσα στο πιο επίσημο ετήσιο κείμενο του Υπουργείου), ο Υπουργός τοποθετεί και τα ωραία ψέμματα και την προπαγάνδα εντοιχισμένα μες την "ανάλυση". Να τα εδώ, στη σελίδα 21:
 
 
"Πετύχαμε στον στόχο μας", ά; Τι άλλο θα ακούσουν τα αυτιά μας τα ταλαίπωρα;
 
Το πιο σημαντικό θέμα για τον Κρατικό Προϋπολογισμό είναι η διαχείριση Εσόδων και Εξόδων (Δαπανών). Τι λέει ο δικός μας; Τα λέει πεντακάθαρα, από το στόμα του Υπουργού μας: Λέει πως για τα έτη 2009 και 2010:
ο- το γενικό Σύνολο Εσόδων ήταν €5.3 και €5.7 ΔΙΣεκατομμύρια, αντιστοίχως.
ο- το γενικό Σύνολο Δαπανών ήταν €6.8 και €7.9 ΔΙΣεκατομμύρια, αντιστοίχως [3].
 
Δηλαδή για το 2009 η διαφορά ήταν €1.5 Δις. Για το 2010 η διαφορά ήταν €2.2 Δις. Μιλούμε για ΔΙΣεκατομμύρια που όχι μόνο απλώς δεν υπήρχαν, αλλά η Κυβέρνηση μας ενώ το γνώριζε προχώρησε στις δαπάνες με την ευλογία της Βουλής, της Κεντρικής Τράπεζας και του Υπουργείου Οικονομικών.
 
Εέ; "Ε'ν κοντά στο νού", λέει και η λαϊκή μας ρήση... όταν ξοδεύεις δισεκατομμύρια που ΔΕΝ έχεις πρέπει να τα δανειστείς, και αν τα έσοδα σου δεν καλύπτουν τις πληρωμές του δανείου τότε ανοίγεις τρύπες που δεν μπορούν να κλείσουν με πιο πολλά δάνεια. Θέλουμε παπά να μας το πει;
 
Αυτή η είναι η "μαγεία" της παρούσας κρίσης:
εγκληματική κακοδιαχείριση της Κρατικής οικονομίας συγκεκαλυμμένη με το ψέμμα της "διεθνούς κρίσης του καπιταλισμού". Και δάνεια επί δανείων για να πληρωθούν τα δάνεια που καλύπτουν τις σπατάλες, μαζί με δεσμεύσεις προς ξένες δυνάμεις που ονομάζονται "Μνημόνιο" και "Τρόϊκα" που εξαναγκάζουν το λαό να δώσει ό,τι έχει και δεν έχει μέσα από περικοπές, φορολογίες, στερήσεις και μέτρα λιτότητος για να αυξηθούν τα κέρδη των τραπεζών.
 
Αν όλα αυτά τα δισεκατομμύρια είχαν επενδυθεί στη δυνατότητα να παράγουμε εδώ στην Κύπρο (αντί να εισάγουμε με λεφτά που δεν έχουμε) τροφές, ρούχα, υποδήματα, φάρμακα, απλά εργαλεία, στέγη και ενέργεια με οικολογικές μεθόδους, όλες μας οι ανάγκες θα ήταν καλυμμένες. Και θα περίσσευε και υπεραξία για καλοπέραση! Ενώ τώρα έχουν όλα εξανεμιστεί στο μεγάλο "τσίλλημα": συμπίεση και στύψιμο του λαού ώστε να εξαχθούν κέρδη για τις τράπεζες.
 
Δεδομένης της πραγματικής φύσης της κρίσης, οι λύσεις που προτείνουμε είναι και αρκετές και αναγκαίες για να επιβιώσουμε και να αντιστρέψουμε την κατάσταση. Αυτά και πολλά άλλα αναλύουμε εδώ όπου χωρίς να μπαίνουμε σε αριθμούς παραθέτουμε το σκεπτικόν για τις λύσεις που προτείνουμε:
Και Πάλιν η Τρισκατάρατη Οικονομία
Επιτέλους! Ένα άρθρο για την Οικονομία Χωρίς Αριθμούς
 
 
* * *
 
Οι οικονομικές κρίσεις θα υπάρχουν για όσο θα υπάρχει η Κεφαλαιοκρατία και το σύστημα κέρδους. Όλες οι "λύσεις" που δίνονται τώρα είναι προσωρινές γιατί το σύστημα θα γεννήσει νέες κρίσεις ξανά, και πάντα πιο ισχυρές από την προηγούμενη. Η μόνη ουσιαστική λύση είναι η υπέρβαση του συστήματος, η ανατροπή και αντικατάσταση του με τον Σοσιαλισμό.
 
Αλλά έστω, ας δεκτούμε πως σήμερα, τώρα, δεν ανοίγονται προοπτικές για τέτοιους αγώνες. Οι αγώνες που μπορούμε σήμερα και πρέπει να επιδιώξουμε είναι για την οικονομική και εθνική μας επιβίωση - και αν αυτοί οδηγήσουν σε αγώνες για τον Σοσιαλισμό, ακόμα καλύτερα!
 
Ακόμα και απλοί "οικονομιστικοί" αγώνες των εργαζομένων για τερματισμό της συστηματικής κλοπής που συντελεί το Κράτος προς όφελος του Κεφαλαίου θα ήταν σωτήριοι για την κοινωνία μας σήμερα.
 
Τα Μέτρα Διάσωσης και Απεγκλωβισμού από το Μνημόνιο που προτείναμε πιο πάνω (από το
Μικρό Εγχειρίδιο Πρακτικών Μέτρων), είναι όλα εφικτά και εφαρμόσιμα ασχέτως του αν ο στόχος είναι "μόνον" η οικονομική και εθνική μας επιβίωση, ή μαζί τους και ο Σοσιαλισμός. Τα Μέτρα που προτείνουμε μπορούν να εξυπηρετήσουν όλους τους σκοπούς. Αλλά χωρίς αγώνες δεν θα υλοποιηθούν - η Κυβέρνηση και το Κεφάλαιο πρέπει να πιεστούν για να τα υλοποιήσουν.
 
Η αντίσταση και τα Μέτρα που προτείνουμε είναι απαραίτητα για να επιβιώσει η κοινωνία και η οικονομία. Δυστυχώς μαζί τους θα επιβιώσει και το σύστημα κέρδους και η Κεφαλαιοκρατία, μα όπως λέμε και στον αγώνα για την θεραπευτική απεξάρτηση από τις καταχρήσεις ουσιών: " Ένα-ένα βήμα". Σήμερα τούτο μπορούμε, τούτο να κάμουμε.
 
Προέχει να επιβιώσει ο λαός με όσον το δυνατόν λιγότερες πληγές. Η ανασύνταξη για νέους αγώνες θα ακολουθήσει πιο εύκολα.
 
Ομάδα Σύνταξης
Ενδο~Μήδεια / CyprusIndyMedia
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 
 
Σημειώσεις
 
[1].
Η Νεολαία ΕΔΕΚ λέει ΟΧΙ σε άδικα μέτρα λιτότητας
 
ΔΚΚΦ Αγώνας: «Τα κόμματα, να μην υποκύψουν στα διλήμματα που μας βάζουν εκβιαστικά οι Τροϊκανοί»
 
[2].
" Ο διευθυντής [της εφημερίδας "Καθημερινή"] Α. Καρκαγιάννης ζήτησε φορτικά από τον Γ. Δελαστίκ να «παραιτηθεί», διότι την τελευταία εβδομάδα, στην εφημερίδα ΠΡΙΝ, όπου ο τελευταίος είναι διευθυντής, υπήρχε σχόλιο που κατήγγελλε την άλωση των ΜΜΕ που επιχειρεί η αμερικανική πρεσβεία, μέσα από την τοποθέτηση συγκεκριμένων διευθυντικών στελεχών σε υψηλά πόστα εφημερίδων και καναλιών."
 
ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ:
 
[3].
Σελίδες 16 και 17:
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ - 2011
 
 
Αναγνώσματα
 
Και Πάλιν η Τρισκατάρατη Οικονομία
 
Χίλια ΝΑΙ στη Φορολόγηση του Πλούτου
 
Απεγκλωβισμός της Οικονομίας
 
Ο Δούρειος Ίππος της Ανακεφαλαιοποίησης των Τραπεζών
 
Τι θα Έπρεπε να είχαν Κάμει
 
Η Δημοσιονομική Εξυγίανση Ξεκινά από την Κεφαλή
 
Τρεις Προτάσεις για την Οικονομία
 
ΟΧΙ στο καζίνο ! Τρεις Προεδρικοί Υποψήφιοι με Παραισθήσεις
 
Λιλλήκας και το Φυσικό Αέριο στο Χρηματιστήριο: Παγίδα
 
Κερδοσκοπία, και όχι Οικονομική Σκέψη
 
Με Αφορμή την "Λαϊκή" Τράπεζα
 
Επενδύσεις, Ήθος και Αληθινές Ανάγκες
 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
 
 

 

AttachmentSize
kybernhshoikonomiakrisismfiore1.jpg33.18 KB
odysseasmnhsthres.jpg96.88 KB
pillars-of-economy.jpg42.27 KB
proedrikoundatedsourceuknown.jpg74.43 KB
scroodgemacducksalesdown.jpg49.77 KB
dhmosioi-ypallhloi-ypourgeio-proypologismos2011.jpg29.16 KB
proypologismos2011-petyxame.jpg57.28 KB

Comments

Newswire

Sat 8 July 2017
Tue 13 June 2017

Syndicate

Syndicate content Features

Syndicate content Newswire