User login

Navigation

Global IMC Network

Εντός, Εκτός και Επί τα Αυτά - Μέρος 1ον

 
Λίρα, Ευρώ ή Δραχμή;
 
Επανήλθε λοιπόν στον δημόσιο διάλογο το θέμα της παραμονής της Κύπρου στο Ευρώ. Τίθεται καλόπιστα από αγνούς ανθρώπους, όπως την Νικολέττα Ανδρέου που γράφει πιο κάτω [1].
 
Παράλληλα, το θέμα τίθεται και από επιτήδειους χειραγωγούς όπως την ηγεσία του ΑΚΕΛ που διακρίνει στην πιθανότητα εξόδου μας από την Ευρωζώνη την δυνατότητα να φουντώσει και πάλιν ο ρατσιστικός ανθελληνικός κυπριο-εθνικισμός που στηριζόμενος στην ύπαρξη και δύναμη του κυπριακού Κράτους και τοπικού Κεφαλαίου θα λάβει νέα ένεση ζωής αν ενδυναμωθεί ξανά με το δικό του νόμισμα [2]. Η μεγάλη εκστρατεία προς αφελληνισμό της Κύπρου που μαίνεται για εξήντα χρόνια τώρα εναντίον μας για το συμφέρον της Αγγλίας και της Τουρκίας με συνεργασία από τοπικούς προδότες ενδέχεται να πάρει ξανά μεγάλες διαστάσεις αν η πιθανολογούμενη έξοδος από το Ευρώ αφεθεί στα χέρια των φανατικών νεοκυπρίων.
 
Το θέμα βέβαια είναι πολύ πιο περίπλοκο: ακόμα και αν το δούμε αποκλειστικά και μόνο με οικονομικές παραμέτρους, είναι ακόμα νωρίς για μια απόλυτη τοποθέτηση. Παραθέτουμε εδώ αναγνωστικό υλικό που παρέχει τα θεμέλια για μια ριζοσπαστική προσέγγιση στα καυτά θέματα που συνεπάγεται το ερώτημα "Εντός ή Εκτός της Ευρωζώνης";
 
* * *
 
Α. Από ένα διάλογο στο διαδίκτυο σε ιστοσελίδα υποστήριξης του Γιώργου Λιλλήκα
 
Νικολέττα Ανδρέου:
 
Έξω από το ΕΥΡΩ κι ας είναι η υποτίμηση στο 40%.
Τινάζουμε την Ευρωζώνη στον αέρα!
Σε δυο-τρία χρόνια η οικονομία μας θα ανακάμψει και τότε θα δείτε πως θα εγκαταλείπουν την Ευρωζώνη οι χώρες που έχουν ίδιο πρόβλημα με μέτρα λιτότητας και χαράτσι στην Τρόικα!
Παρά κούρεμα, καλύτερα έξοδο από την Ευρωζώνη. Χαμένα για χαμένα ΑΣ ΓΡΑΨΟΥΝ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ !!!
 
Πείραμα το κούρεμα, πείραμα και η έξοδος από το ευρώ. Με την μόνη διαφορά ότι στην δεύτερη περίπτωση ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΜΕ ΜΝΗΜΟΝΙΟ και θα ανακάμψουμε σίγουρα. Ενώ στην πρώτη...θα ξανακουρευτούμε, ίσως από διαφορετικό "ψαλίδι" και σε άλλο στάϊλ! [1].
 
 
Πέτρος Ευδόκας:
 
Χρήσιμες οι σκέψεις σου Νικολέτα. Προκύπτουν δύο τινά:
 
1. Γιατί δεν υπάρχει βήμα (φόρουμ, τακτικό συμβούλιο ή συνέλευση) ανάμεσα στους υποστηρικτές ή και τα κατάλοιπα της εκστρατείας Λιλλήκα ώστε να συζητούμε αυτές τις θέσεις και πολλές άλλες; Ήταν βέβαια εκ των ουκ άνευ το να υπάρχει θεσμοθετημένος τέτοιος διάλογος από πριν, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας. Αλλά έστω και τώρα, θα μπορούσε να οφελέσει τα μέγιστα στη δυνατότητα ανασύνταξης της εκλογικής παράταξης ως μέρος του λαϊκού κινήματος.
 
2. Η ιδέα για απόρριψη του Ευρώ πηγάζει από την ανάγκη για τοπικό συνάλλαγμα. Αλλά το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να επαναεκκινήσει η μηχανή της τοπικής οικονομίας με την έκδοση διαφόρων μορφών γραμματίων που θα είναι ανταλλάξιμα μόνο εντός Κύπρου και εγγυημένα από το Κράτος. Δηλαδή υπάρχει η δυνατότητα να υλοποιηθούν οι ανάγκες μας για συνάλλαγμα με τοπικές (ενδοχώριες) λύσεις χωρίς να εξέλθουμε του Ευρώ. Τέτοιες προτάσεις δημοσιεύσαμε εδώ:
 
Μέτρα Διάσωσης και Απεγκλωβισμού από το Μνημόνιο
Μικρό Εγχειρίδιο Πρακτικών Μέτρων
 
Αλλά το τραγικό είναι πως ενώ οπλίσαμε τον υποψήφιο της παράταξης του ΟΧΙ, τον Γιώργο Λιλλήκα, από πολύ καιρό πιο πριν με τέτοια εργαλεία και όπλα για να τα χρησιμοποιήσει ως προτάσεις στην προεκλογική εκστρατεία, ή και ως "σπόρους" γύρω από τους οποίους να πραγματωθεί λαϊκή συσπείρωση, αντί αυτά να αξιοποιηθούν προς όφελος του λαού και της εκστρατείας, έμειναν στο ράφι. Οι κακοί σύμβουλοι γύρω του τον απέτρεψαν και δεν ασχολήθηκε με το βάθος και την σοβαρότητα που έπρεπε με όσα του προσφέραμε.
 
Δύο κείμενα που του υποβάλαμε που εμπεριέχουν πάρα πολλά τέτοια εργαλεία και όπλα είναι τούτα:
 
Πρώτο το κείμενο με τίτλο:
"Άξονες Αλλαγής Πλεύσης"
 
που ήταν γραμμένο "τηλεγραφικά" για συντομία χώρου και χρόνου.
 
Το δεύτερο κείμενο παρέχει επεξηγήσεις, επιχειρήματα, παραπομπές για εμβάθυνση και υλικό για μελέτη σε πολλά από τα θέματα για τις προτάσεις θέσεων που καταθέσαμε. Έχει τίτλο:
"Εκλογικό Πρόγραμμα για τον Προεδρικό Υποψήφιο της Παράταξης του ΟΧΙ"
 
* * *
 
Β. Σχετικά με ένα άρθρο του Οικονομολόγου Δημήτρη Καζάκη
 
Ο Δ. Καζάκης είναι ηγετικό στέλεχος της οργάνωσης Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (ΕΠΑΜ), που αποτελεί μέρος της Κίνησης Αγανακτισμένων. Δραστηριοποιείται κυρίως στον Ελλαδικό χώρο αλλά έχει και υποστηρικτές στην Κύπρο. Ασχέτως του αν συμφωνούμε η διαφωνούμε με το ΕΠΑΜ, διακρίνουμε την διαχρονικότητα της θέσης Καζάκη - ΕΠΑΜ για έξοδο της Ελλάδας και Κύπρου από το Ευρώ και τη λαμβάνουμε υπόψην στους προβληματισμούς μας. Ο κος Καζάκης προωθεί αυτή τη θέση για πολλά χρόνια τώρα.
 
Σ' ένα πολύ πρόσφατο του άρθρο αναλύει τη σημασία του ΟΧΙ των Κυπρίων στο κούρεμα με ένα τρόπο τελείως διαφορετικό από ό,τι έχει γραφεί η ειπωθεί οπουδήποτε αλλού για το θέμα. Ας μην ξεχνούμε ότι γράφει ως Οικονομολόγος:
ο Δ. Καζάκης λέει πως η πρόθεση του διεθνούς Κεφαλαίου για κούρεμα στην Κύπρο και η άρνηση της τοπικής άρχουσας τάξης στοχεύει στην απόκρυψη ενός τεράστιου εγκλήματος. Ισχυρίζεται ότι οι τράπεζες έχουν λεηλατηθεί από μια "συνεπαρτζιά" τραπεζίτες, κομματικές και παρακρατικές δυνάμεις, και ότι αυτός είναι ο λόγος που δεν βρίσκονται τα λεφτά μες τα ταμεία πλέον για να κινηθεί η τοπική οικονομία. Δεν είναι κούφιος ο ισχυρισμός: παραθέτει αριθμούς και στοιχεία, καθώς και το απαραίτητο σκεπτικό που οδηγεί με σαφήνεια σε αυτά τα συμπεράσματα που καθιστούν αυτή την ανάλυση πειστικότατη.
 
Κλείνει εξηγώντας πως δεδομένου του ότι επέρχονται και τα μέτρα λιτότητος που έχουν ήδη συμφωνήσει οι τοπικοί μας άρχοντες με εκείνους της ευρωζώνης (ήτοι αποκοπές μισθών, μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, αποκοπές συντάξεων, ιδιωτικοποιήσεις, περικοπές των κοινωνικών παροχών σε ευπαθή στρώματα του λαού και ισοπέδωση των ωφελημάτων στους τομείς υγείας, άμυνας, παιδείας, κοκ.) ώστε να πάρουν οι τοπικοί άρχοντες τις χρηματοδοτήσεις που ζητούν από την Ευρώπη για να συνεχίσουν να μας κλέβουν, η μόνη λύση για να τα αποφύγουμε πριν είναι αργά είναι η έξοδος από το Ευρώ και η κρατικοποίηση των τραπεζών.
 
Το άρθρο αξίζει να μελετηθεί. Βρίσκεται εδώ:
Τι αντιπροσωπεύει στ’ αλήθεια το «όχι» της Κυπριακής Βουλής;
 
Στο εξαιρετικά εύστοχο άρθρο του Δ. Καζάκη δημοσίευσα το εξής σχόλιο:
 
"Μπορεί, είναι πιθανόν η μόνη ελπίδα που έμεινε πλέον για την Κύπρο να είναι στην μετάβαση [υιοθέτηση] ενός τοπικού, χωρικού συναλλάγματος. Ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο για αυτό. Αλλά επίσης από μόνο του ένα τέτοιο μέτρο δεν αρκεί: απαραίτητο είναι να επαναπροσανατολιστεί η οικονομία της Κύπρου προς την αυτάρκεια, την τοπική παραγωγή για τις άμεσες ανάγκες των κατοίκων της σε τροφές, υφάσματα, στέγη, απλά φάρμακα και απλά εργαλεία, δικτύωση της παραγωγής με την Άμυνα, και ανάπτυξη της Άμυνας ως υπόθεση όλων, με παλλαϊκή συμμετοχή γυναικών και ανδρών.
 
Αλλά σας παρακαλώ, μην ονομάζετε αυτό το υποθετικό τοπικό νόμισμα ως "Εθνικό" και μάλιστα με Ε κεφαλαίο. Αυτό τροφοδοτεί τους ρατσιστές ανθέλληνες κυπριο-εθνικιστές (νεοκύπριους) που θέλουν να αναγάγουν την Κύπρο σε "έθνος". Η Κύπρος δεν είναι έθνος. Μπορεί στην αγγλική ορολογία που επεκράτησε διεθνώς το "έθνος-κράτος" (nation state) να αναφέρεται σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, ή η Γαλλία, αλλά η Κύπρος ήταν και είναι ένα εκτρωματικό Κράτος του οποίου η άρχουσα τάξη προσπαθεί να αφελληνίσει τον λαό ώστε νά 'χει το δικό της βασίλειο να κυβερνά, σε αρμονία με τον διεθνή ιμπεριαλισμό.
 
Σας παρακαλώ σκεφτείτε τα." [5].
 
* * *
 
Αν είχατε την ευκαιρία να μελετήσετε το υλικό που παραθέτουμε πιο πάνω, ή να δώσετε καλή σκέψη και θεώρηση στις παραμέτρους που εξετάζουμε, πιθανόν να συμφωνήσετε: είτε μέσα είτε έξω από το Ευρώ, η Κύπρος θα έχει τα ίδια προβλήματα αν ΔΕΝ επιληφθούμε στις βασικές ανάγκες μας που κυρίως εμπίπτουν στους άξονες
Οικονομική Αυτάρκεια ~ Αμυντική Αυτάρκεια ~ Ενεργειακή Αυτάρκεια.
 
Το νόμισμα μας, είτε είναι τοπικό (Δραχμή, Λίρα) είτε παραμείνει το Ευρώ, είναι μόνο ένα μέσον συναλλάγματος. Από μόνο του ΔΕΝ επηρεάζει το αν η οικονομία μας στοχεύει στην εξυπηρέτηση των αναγκών του λαού ή αν στοχεύει στην μεγιστοποίηση των κερδών για τους άρχοντες εις βάρος του λαού. Αυτά καθορίζονται από τελείως διαφορετικές παραμέτρους. Και κυρίως, καθορίζονται από το σε ποιούς ανήκει και ποιοί ελέγχουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα και προς ποιό σκοπό:
Ανήκει στον λαό και ελέγχεται με αμεσο-δημοκρατικές διαδικασίες ώστε να υπηρετεί τις ανάγκες του λαού, ή ανήκει σε μια ιδιωτική κλίκα που ασχέτως του εάν εδράζεται εδώ ή στο εξωτερικό, το λειτουργεί μόνο προς μεγιστοποίηση των κερδών για το Κεφάλαιο; Το ταξικό ζήτημα (ή το σε ποιόν ανήκει και ποιός ελέγχει το χρηματοπιστωτικό σύστημα, τα μέσα παραγωγής, τους δημόσιους και φυσικούς πόρους) είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα θέματα μας.
 
Αν η Κύπρος, με μια σωστή πολιτική ηγεσία και εμπνευσμένη παλλαϊκή συμμετοχή, σύσσωμη ενεργοποιούσε τους στόχους Οικονομική Αυτάρκεια ~ Αμυντική Αυτάρκεια ~ Ενεργειακή Αυτάρκεια, οι ανάγκες του λαού θα ήταν ήδη καλυμμένες, ανεξάρτητα από το ποιό νόμισμα χρησιμοποιούμε για τις συναλλαγές. Εμείς βέβαια θα προτιμούσαμε βαθύτερες και πιο ριζοσπαστικές αλλαγές από την υλοποίηση αυτών των στόχων, όπως την αντικατάσταση όλου του συστήματος κεφαλαιοκρατίας (καπιταλισμού) με ένα σύγχρονο επαναστατικό Σοσιαλισμό διαμορφωμένο με πολιτιστικά δεδομένα και ορισμούς της ελευθερίας και δημοκρατίας επάξια του 21ου αιώνος.
 
Αλλά αναγνωρίζουμε πως ακόμα και μέσα από το υπάρχον σύστημα κεφαλαιοκρατίας, είτε με το Ευρώ, είτε με δικό μας νόμισμα, αν τηρούνται οι προϋποθέσεις για Οικονομική Αυτάρκεια ~ Αμυντική Αυτάρκεια ~ Ενεργειακή Αυτάρκεια, τότε, εάν και εφ' όσον ο καπιταλισμός παραμένει σε κάποια "ομαλότητα" οι ανάγκες του λαού μας θα πληρούνται σε μεγάλο βαθμό. Με άλλα λόγια, το δίλημμα περί του νομίσματος όπως τίθεται σήμερα ΧΩΡΙΣ να εξετάζονται αλλαγές στις βασικές παραμέτρους της ουσίας και των στόχων της παραγωγής και ανάπτυξης, είναι ψευδές και κενό δίλημμα. Παραπλανεί.
 
Αυτά και πολλά άλλα εξετάζουμε στο άρθρο μας με τίτλο
Πέρα, πολύ πιο πέρα από τον Γιώργο Λιλλήκα:
η ουσιαστική Αντίσταση
 
Πιστεύουμε πως ΧΩΡΙΣ να εξεταστούν και να αλλαχθούν ΑΡΔΗΝ οι βασικές παράμετροι και άξονες της Οικονομίας, είτε μείνουμε εντός της Ευρωζώνης είτε εκτός, θα είμαστε καταδικασμένοι στα ίδια και τα αυτά. Δηλαδή "εντός, εκτός και επί τα αυτά", όπως θα έλεγε και ο Ευκλείδης.
 
Ονομασίες ~ Συμβολισμοί
 
ΑΝ αποδειχθεί πως η Κύπρος θα πρέπει απαραίτητα να μεταβεί σε δικό της νόμισμα, που δεν το αποκλείουμε, θα πρέπει να λάβουμε κάθε μέτρο ώστε αυτή η κίνηση να μην ενδυναμώσει τους ρατσιστές ανθέλληνες νεοκύπριους του καθεστώτος που μας διαφεντεύει από εποχής Μακαρίου μέχρι σήμερα. Η προσωπική μου προτίμηση θα ήταν να επιστρέψει η Κύπρος στη Δραχμή (ή και στο Τάλαντο), και όχι στην εγγλεζο-αποικιακή Λίρα.
 
Η Δραχμή ήταν το νόμισμα μας από αρχαιότητος για πολλούς αιώνες, κατά τη διάρκεια των οποίων ο λαός μας συγκροτούσε την Ελληνικότητα του και πραγμάτωνε την μετάβαση σε μια νομισματική οικονομία. Όποτε μας κυρίευαν ξένοι κατακτητές ή και ντόπιοι προδότες εξαρτώμενοι από ξένα συμφέροντα, μας επέβαλλαν κάποιο νόμισμα που βρισκόταν υπό τον έλεγχο μηχανισμών τελείως απρόσιτων στο λαό μας [6]. Η Δραχμή στην Κύπρο προσφέρει τις δυνατότητες (ή τουλάχιστον την πιθανότητα) να επηρεάζουμε εμείς, τοπικά, τους νομισματικούς μηχανισμούς με τα δικά μας πολιτικο-οικονομικά δεδομένα. Το μικρό μέγεθος της Κύπρου καθιστά την μετάβαση σε Δραχμή και τον τοπικό της έλεγχο πολύ εφικτά.
 
Επίσης, αν η Κύπρος υιοθετήσει τη Δραχμή, και αν η Ελλάς κάμει παρόμοιο βήμα στο μέλλον, θα προ-υπάρχει χεροπιαστή και ήδη έτοιμη η δυνατότητα μιας νομισματικής ένωσης με την Ελλάδα, ιδίως αν η Ελλάς μέσα από ανατροπές και κινητοποιήσεις βρεθεί υπό το καθεστώς μιας πατριωτικής ριζοσπαστικής λαϊκής κυριαρχίας. Που εκτός από την πραγμάτωση (έστω και συμβολικά) των βαθύτερων πόθων της πλειονότητας των Ελλήνων της Κύπρου, θα είναι και μια εγγύηση σταθερότητας και οικονομικής ασφάλειας για τους ΤουρκοΚύπριους συμπολίτες μας που τώρα παραδέρνουν κοντά στην οικονομική εξαθλίωση υπό την στρατιωτική δικτατορία στα κατεχόμενα, σε πλήρη οικονομική εξάρτηση από την κατοχική Τουρκία.
 
Τα θέματα είναι πολύπλοκα, και ΔΕΝ λύνονται μόνο με κομματικές φανφάρες και συνθήματα, ούτε και με καθαρά οικονομίστικες (τεχνοκρατικές) λύσεις. Οι τεχνοκράτες πρέπει πάντα να θέτουν τους εαυτούς τους στην υπηρεσία πολιτικών και ηθικών αξιών - ειδ' αλλιώς είναι τόσον άχρηστοι όσο και το σύστημα που υπηρετούν.
 
Θα επανέλθουμε επί του θέματος.
 
Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net
Μέλος,
Φιλική Εταιρεία Κύπρου
 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 
 
Σημειώσεις, Πηγές, Παραπομπές
 
[1].
Από ένα διάλογο στο διαδύκτιο:
 
[2].
Στη ''συμμορία'' της κυπριακής λίρας το ΑΚΕΛ κ. Κεδίκογλου;
και
ΑΚΕΛ: Μελετούμε και έξοδο από το ευρώ
 
[3].
Πέτρος Ευδόκας:
 
[4].
Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο
και
Ο Δ.ΚΑΖΑΚΗΣ ΑΝΑΛΥΕΙ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΕ ΚΑΘΕ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ. ! ΘΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΘΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ;
Τι αντιπροσωπεύει στ’ αλήθεια το «όχι» της Κυπριακής Βουλής;
 
[5].
 
[6].
Τα νομίσματα της Κύπρου από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα
Του Ιωάννη Αντωνίου, Οικονομολόγου, Στρατιωτικού
 
 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 
 
 

AttachmentSize
entosektosepitauta-gwnieseukleides.jpg18.61 KB
nikolettaandreoufcbk.jpg72.98 KB
kypros-tetradraxmo.jpg152.74 KB
kypros-tetradraxmo.jpg152.74 KB

Comments

Re: Εντός, Εκτός και Επί τα Αυτά - Μέρος 1ον

Normal
0

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ-Χρήμα και Πραγματική Οικονομική Δραστηριότητα.

 

Ευρώ, Δραχμή, Μνά, Λίρα, Δολάριο, ή ποιο άλλο νόμισμα επιθυμείτε;;;

Έτσι τίθεται το  ερώτημα της τελευταίας σας επιθυμίας,  από τους Δήμιους σας!

Έτσι κι αλλιώς, θα εκτελεστείτε!

 

Μα είναι έτσι;

 

     Ας καταφύγω στα πανεπιστημιακά βιβλία, για να δούμε τι είναι αυτό που διδάσκει η «επιστήμη». (Από παλιά, νομίζω πως η «οικονομία» δεν είναι επιστήμη, αλλά εμπεριέχει  απλές τεχνικές , που ο καθένας χρησιμοποιεί στη δουλειά και στο σπίτι του καθώς και πολλά ψέματα και αφαιρετικές - πολύ αφαιρετικές - έννοιες για να μπερδεύονται οι αγράμματοι).

           

            Βιβλίο που διδάσκεται στα Οικονομικά Τμήματα Πανεπιστημίων και ΤΕΙ, στο μάθημα «Χρήμα – Πίστις- Τράπεζες», Δημ. Ζαχαριάδη – Σούρα, Επικ. Καθηγητή στο Τμ. Διοίκησης Επιχειρήσεων ΤΕΙ Αθήνας. Στο τέλος του ΚΕφ.1, σαν συμπέρασμα, γράφει:

            «Οποιαδήποτε εκδοχή και αν επιλέξετε –την Κεϋνσιανή ή την Μονεταριστική- η ανάλυση των προηγούμενων παραγράφων πρέπει να σας έχει πείσει πως πράγματι  υπάρχει ουσιαστική σχέση ανάμεσα στο Χρήμα και στην πραγματική Οικονομική Δραστηριότητα.

            Το αν η σχέση αυτή είναι Άμεση και Αναλογική (όπως υποστηρίζει η Μονεταριστική αντίληψη) ή αν είναι Έμμεση και ίσως Ασταθής (όπως υποστηρίζει η Κεϋνσιανή αντίληψη) είναι βεβαίως σημαντικό ζήτημα, γιατί άπτεται του κρίσιμου ερωτήματος για τον τύπο και την έκταση της ασκητέας Οικονομικής Πολιτικής.  Δεν ανατρέπει όμως την αφετηριακή μας διαπίστωση!»

 

Αυτά λέει η «επιστήμη» και είναι αυτά που δεν  λένε οι πολιτικοί όλων των αποχρώσεων.

Και κάνουν πολιτική, αποκρύπτοντας και αποσιωπώντας τα βασικά.

 

            Εάν, λοιπόν, η Προσφορά Χρήματος είναι σημαντική για την πραγματική Οικονομική Δραστηριότητα, φανταστείτε πόσο σημαντική είναι η ιδιοκτησία του Χρήματος, για την οποία Κεϋνσιανοί, Μονεταριστές και Μαρξιστές σφυρίζουν αδιάφορα και το σύνολο των πολιτικών κομμάτων. 

 

            Βεβαίως, δε χρειαζόταν πολύ φιλοσοφία ή «επιστήμη» για να καταλάβει ο εμποράκος πως δεν έχει τζίρο, κέρδη και μέλλον, επειδή δεν κυκλοφορεί χρήμα στην αγορά.

 

            Χωρίς ίχνος υπερβολής, όταν αυτό που διδάσκεται ως Καθοριστικό, απουσιάζει από τον Πολιτικό Διάλογο, τότε το μόνο ρεαλιστικό συμπέρασμα είναι:

πως οι έχοντες το χρήμα το διανέμουν καταλλήλως στις ηγεσίες όλων των κομμάτων και πολιτικών ομάδων, εξασφαλίζοντας σιωπή. (ΟΜΕΡΤΑ).

 

             Για να ανασκευάσουν την βαριά κατηγορία, θα πρέπει να εξηγήσουν, ιδιαίτερα η Αριστερά όλων των αποχρώσεων, (για τα συντηρητικά κόμματα ξέρουμε) γιατί αποσιωπά το Ουσιαστικό και Μείζον, ασχολούμενη με τα επουσιώδη και δευτερεύοντα. Όλα μαζί συγκροτούν αυτό που λέμε πολιτικό αδιέξοδο.  

 

Μιας και αναφέρθηκα, στην «επιστήμη» της οικονομίας, ας παρακολουθήσουμε και ένα μάθημα από έναν από τους πλέον αρμοδίους  καθηγητές της Οικονομίας!!!

 

 

Οριακή Τάση προς Αποταμίευση. Οριακή Τάση προς Κατανάλωση.
Μάθημα (2011), στους φοιτητές της Οικονομίας,
Από τον,
Richard D. Wolff
Καθηγητή Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης.

 
«Το Πρόβλημα.

Η Ελλάδα όπως όλες οι χώρες της δύσης, όλες, μπαίνει συνεχώς στο ίδιο δίλημμα, και αυτό είναι μια αντίφαση του οικονομικού συστήματος, οι πολιτικοί να μπαίνουν συνέχεια σε δίλημμα από μια θεμελιώδη δυσλειτουργία οι επιχειρήσεις και οι πλούσιοι να θέλουν την κυβέρνηση να τους υπηρετεί και όχι να τους βάζει φόρους. Καμία έκπληξη!
Ο λαός θέλει επίσης το ίδιο, θέλει τη κυβέρνηση να τους ωφελεί και να μην τους φορολογεί.
Αυτό φέρνει τους πολιτικούς σε μία πολύ άσχημη θέση.
Από τους πλούσιους και τις επιχειρήσεις, χρειάζονται τα χρήματα για την πολιτική τους δράση.
Από το λαό χρειάζονται τους ψήφους του.
Με ποιο τρόπο χειρίζονται αυτό το δίλημμα;

Η λύση.

Δώσε και στις δύο πλευρές αυτό που θέλουν, μη φορολογείς κανέναν και λύσε το πρόβλημα με δανεισμό!!!
Είναι μια πολύ καλή λύση. Γιατί; Ο λαός δεν γνωρίζει τι ακριβώς συμβαίνει, δεν έχουν βαρύ φορολογικό σύστημα και έχουν τις κρατικές κοινωνικές παροχές τους. Είναι ικανοποιημένοι!
Οι πλούσιοι είναι εξίσου ικανοποιημένοι, παίρνουν αυτό που θέλουν, δεν πληρώνουν φόρους, αλλά έχουν κι ένα έξτρα μπόνους!

Το Θέμα

Τα χρήματα που δεν πληρώνουν σε φόρους, είναι τα χρήματα που δανείζουν στη κυβέρνηση για το έλλειμμα!
Αυτός είναι ο λόγος που οι πλούσιοι δεν ενοχλούνται από τα ελλείμματα. Κερδίζουν διπλά!
Εάν η κυβέρνηση χρειάζεται να πάρει χρήματα για να πληρώσει τα προγράμματά της, μπορεί να πάει στους πλούσιους και τις μεγάλες επιχειρήσεις και να τους φορολογήσει.
Δεν το κάνει.
Αντιθέτως, δανείζεται τα χρήματα από αυτούς…
σημαντική ανακεφαλαίωση:
Το έλλειμμα είναι μια υπηρεσία προς τους πλούσιους!
Θα σας δώσω έναν υπολογισμό, μια πολύ απλή εξήγηση...»

Εδώ ο ομιλητής, αναφέρεται στη Αμερικανική πλευρά, πλουσίων και μεγάλων επιχειρήσεων, που το ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΟ τους, και ΜΟΝΟΝ αυτό, ξεπερνάει το ένα εκατομμύριο δολάρια. Σύμφωνα λοιπόν με τα αρχεία του 2009 στις ΗΠΑ το ποσοστό αυτού του πληθυσμού δεν ξεπερνά το 1%. Ενώ το 99% ο υπόλοιπος πληθυσμός είναι αυτός που πλήττεται από τις περικοπές κοινωνικών αγαθών, μειώσεις μισθών και συντάξεων, αυξήσεις στη φορολογία, ύφεση και αύξηση της ανεργίας. Κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά ΜΟΝΟ στο χαρτοφυλάκιό τους, - μετοχές και ομόλογα - , και μην θίγοντας ΤΙΠΟΤΕ άλλο από την ΚΙΝΗΤΗ ή ΑΚΙΝΗΤΗ περιουσία τους ή τις καταθέσεις τους, εξηγεί με τρόπο απόλυτα τεκμηριωμένο, πως αν η κυβέρνηση φορολογούσε με 10% μόνο, αυτό το ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΟ, θα εξασφάλιζε τον αντίστοιχο δανεισμό λόγω του ακριβώς ίδιου ποσοτικά ελλείμματος που έχουν κάθε χρόνο οι ΗΠΑ. Δηλαδή θα είχε σχεδόν κάθε χρόνο μηδενικό έλλειμμα. Και δεν θα χρειαζόταν κανένα επιπρόσθετο μέτρο για το 99% του πληθυσμού που θα εξακολουθούσε να απολαμβάνει τα κοινωνικά αγαθά κλπ.
Αντιδιαστέλλοντας την Ελλάδα, επισημαίνει ιδιαίτερα το ίδιο ακριβώς επιχείρημα.

«Αν κάποιος λοιπόν σας έλεγε:
  - Έχουμε ένα φρικτό έλλειμμα, πρέπει να περικόψουμε τις κρατικές δαπάνες και πρέπει…και πρέπει...-
Η απάντησή σας:
  - Σταμάτα! -
    Όταν λοιπόν σας λέει κάποιος, ότι έχουμε έλλειμμα κι επομένως πρέπει να πληρώσετε μεγαλύτερους φόρους διαφορετικά θα κόψουμε τις κοινωνικές παροχές, η απάντηση ξανά είναι: <<δεν αποδέχομαι το εύρος των επιλογών, θα προτιμούσα αυτά τα βάρη, να τα χώσω στους πλούσιους>>.
Και παρεμπιπτόντως τα καταναλωτικά έξοδα των πλουσιοτέρων αυτών ανθρώπων δεν θα άλλαζαν σημαντικά, εάν φορολογήσεις το ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΟ τους.
ΚΑΘΕ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ που έκανε ΜΑΚΡΟΟΙΚΟΝΟΜΙΑ το γνωρίζει. Όσοι από εσάς έχετε αυτά τα μαθήματα, να θυμάστε ότι μάθατε κάτι για την ‘ΟΡΙΑΚΗ ΤΑΣΗ προς ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗ.’
Οριακή Τάση προς Αποταμίευση. Οριακή Τάση προς Κατανάλωση.

Κεντρική Ιδέα.

Όσο πιο φτωχός είσαι, τόσο περισσότερα ξοδεύεις από το εισόδημά σου.
Όσο πλουσιότερος είσαι, τόσο λιγότερο ξοδεύεις από τα εισοδήματά σου.

Πολύ ‘Περίπλοκο’!!!

Θα μπορούσε η Ελληνική Κυβέρνηση να λύση τα προβλήματά της;
Φυσικά και θα μπορούσε!
Η ελληνική κυβέρνηση θα έλυνε τα προβλήματά της φορολογώντας τον παραγόμενο πλούτο των πλουσίων.
Ο πλούτος στην Ελλάδα είναι επίσης εξαιρετικά άνισα κατανεμημένος. Υπάρχει αντίστοιχα όπως και εδώ (ΗΠΑ), ένα μικρό μέρος του Ελληνικού πληθυσμού το οποίο είναι εξαιρετικά πλούσιο.»

Ο ομιλητής, αποκαλύπτει στο τέλος του μαθήματός του, ότι ήταν ο καθηγητής του ΓΑΠ στο πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης. Και ομολογεί μπροστά στους φοιτητές του ότι φέρει ακέραια την ευθύνη γι’ αυτόν και τις ενέργειές του….
Μπορείτε να το δείτε στο youtube με ελληνικούς υπότιτλους πληκτρολογώντας το όνομα του καθηγητή…

 

Συμπεράσματα:

 

1.        Εσείς, τώρα, μπορείτε να συνεχίσετε να ψηφίζετε και να υπερασπίζεστε κόμματα, ιδεολογίες και πρόσωπα, «κατάλληλα» για να μας σώσουν.

2.        Μπορείτε επίσης να μαλώνετε για την παραμονή ή όχι στο ευρώ, όταν:

α) Τον απόλυτο έλεγχο της παραγωγής και εκτύπωσης του χρήματος, τον μονοπωλούν οι Τραπεζίτες,

β)  Συνεχίζεται η ίδια πολιτική του «ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟΥ» στο ΚΕΦΑΛΑΙΟ, όπου Κεφάλαιο= ΑΓΟΡΕΣ, όπου Αγορές= Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα, όπου Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα= ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ  και όπου Τραπεζίτες=Παγκόσμιο Τραπεζικό Καρτέλ, δηλαδή με άλλα λόγια NEW WORLD ORDER!!!! Ελπίζω να γίνεται σαφής πλέον ο διαχωρισμός στη λέξη ΚΕΦΑΛΑΙΟ, από αυτούς που ναι μεν κατέχουν μεγάλα κεφάλαια, κεφαλαιοκράτες, αλλά δεν έχουν στα χέρια τους την παραγωγή και εκτύπωση χρήματος….κάτι που γιαυτό το λόγο συμβαίνουν και …ατυχήματα, όπως πτώχευση ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΚΟΛΟΣΣΩΝ κλπ, κλπ, κλπ…

 

3.        Αν η επιστροφή σε ντόπιο νόμισμα, δεν συνοδεύεται και από τον ΑΠΟΛΥΤΟ έλεγχο παραγωγής και εκτύπωσης του χρήματος από τις κυβερνήσεις, τότε …μη «μου τους κύκλους τάρατε»!

 

Βαλσαμής Π. Γεράσιμος

Ασμχος ε.α. (56 ετών)

Κεφαλονιά.

01/04/2013.

Newswire

Sat 23 September 2017
Sat 8 July 2017
Tue 13 June 2017

Syndicate

Syndicate content Features

Syndicate content Newswire