User login

Navigation

Global IMC Network

Υπάρχει Ελπίς; Ναι Παπά...

Μέσα στην απόγνωση που πολιορκεί τον λαό μας σε σχέση με την πορεία του κυπριακού πολύ συχνά μας καταβάλλουν οι σκέψεις απελπισίας. Μέσα στο σκοταδιστικό κλίμα του ΔΗΣΑΚΕΛισμού και των παρατρεχάμενων του ανθίζουν όμως και αληθινά μαργαριτάρια.

Το τελευταίο μήνα έχω γίνει αποδέκτης πολλών προσωπικών μηνυμάτων και τηλεφωνημάτων από άγνωστους φίλους και φίλες οι οποίοι συμμερίζονται την αγωνία για το μέλλον του τόπου μας. Κάθε ένα από αυτά τα μηνύματα με ενθαρρύνει και εξυψώνει το ηθικό μου. Οι περισσότεροι είναι άσχετοι με την πολιτική και εντελώς έξω από τους κομματικούς σχηματισμούς. Άνθρωποι όλων των ηλικιών οι οποίοι βιώνουν όπως και εγώ μίαν υπαρξιακή αγωνία για το μέλλον στην δύσμοιρη μας πατρίδα. Μία συλλογική αφύπνιση ενώπιον του κινδύνου της ολοκληρωτικής μας υποταγής στο ισλαμοαφσιστικό ιμπέριουμ που οραματίζεται ο νεοσουλτάνος συντελείται ανάμεσα στους ανθρώπους μας. Μπροστά στον κίνδυνο μετατρεπόμαστε σιγά σιγά σε πολιτικές οντότητες που η καθημερινότητα μας περιλαμβάνει πλέον και την ουσιαστική ενασχόληση με την πολιτική.

Από τα πολλά μηνύματα που έλαβα ένα με συγκίνησε ιδιαίτερα. Είναι το ποίημα της άγνωστης φίλης Μικαέλλας Χρίστου. Η Μικαέλλα είναι η κόρη αγνών και γνήσιων βιοπαλαιστών ανδρωμένων μέσα στις τάξεις του ΑΚΕΛ. Βλέποντας την πιο κάτω φωτογραφία σε μία από τις αναρτήσεις μου για το φαινόμενο του ΔΗΣΑΚΕΛισμού μου έστειλε το πιο κάτω ποίημα. Η βαθιά προσωπική και συναισθηματική κατανόηση της για την πραγματικότητα που μας τυρρανεί είναι η Ελπίδα για το αύριο.

 

Ευχαριστώ Μικαέλλα! Από καρδιάς.

Τα πέπλα του σκοταδισμού σκίζονται. Κάποτε θα καταρρεύσουν...

Σόλων Αντάρτης~solon_antartis@yahoo.com
~~~~~~~~~~~~~

***

Ναι Παπά...

Ναι Παπά...

Έκανες ότι μπορούσες να μου μάθεις για την 'αριστερά'

'Η αριστερά είναι χρώματος κόκκινου εις μνήμην όλων των
αγώνων των εργαζομένων'

'Η αριστερά είναι χρώματος κόκκινου για να μπορούμε να
δουλεύουμε 8κταωρο' (πραγμα που δεν υπάρχει στις μέρες μας)

'Η αριστερά είναι χρώματος κόκκινο γιατί το μπλε είναι για
τους φασίστες'

Έλα όμως που και το μπλε όπως και το κόκκινο ανήκουν στο
ίδιο φάσμα χρωμμάτων

Έλα όμως που τ'αριστερό όπως και το δεξί φτερό ανήκουν
στο ίδιο πουλί

Έλα όμως που η αριστερή όπως και η δεξιά πλευρά είναι του
ιδίου νομίσματος

Έλα όμως που εμένα μ'αρέσει το πράσινο!

Συγγνώμη/Λυπάμαι Παπά που πίστεψες το καλοσχεδιασμένο έργο τους

Συγγνώμη/Λυπάμαι Παπά που πιάστηκες κορόιδο στην πλάνη άλλων που
σου πουλούσαν τον Τσε με ένα φανελλάκι και σ'εκαναν να νιώθεις
αγωνιστής

Συγγνώμη/Λυπάμαι Παπά που κάποιοι χρησιμοποίησαν αξίες και
πιστεύω που είναι ιερά σε σένα για να σου τραβήξουν την προσοχή
και να τους δώσεις την ψήφο σου

Συγγνώμη/Λυπάμαι Παπά που πίστεψες το ψέμα τους ενώ αυτοί
γλεντούν μαζί

Μικαέλλα Χρίστου
~~~~~~~~~~~~~~

AttachmentSize
ankyp_607_404_577_324.jpg37.57 KB

Comments

Αχ Μικαέλλα!

Με τους στίχους σου πραγματεύεσαι ίσως το πιο δύσκολο υπαρξιακό θέμα που υπάρχει μες την σύγχρονη εποχή.

Έτσι, για να προσμετρήσουμε τη δυσκολία, ας καταγράψουμε το ότι η ηγεσία που οδηγεί το Κίνημα Άρδην από την δεκαετία του '70, δηλαδή ώριμοι και αφοσιωμένοι επαναστάτες και ακτιβιστές της Αριστεράς και της Οικολογίας που είχαν ήδη δράση από την εφηβεία τους μες την δεκαετία του '50, χρειάστηκαν ΠΕΝΗΝΤΑ χρόνια δράσης για να φτάσουν να πουν τώρα "κάμνουμε υπέρβαση του τεχνητού διαχωρισμού μεταξύ δεξιάς και αριστεράς". Είναι και αυτός ένας από τους λόγους που αισθανόμαστε σύμπνοια, και κάθε τόσο προσπαθούμε να κτίσουμε συνεργασία μαζί τους.

Και αυτό το δύσκολο εγχείρημα, αυτή η υπέρβαση, μετατρέπεται από δύσκολο σε σχεδόν απολύτως αδύνατο όταν εμπλέκονται τα ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ πολιτικά βιώματα, οι οικογενειακές σχέσεις και καταβολές. Στενεύουν τα όρια, οι έννοιες δύσκαμπτες, η επιστήμη στραβώνει, τα αισθήματα γδαρμένα και ευάλωτα, όλα προσπαθούν χωρέσουν μέσα από μια μικρή τρύπα όπου τελικά μόνο η καρδιά και η ανοικτή Συνείδηση μας επιτρέπει να μπούμε.

Μα όταν μπεις...
Ωωωωωω.. τοῦ παραδόξου θαύματος! ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς
ἐν μνημείῳ τίθεται καὶ κλῖμαξ πρὸς οὐρανόν,
ὁ τάφος γίνεται.

Δεν είναι τυχαίο το ότι ο Τσε Γκεβάρα έγινε παγκόσμιος ήρωας με το σύνθημα "Patria o Muerte / Πατρίς ή Θάνατος" - ήταν μήπως εθνικιστής ή φασίστας;

Και δεν είναι τυχαίο το ότι ο Ρήγας Φεραίος - ο παππούς της Φιλικής Εταιρείας - έγραψε το 1797 (πριν πάνω από 200 χρόνια !) πράματα που είναι τόσο ριζοσπαστικά και προοδευτικά που η σημερινή Αριστερά ακόμα φοβάται να τα υποστηρίξει. Μεταξύ άλλων, στο κείμενο του με τίτλο  "Δίκαια του Ανθρώπου", που αποτελεί μέρος μιας πρότασης για την αυτοδιοίκηση των λαών των Βαλκανίων και της Μεσογείου, έγραψε τα εξής:

"...τα φυσικά δίκαια είναι: πρώτον το να είμαστε όλοι ίσοι και όχι ο ένας ανώτερος από τον άλλο˙ δεύτερο να είμαστε ελεύθεροι, και όχι ο ένας σκλάβος του άλλου˙ τρίτο να είμαστε σίγουροι στη ζωή μας και κανένας να μη μπορεί να μας την πάρει άδικα και κατά τη φαντασία του˙ και τέταρτον την περιουσία που κατέχουμε κανένας να μη μπορεί να μας την αγγίξει, αλλά να είναι δική μας και των κληρονόμων μας.

Άρθρον 3. Όλοι οι άνθρωποι, Χριστιανοί και Τούρκοι, κατά φυσικό λόγο είναι ίσοι. Όταν φταίξει κάποιος, οποιασδήποτε θρησκείας και αν είναι, οποιασδήποτε κατάστασης, ο νόμος είναι ο αυτός για το πταίσμα και αμετάβλητος˙ ήτοι δεν τιμωρείται ο πλούσιος λιγότερο και ο πτωχός περισσότερο για το αυτό σφάλμα, άλλα ίσια ίσια.

Άρθρον 4. Ο νόμος είναι εκείνη η ελεύθερη απόφαση που συντάχθηκε με την συγκατάθεση όλου του λαού...
...Αυτός είναι νόμος, επειδή μονάχοι μας το δεχόμαστε και το θέλουμε. Ο νόμος υπάρχει έτσι ώστε πάντοτε να προστάζει ό,τι πράγμα είναι δίκαιο και ωφέλιμο στη «συγκοινωνία» της ζωής μας και να εμποδίζει εκείνο που μας βλάπτει.

Άρθρον 5. Όλοι οι συμπολίτες να δύνανται να έχουν πρόσβαση στις αξίες και τα δημόσια αξιώματα. Τα ελεύθερα γένη δε γνωρίζουν καμίαν αιτία προτίμησης στις εκλογές τους, παρά τη φρόνηση και την προκοπή˙ δηλαδή ο καθένας, όταν είναι άξιος και προκομμένος για μία δημόσια εργασία, να μπορεί να την αποκτήσει˙ απεναντίας δε, μη όντας άξιος αλλά χυδαίος, δεν πρέπει να του δίδεται γιατί, μη ξέροντας πως να την εκτελέσει, προσκρούει και βλάπτει το κοινό με την αμάθεια και την ανεπιδεξιότητά του.

Άρθρον 6. Η ελευθερία είναι εκείνη η δύναμη που έχει ο άνθρωπος στο να κάμνει όλα εκείνα ώστε να μη βλάπτει τα δίκαια του γείτονά του. Αυτή έχει ως θεμέλιο τη φύση, γιατί φυσικά αγαπάμε να είμαστε ελεύθεροι˙ έχει ως κανόνα τη δικαιοσύνη, γιατί η δίκαιη ελευθερία είναι καλή˙ έχει ως φύλακα το νόμο, γιατί αυτός προσδιορίζει έως πού πρέπει να είμαστε ελεύθεροι. Το ηθικό σύνορο της ελευθερίας είναι τούτο το ρητό: Μην κάμνεις στον άλλο εκείνο που δεν θέλεις να σου κάμνουν.

Άρθρον 7. Το δίκαιο του να φανερώνουμε τη γνώμη μας και τους συλλογισμούς μας, τόσον με την τυπογραφία, όσο και με άλλον τρόπον˙ το δίκαιον του να συναθροιζόμαστε ειρηνικά˙ η ελευθερία κάθε είδους θρησκείας, Χριστιανισμού, Τουρκισμού, Ιουδαϊσμού, και τα λοιπά, δεν εμποδίζονται με την παρούσα (σ.σ προτεινόμενη) διοίκηση. Όταν εμποδίζονται αυτά τα δίκαια, είναι φανερό πως αυτό προέρχεται από τυραννία, ή πως είναι ακόμη ενθύμηση του εξοστρακισθέντα δεσποτισμού τον οποίο αποδιώξαμε..."

Όλα αυτά, οι αποστεωμένες και παλαιολιθικές ηγεσίες της ψευδο-αριστεράς και ψευδο-δεξιάς τα απορρίπτουν. ΠΡΟΣΠΟΙΟΥΝΤΑΙ πως είναι τάχα υπέρμαχοι της ελευθερίας, μα ούτε ως Αντιπολίτευση ούτε ως Κυβερνώντες δείχνουν να έχουν ποτέ εκτίμηση για αυτές τις αξίες.

Μόνο ο λαός δύναται να είναι φορέας αυτών των αξιών, και μόνο ο λαός κατέχει την δυνατότητα να τις πραγματώσει. Ο λαός μας όμως, αγράμματος και αμόρφωτος, κοινωνικά οπισθοδρομικός, μεθυσμένος με τα εμπορεύματα, τυφλωμένος από το Θέαμα και εξαρτημένος από το θεαθήναι, σεξουαλικά ευνουχισμένος και εκμεταλλευμένος, φοβισμένος από την ελευθερία και ταυτισμένος με τις πιο αρρωστημένες μορφές αυταρχισμού ΣΠΑΝΙΩΣ δείχνει την ικανότητα ή την επιθυμία του για ελευθερία, ισότητα, αυτοδιοίκηση, αυτάρκεια, αυτονομία.

Η πολιτική αυτή εικόνα είναι ταυτόχρονα και άγνοια, και έλλειψη Παιδείας, και συλλογική παθολογία, αρρώστεια. Το μεγαλύτερο έργο της Επανάστασης δεν είναι η ανατροπή, δηλαδή οι μάχες και εξεγέρσεις για την ανάβαση στην εξουσία που όπως μας δίδαξαν ο Μάρξ και ο Λένιν σίγουρα είναι απαραίτητες, αλλά η ΠΑΙΔΕΙΑ και ΘΕΡΑΠΕΙΑ του λαού μας ώστε να καταστεί συνειδητός, ικανός για ελευθερία, ισότητα και αυτονομία. Αυτές οι μάχες είναι πιο δύσκολες: είναι όμως αυτές που καθιστούν τον λαό ικανό και άξιο Κυβερνήτη της χώρας.

Εδώ είναι που κολλούμε όχι μόνο στην μεγάλη εικόνα, δηλ. παρατηρώντας την μεγάλη ροή του ποταμού της ιστορίας και παρατηρώντας ακινησία και λίμναση, αλλά και στα μικρά-μικρά της πολιτικής: οι ηγεσίες της ψευδο-δεξιάς και ψευδο-αριστεράς έχουν επενδύσει τα ΠΑΝΤΑ στο να κρατούν τον λαό μας βλάκα, αμόρφωτο και εξαρτώμενο από ουσίες, χρέη, σεξουαλική στέρηση, και μεγα-δόσεις αυταρχισμού.

Όλη η ουσία της Επανάστασης είναι το να εφευρίσκουμε κάθε μέρα νέους τρόπους μικρών και μεγάλων ανατροπών αυτής της εικόνας ώστε μια μέρα ο ίδιος ο λαός μας να γίνει ο συνειδητός παράγων της ιστορίας, φορέας και εγγυητής της ισότητος και ελευθερίας.

Αν σταθούμε στην όχθη παρατηρώντας τη ροή του μεγάλου ποταμού της ιστορίας (που κάποιοι "έλληνες εθνικοί" μπορεί και να έλεγαν πως αυτή η Ροή είναι το κορμί της Ρέας, όπως ο ποταμός Γάγγης είναι το κορμί της θείας Γάγγας), θα δούμε πως το ποτάμι προχώρησε μεν από την δεκαετία του '70 αλλά ότι εκεί σηκώθηκε ένα κύμα, ένα φούσκωμα συνείδησης και δράσης που "σκάλωσε" στον χρόνο (που κάποιοι "έλληνες εθνικοί" θα έλεγαν αποδίδεται στον Κρόνο, που τρώει τα παιδιά του...). Και δεν προχωρά εμπρός. Για να προχωρήσει ξανά εκείνο το στάσιμο κύμα, για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή...

Δεν είναι σύμπτωση πως μες' εκείνο το κύμα ανασηκώθηκαν ταυτόχρονα κάποιες παράξενες δονήσεις που αφ' ενός έφεραν στο παρόν πνευματικές και επαναστατικές αρχές και εμπνεύσεις από το παρελθόν, αφ' εταίρου τις έδεσαν με τις νέες πραγματικότητες του εδώ και τώρα, δείχνοντας προς το μέλλον.

Οι στίχοι έχουν σημασία - όσο και μουσικές μορφές των δονήσεων.

Μέσα από τους ρόγχους που έβγαζε ο Φεραίος ενώ τον στραγγάλιζαν οι Οθωμανοί ξεπήδησε η Ωδή στον Καραϊσκάκη:
https://www.youtube.com/watch?v=mrgfprNyYCo
 
Και μες τους δρόμους ο λαός τραγουδούσε το Παιδιά Σηκωθείτε - το άκουγα από τους πειρατικούς ραδιοσταθμούς και ανατρίχιαζα.
Όταν το άκουσα για πρώτη φορά σε μια διαδήλωση και έπεσα χάμω:

Και τα απόκληρα παιδιά του λαού μας, οι μακρυμάλληδες, τα πολύχρωμα όντα της Ίριδος και της αγάπης και του έρωτα που έγιναν οι φορείς της πιο τρυφερής Συνείδησης, τραγουδούσαν τούτα τα λόγια ενώ οι δυνάμεις των δύο δικτατοριών σε Ελλάδα και Κύπρο κτυπούσαν το Κίνημα βάναυσα:

Το μεγαλύτερο μας πρόβλημα σήμερα είναι το πως να ανοίξει πάλι το φράγμα ώστε το κύμα να προχωρήσει μπροστά, με νέα χρώματα, με νέους ήχους και δονήσεις, νέες μορφές ελευθερίας και νέες εφαρμογές της Ένοπλης Αγάπης: είναι αυτό που εκφράζει η Ένοπλη Αφροδίτη, ή όπως το έλεγε μια πρώην συγκάτοικος μου, "Armed Snuggle".

Η δική μας συμβολή σε όλο αυτό το χαώδες και υπεράνθρωπο έργο είναι καταχωρημένη εδώ:
Φιλική Εταιρεία / Αρχές και Αξίες
http://filiki.etaireia.org/Filiki-Arxes-A3ies.pdf

Αγκαλιές,
Πέτρος
________

Newswire

Sat 30 September 2017
Sat 23 September 2017
Sat 8 July 2017

Syndicate

Syndicate content Features

Syndicate content Newswire