User login

Navigation

Global IMC Network

Η Παρούσα Κατάσταση ~ Προεδρικές 2018 ~ Η Παράταξη του ΟΧΙ

Τα πιό κάτω είναι η σύγκλιση αντιλήψεων και αξιολογήσεων του πολιτικού κύκλου που δραστηριοποιείται μέσα και γύρω από την Φιλική Εταιρεία και τις άλλες ομάδες που βρίσκονται κοντά μας, αλλά φαίνεται να είναι και η σύγκλιση του ευρύτερου κύκλου αυτόνομων ατόμων και ομάδων εντός της Παράταξης του ΟΧΙ με τα οποία συνδεόμαστε - με διάφορους βαθμούς συγγένειας - είτε ιδεολογικά, είτε με κατά καιρούς συνεργασίες και σύμπλευση γύρω από τα πιο καυτά θέματα της Παράταξης. Αυτή η ευρύτερη σύγκλιση απόψεων δεν είναι απόλυτη, υφίσταται σε διάφορους βαθμούς ταύτισης από μικρή ως μεγάλη. Αλλά στους κύριους άξονες αυτές οι απόψεις είναι σίγουρα αρκετά διαδεδομένες και διάσπαρτες σε όλα τα μέτωπα και κλάδους της Παράταξης, ακόμα και μέσα σε κάποιους από τους πυρήνες των αυστηρά κομματικών χώρων. Εδώ αναφερόμαστε σε άτομα που:

• δραστηριοποιούνται πολιτικά εντός της Παράταξης,
• βρίσκονται κυρίως εκτός (αλλά και κάποια εντός) των πέντε κομμάτων που μετέχουν της Παράταξης,
• κατέχουν ανεπίσημες θέσεις-κλειδιά από τις οποίες επηρεάζουν τους χώρους της Παράταξης, ιδίως εκεί όπου δεν έχουν μεγάλη ή καθοριστική επίδραση τα κόμματα (δηλ. την πλειοψηφία των ανθρώπων της Παράταξης του ΟΧΙ).

Με άλλα λόγια συναποτελούν αυτό που οι θεωρητικοί της επιστημονικής προπαγάνδας ονομάζουν "opinion leaders / διαμορφωτές γνώμης".

Στην παράσταση πιο κάτω παρατίθεται με ελαφρύ πράσινο μια αφηρημένη απεικόνιση του ευρύτερου πολιτικού χώρου της Παράταξης του ΟΧΙ. Με γαλάζιο και μπλέ τα πέντε κόμματα που συμμετέχουν μες τον χώρο, με τους ψηφοφόρους, τα μέλη και τους κομματικούς πυρήνες αντιστοίχως. Με ερυθρό και ροδαλό χρώμα απεικονίζονται οι ανεξάρτητοι /αυτόνομοι "διαμορφωτές γνώμης" στους οποίους γίνεται αναφορά στο παρόν κείμενο.

Οι τοποθετήσεις για την παρούσα προεκλογική κατάσταση που παρατίθενται πιο κάτω έχουν ήδη δημοσιευτεί από πολλούς από τους ανεξάρτητους "διαμορφωτές γνώμης" σε προσωπικές τους δηλώσεις και σχόλια μες τις πρόσφατες εβδομάδες. Ή, υποβόσκουν μες τις τάξεις της Παράταξης ως μια ενστικτώδης τοποθέτηση που ακόμη δεν έχει βρει έμπρακτη έκφραση.

Για ευκολία στην παρουσίαση, τα παρουσιάζουμε εδώ ως τρία κεφάλαια:

Α. Υποψήφιοι
Β. Προεκλογική περίοδος
Γ. Πιο κοντά στην Ουσία.

Α. Υποψήφιοι

Οι δύο Υποψήφιοι που "ανέδειξε" μέχρι τώρα η Παράταξη, Γιώργος Λιλλήκας και Νικόλας Παπαδόπουλος, φαίνεται να είναι εντελώς απορριπτέοι και ακατάλληλοι για την Παράταξη. Σημειώνουμε μερικά στοιχεία για τον καθένα σε σχέση με τους κρίσιμους άξονες:
Κυπριακό ~ Διζωνική / Οικονομία ~ Μνημόνιο / Άμυνα.

α. Κυπριακό ~ Διζωνική

Νικόλας Παπαδόπουλος ~ ΔΗΚΟ:

Ούτε ο ίδιος ούτε το κόμμα του έχουν απορρίψει επισήμως την ρατσιστική Διζωνική. Συνεχίζουν να πιπιλούν τον όρο "Διζωνική με ορθό περιεχόμενο", άν και για λόγους ψηφοθηρίας πρόσφατα απλώς δεν το αναφέρουν και πολύ. Η έννοια "Διζωνική με ορθό περιεχόμενο" - που ήταν και το σύνθημα που συνένωνε μέχρι πρόσφατα και τους γλείφτες και καιροσκόπους που κατείχαν τα ηνία εντός της ΕΔΕΚ μέχρι που ευτυχώς τους εξαπέστειλε ο Μαρίνος Σιζόπουλος - είναι τόσον αποκρουστική, άτοπη και παράλογη, που ήδη η αυτόνομη λαϊκή βάση της Παράταξης την έχει ξεσχίσει και απορρίψει από πολλά χρόνια πρίν. Ορίστε άρθρο συνεργάτη μας για το θέμα από το 2012:

Η Πιπίλα του Κεντρώου Χώρου
http://cyprus.indymedia.org/node/4611

Λιλλήκας ~ Συμμαχία:

Κρατούσε μέχρι πρόσφατα πολύ ορθές θέσεις για το θέμα της ρατσιστικής Διζωνικής, μέχρι που άρχισε να φλερτάρει με την ηγεσία του ΑΚΕΛ. Όπως πολύ ορθά σημειώνει ο Βουλευτής της Συμμαχίας Παύλος Μυλωνάς, "Τι κοινό έχουμε με αυτούς στο Κυπριακό; Πως θα συμπορευτούμε μαζί τους;"

Με άλλα λόγια, σε ό,τι αφορά το Κυπριακό οι δύο Υποψήφιοι δεν εκπροσωπούν την θεμελιώδη τοποθέτηση της Παράταξης του ΟΧΙ που είναι η ξεκάθαρη και αμετάκλητη απόρριψη της ρατσιστικής Διζωνικής "λύσης". Πως θα σταθούν ως Υποψήφιοι της Παράταξης μας;

β. Οικονομία ~ Μνημόνιο

Νικόλας:

Είναι αμετανόητα Μνημονιακός και μάλιστα χωρίς να ντρέπεται για αυτό. Όχι μόνο ψήφισε για όλες τις πρόνοιες όλων των Μνημονίων με την Τρόϊκα και "τους θεσμούς", αλλά προπαγάνδισε και υπέρ τους ώστε να παρουσιαστούν ενώπιον του λαού τα Μνημόνια ως "η μόνη λύση". Τα Μνημόνια έχουν όχι μόνο καταστρέψει την χώρα, αλλά και την έχουν θέσει σε μια κατάσταση πολιτικο-οικονομικής υποτέλειας πολύ χειρότερη από αυτήν που βιώσαμε τα πρώτα χρόνια της καταστροφής που επέφερε η εισβολή του 74, εξαναγκάζοντας μέρος του λαού μας να σκέφτεται πως η "όποια λύση" (ρατσιστική Διζωνική και "ειρήνη" με την Τουρκία) θα φέρει τάχα οικονομική ανακούφιση. Με άλλα λόγια τα Μνημόνια έχουν καταφέρει πολύ γερά κτυπήματα στην Παράταξη του ΟΧΙ. Πως θα αξιοποιήσει το αξίωμα του Προέδρου ένας άνθρωπος με αυτή τη νοοτροπία προς ενδυνάμωση της εγχώριας οικονομίας και αυτονόμησης; Όχι μόνο δεν μπορεί, αλλά και η ιδεολογία του δεν του το επιτρέπει.

Και πώς θα αγωνιστεί ως πρόεδρος ενάντια στην στρατιωτική κατοχή της πατρίδας μας κάποιος ο οποίος έχει συντελέσει τα μέγιστα στην οικονομική της κατοχή;

Λιλλήκας:

Ήταν και παραμένει αντιΜνημονιακός (προς το παρόν). Αλλά οι πλείστες αντιπροτάσεις του για διάσωση και αναζωογόνηση της οικονομίας χαρακτηρίζονται από ανεδαφικές και ανέφικτες παραμέτρους.

Για παράδειγμα έχει προτείνει πολλές φορές να "γίνουν επενδύσεις" στην τοπική βιομηχανία - και στην υφιστάμενη, αλλά και σε νέους κλάδους. Αλλά σε μια χώρα όπου το απαιτούμενο κεφάλαιο για τέτοιες επενδύσεις είναι η ανύπαρκτο ή απρόθυμο, πως θα υλοποιηθεί αυτή η πρόταση για επενδύσεις; Τι ακριβώς θα επενδυθεί; Η πρόταση δεν μπορεί να υλοποιηθεί με Προεδρικό διάταγμα (η εποχή Μακαρίου έχει παρέλθει). Επίσης, δεν υφίσταται ρευστότητα συναλλάγματος για να κινηθούν ξανά με αποτελεσματική λειτουργικότητα ούτε οι υφιστάμενοι ούτε και νέοι κλάδοι της οικονομίας. Επιπλέον, χωρίς ρευστότητα δεν μπορούν να πωληθούν ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία ώστε να μαζευτεί κεφάλαιο από πιθανώς πρόθυμους επενδυτές. Χωρίς την δημιουργία είτε μόνιμου είτε προσωρινού παράλληλου συναλλάγματος (είτε επίσημου, είτε ανεπίσημου) δεν μπορούν να υλοποιηθούν ούτε αυτές οι προτάσεις ούτε και οποιεσδήποτε άλλες για αναβίωση της οικονομίας. Μιλούμε για μια προσωρινή ή και μόνιμη αναβίωση της κυπριακής δραχμής - που να λειτουργεί έστω παράλληλα και συν τω χρόνω με το ευρώ, και που να βασίζεται σε εγχώριες αξίες (πχ. σε κρατικά ομόλογα μικρής αξίας {€5-€10} που να μπορεί να αγοράσει ο λαός μαζικά και που να έχουν "θεωρητική" αξία αποπληρωμής 1-3% σε δέκα χρόνια (λέμε "θεωρητική" αξία γιατί αν αυτή η ιδέα προωθηθεί στον λαό μέσα από εκστρατείες που ενθουσιάζουν και εμπνέουν τον κόσμο, ο λαός απλώς θα δωρίσει αυτά τα ποσά στο κράτος - αυτό συνέβη σε πολλές χώρες που εκδίδουν "επαναστατικά ομόλογα")• ή που να εκδίδονται ως μετοχές της δημόσιας εταιρείας αξιοποίησης των υδρογονανθράκων, χαμηλής και προκαθορισμένης αξίας με ημερομηνία ωρίμανσης σε δέκα χρόνια• ή παρόμοιες μετοχές σε δημόσια εταιρεία καλλιέργειας και διανομής-εξαγωγής Κάνναβης για ιατρική και νομικά ρυθμισμένη προσωπική χρήση, ιδίως σε συνάρτηση με τον τουρισμό. Ιδίως για το τελευταίο, την εμποριοβιομηχανική αξιοποίηση της Κάνναβης σε συνάρτηση με την Ιατρική και τον τουρισμό, στην Κύπρο της Ηλιοφάνειας υπάρχουν πολλών ειδών υλοποιήσιμες πιθανότητες που ενώπιον τους το Άμστερνταμ αποδεικνύεται χλωμό και ανεπαρκές.

Και βέβαια αυτά δεν αρκούν από μόνα τους, χρειάζεται να γίνει και μονομερής στάση πληρωμών, καθώς και κινήσεις για ακύρωση του απεχθούς παράνομου χρέους της Κύπρου προς ξένους δανειστές, ακύρωση μεγάλου μέρους των χρεών των απλών και φτωχών πολιτών και μικροεπιχειρήσεων προς τις τράπεζες και το κράτος... και άλλα πολλά. Ούτε ο Λιλλήκας ούτε και ο Νικόλας ομιλούν για οτιδήποτε τέτοιο.

Οι φαντασιώσεις του Λιλλήκα περιστρέφονται γύρω από την "άντληση κεφαλαίων / raising capital" μέσω διαφόρων χρηματιστηριακών μεθοδεύσεων. Ουσιαστικά οι θέσεις και προτάσεις του Λιλλήκα δεν έχουν αλλάξει από τις προηγούμενες Προεδρικές εκλογές και τις έχουμε αναλύσει και υποβάλει σε κριτική σε διάφορα άρθρα επί της ουσίας των θέσεων του όταν ακόμα συμμετείχαμε ενεργώς - και με κριτική - στην προεκλογική του εκστρατεία. Μεταξύ άλλων γράψαμε ότι στα θέματα Οικονομίας, ο Λιλλήκας:

«...αντιπροσωπεύει την ιδεολογία και πρακτική της καλώς νοούμενης ελπίδας για "κοινωνική πρόοδο και ευημερία μέσω της ομαλής εξέλιξης του καπιταλισμού". Οι θέσεις του επιδιώκουν να στηρίξουν:
ο- αρμονία και συνεργασία μεταξύ τοπικού και διεθνούς Κεφαλαίου,
ο-αρμονία μεταξύ Κεφαλαίου και λαού, με κάποιες προφυλάξεις για τον λαό από τις ακραίες μορφές εκμετάλλευσης,
ο- έμφαση στην τοπική οικονομική αυτάρκεια και αυτονομία της Κύπρου.
Μέσα στα πλαίσια της Κεφαλαιοκρατίας αυτά ουδέποτε μπορούν να πραγματωθούν πλήρως. Είναι υλοποιήσιμα μόνο αν ενδυναμωθούν με, ή αντικατασταθούν, από Σοσιαλιστικά στοιχεία οικονομίας. Άρα και η ανάγκη κριτικής και ρεαλιστικών διορθώσεων.»

Λιλλήκας και το Φυσικό Αέριο στο Χρηματιστήριο: Παγίδα
http://cyprus.indymedia.org/node/4765

Λιλλήκας: το Εθνικό, Οικονομία και η Εκστρατεία
http://cyprus.indymedia.org/node/4775

Άρα στα θέματα Οικονομίας ~ Μνημονίου, οι Νικόλας και Λιλλήκας είναι και οι δύο ακατάλληλοι, και οι θέσεις τους, ΙΔΙΩΣ αν υλοποιηθούν με την κατάληψη του Προεδρικού αξιώματος θα είναι καταστροφικές και για τις ήδη υπάρχουσες δομές πολιτικής οικονομίας, και για την δυνατότητα του λαού μας να αντιστέκεται στην ρατσιστική Διζωνική "λύση".

Στα πιό κάτω άρθρα έχουμε αρθρώσει πολλάκις μέτρα και προτάσεις που πρέπει να κατανοήσει, να αγκαλιάσει και να δείξει ικανός και πρόθυμος να υλοποιήσει ο όποιος Υποψήφιος της Παράταξης μας:

Μέτρα Διάσωσης και Απεγκλωβισμού από το Μνημόνιο
Μικρό Εγχειρίδιο Πρακτικών Μέτρων
http://cyprus.indymedia.org/node/4786

Εντός, Εκτός και Επί τα Αυτά
Λίρα, Ευρώ ή Δραχμή;
http://cyprus.indymedia.org/node/4827

Μα είναι εφαρμόσιμα αυτά που προτείνετε;
http://cyprus.indymedia.org/node/4842

Τρεις Προτάσεις για την Οικονομία
http://cyprus.indymedia.org/node/4732

Καλά, το παραφουσκωμένο Κράτος που το κατατάσσουμε;
http://cyprus.indymedia.org/node/4776

γ. Άμυνα

Και οι δύο Υποψήφιοι παρουσιάζουν ένα τεράστιο κενό σε ό,τι αφορά τα θέματα Άμυνας.

Είναι τώρα πάνω από δέκα, ίσως και δεκαπέντε χρόνια από τότε που άρχισε η συστηματική - ηθελημένη και σκόπιμη - διάλυση της Εθνοφρουράς και αποκλεισμός της Ελλάδας από την Άμυνα. Και οι δύο Υποψήφιοι είναι πολύ καλά ενήμεροι για αυτό, αλλά ΟΥΔΕΠΟΤΕ άρθρωσαν ούτε λέξη διαμαρτυρίας, ούτε και οποιαδήποτε πρόταση για το τι θα μπορούσε να διακόψει και αντιστρέψει αυτή την διάβρωση του πιθανώς μόνου και ύστατου μέσου για την φυσική επιβίωση του Ελληνισμού στην Κύπρο. Και αν κάποτε εξέφρασαν απόψεις (πχ. για την ισχύουσα τώρα αντικατάσταση της μισής δύναμης κληρωτών με μισθοφόρους δημόσιους υπάλληλους), οι απόψεις τους πάντα εμπίπτουν μες τα δεδομένα του κατεστημένου, ήτοι της συστηματικής καταστροφής των ενόπλων δυνάμεων και αμυντικών μας σχηματισμών.

Κανένας μες την Παράταξη του ΟΧΙ δεν θέλει την αποδιοργάνωση της Άμυνας! Αυτή είναι ένας από τους διαχρονικά πάγιους στόχους των Διζωνιστών. Και όμως...

Νικόλας:

Το κόμμα του συμμετείχε στην Κυβέρνηση για μεγάλα διαστήματα κατά τα οποία η συστηματική καταστροφή της Άμυνας ήταν σε ενεργό φάση. Δεν είπε τίποτα.

Οι αντιλήψεις του για την Άμυνα φαίνεται να είναι παρόμοιες με τις αντιλήψεις του για την διαχείριση όλων των άλλων οντοτήτων και δυνάμεων: μιά φαντασίωση πως τάχα θα καταφέρει να χειραγωγήσει τον διεθνή Δυτικό Ιμπεριαλισμό, την Ελλάδα, τον Τουρκικό Ιμπεριαλισμό και να τους φέρει σε μια "ισοζυγία" όπου τάχα η Κύπρος θα ωφεληθεί. Το ίδιο κάμνει και στην αντιμετώπιση των συγκρούσεων εντός του κόμματος του (προσπαθεί να θέσει τον εαυτό του ως "ρυθμιστικό παράγοντα" μεταξύ δύο ή και περισσότερων άλλων πόλων, και αναδύεται ως η επικρατέστερη δύναμις). Το ίδιο προσπαθεί να κάμει εκτός του κόμματος του με τις άλλες οντότητες, δηλ. επιδίδεται διαρκώς σε προσπάθειες χειραγώγησης και "διαχείρισης" των άλλων κομμάτων και δυνάμεων ώστε να αναδύεται αυτός ως ο επικρατέστερος "ρυθμιστικός παράγων".

Φαίνεται πιστεύει πως αυτό θα κάμει και για την Άμυνα, χειραγωγώντας - νομίζει - τις διάφορες δυνάμεις που μας περιβάλλουν (εταιρείες πετρελαιοειδών, εθνοκράτη, ΝΑΤΟ, στρατιωτικές δυνάμεις εντός και γύρω από την Κύπρο, περιφερειακές και διεθνείς δυνάμεις): νομίζει θα τις "γωνιάσει" όλες ώστε να είναι εκείνος ο "ρυθμιστικός παράγων" και ότι έτσι θα ανέλθει αυτός στην πυραμίδα του ισοζυγίου δυνάμεων. Αυτή η παραισθησιακή προσέγγιση προς την Άμυνα και εξωτερική πολιτική είναι χειρότερη και πιο επικίνδυνη από τους χειρισμούς που οδήγησαν στην Μικρασιατική καταστροφή.

Λιλλήκας:

Οι διάφορες προτάσεις του κατά καιρούς πάσχουν από το ίδιο σύνδρομο φαντασιώσεων, αλλά είναι σε ηπιότερη μορφή και λαμβάνουν πιο συγκεκριμένη μορφή. Για παράδειγμα εισηγείται συχνά πιο στενή στρατιωτική συνεργασία με την Γαλλία, ή πιο στενές οικονομικές σχέσεις με την Ρωσσία υπαινισσόμενος και κάποιες στρατιωτικές συνεργασίες, και παρόμοια επίσης για συνεργασίες με το ρατσιστικό Διζωνικό κράτος του Ισραήλ. Αυτά προτείνονται με βάση το ίδιο ακριβώς "θεώρημα" που καθοδηγεί και τον ΔΗΣΥ: ότι τάχα αν εμπλέξουμε και πολλές άλλες δυνάμεις στο Κυπριακό που ήδη έχουν δικά τους συμφέροντα μες την υπόθεση, ή αν "τους καταφέρουμε" να ποθήσουν τέτοια συμφέροντα, τάχα αυτό θα τους καταστήσει συμμάχους μας και ότι αυτοί θα γίνουν η στρατιωτική μας ασπίδα από την Τουρκία. Στην πραγματικότητα, ακολουθώντας αυτήν την πολιτική, οι άρχοντες μας κατάφεραν ώστε να σταθμεύουν στην Κύπρο και να επιδίδονται διαρκώς σε στρατιωτικές επιχειρήσεις με βάση την Κύπρο στρατεύματα από την Γερμανία, τον Καναδά, τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, και πιο αραιά από το Ισραήλ και την Γαλλία: ΟΥΔΕΠΟΤΕ συνέβαλαν αυτές οι δυνάμεις με ουσιαστικό τρόπο ως αμυντική ασπίδα της Κύπρου.

Ούτε και αυτή την τρέχουσα εβδομάδα όπου η Τουρκία έκαμε ασκήσεις με πραγματικά πυρά στο θαλάσσιο τεμάχιο 6 όπου έχουν τεράστια συμφέροντα εταιρείες από τις χώρες τους, καμία από αυτές τις δυνάμεις δεν έδειξε την παραμικρή διάθεση να σταθεί ενώπιον της Τουρκικής αρμάδας: οι "συμμάχοι" μας έφυγαν και της άφησαν το πεδίο ανοικτό, παραδίδοντας προσωρινά στην Τουρκία αδιαμφισβήτητη κυριαρχία εντός της Κυπριακής ΑΟΖ.

Σε ό,τι αφορά τα θέματα Άμυνας οι δύο Υποψήφιοι είναι παντελώς ακατάλληλοι για την Παράταξη του ΟΧΙ γιατί οι θέσεις και πράξεις τους διαχρονικά δείχνουν είτε να αγνοούν αυτό το θεμελιακό για την Παράταξη μας θέμα, είτε και δείχνουν ανοχή ή υποστήριξη των καταστροφικών για την Άμυνα πράξεων των Διζωνιστών.

Έχουμε γράψει πολλές φορές για τα θέματα Άμυνας από την σκοπιά της Παράταξης μας, και θα παραθέσουμε πιο κάτω μερικά από τα κείμενα μας. Αλλά ας δούμε προς στιγμή τι λέει και ένας από τους πιο έγκυρους γνώστες και συγγραφείς επί της επιστήμης του Πολέμου - τόσον θεωρητικός γνώστης, όσον και εν τοις πράγμασιν, στην πράξη - ο Νικολό Μακιαβέλι. Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο του με τίτλο "Ο Ηγεμών", γραμμένο το 1513:

"Τα στρατεύματα ενός Ηγεμόνα μπορεί να είναι είτε δικά του είτε μισθοφορικά, είτε δανεισμένα από άλλον Ηγεμόνα, είτε μικτά.

Τα μισθοφορικά και τα δανεικά στρατεύματα είναι άχρηστα κι επικίνδυνα. Η καταστροφή του Ηγεμόνα στην περίπτωση αυτή αναβάλλεται όσο αναβάλλεται η επίθεση του εχθρού.

Στην ειρήνη λεηλατούν τον Ηγεμόνα οι μισθοφόροι του, ενώ στον πόλεμο οι εχθροί του.

Ποτέ ένας μισθός μισθοφόρου δεν είναι ικανός να τον κάνει να πεθάνει για τον Ηγεμόνα που τον πληρώνει. Ο μισθοφόρος στρατιώτης είναι στρατιώτης του Ηγεμόνα όσο ο τελευταίος δεν κάνει πόλεμο. Με το που θα ξεκινήσει ο πόλεμος, θα το βάλει τα πόδια.

Έστω κι αν οι μισθοφόροι στρατηγοί του Ηγεμόνα είναι ικανοί, εκείνος δεν μπορεί να τους έχει εμπιστοσύνη, επειδή το μόνο που τους ενδιαφέρει, είναι η αύξηση της δύναμης τους, είτε πιέζοντας τον ίδιο τον Ηγεμόνα είτε άλλους. Αν δεν είναι ικανοί, θα κάνουν πάλι τα ίδια ακριβώς. Το αξίωμα του στρατηγού θα πρέπει να το αναλαμβάνει ο ίδιος ο Ηγεμών. Αν όμως επιμένει να έχει μισθοφόρο στρατηγό, αν μεν του βγει ανίκανος, πρέπει να τον αλλάξει αμέσως, αν δε του βγει ικανός, πρέπει να τον δεσμεύσει με νόμους ώστε η εξουσία του να μην ξεπεράσει τα όρια.

Οι κατηγορίες των δυνάμεων ενός Ηγεμόνα

Ένας Ηγεμών πρέπει να θεωρεί ως πραγματικά δικούς του ανθρώπους εκείνους όσων οι ζωές είναι άμεσα εξαρτημένες, ψυχικά και υλικά, από τον ίδιο. Οι υπόλοιποι λειτουργούν είτε ως κοινοί μισθοφόροι είτε ως βοήθεια, δανεισμένη από άλλους Ηγεμόνες με τους οποίους συνεργάζεται.

Η δανεική από άλλους Ηγεμόνες δύναμη του Ηγεμόνα είναι για αυτόν απολύτως επιζήμια. Αν με τη βοήθεια τους ηττηθεί, αυτός και μόνο είναι ο κατεστραμμένος, αν νικήσει, γίνεται δέσμιος εκείνου που τον βοήθησε.

Η υποδούλωση της Ελλάδας στους Τούρκους ξεκίνησε όταν ο αυτοκράτορας της Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννης ΣΤ' ο Κατακουζηνός προσκάλεσε τον Οθωμανό σουλτάνο με 10.000 στρατιώτες για να πολεμήσει εναντίον των Παλαιολόγων. Οι στρατιώτες εκείνοι ήταν οι πρώτοι Τούρκοι που εγκαταστάθηκαν σε ελληνικό έδαφος. Από τις δανεικές από άλλον Ηγεμόνα δυνάμεις προτιμότερες είναι οι μισθοφορικές. Στην πρώτη περίπτωση ο Ηγεμών κινδυνεύει από το δυναμισμό τους, στη δεύτερη από την οκνηρία τους.

Τα όπλα, που κάποιος άλλος Ηγεμών σου δανείζει ή γλιστρούν από πάνω σου, ή σε βαραίνουν ή σε σφίγγουν."
"Ο Ηγεμών" ~ Νικολό Μακιαβέλι / Επιμέλεια κειμένου: Διονύσης Βίτσος
http://pernoampariza.files.wordpress.com/2013/12/cebdceb9cebacebfcebbcf8c-cebcceb1cebaceb9ceb1ceb2ceadcebbceb9-cebf-ceb7ceb3ceb5cebccf8ccebdceb1cf82.pdf

Τεκμηρίωση της κατάστασης, και διαχρονικές μας θέσεις για το τι θα πρέπει να πρεσβεύει ο Υποψήφιος της Παράταξης του ΟΧΙ:
Απέκλεισαν την Ελλάδα από την Άμυνα ~ Διαλύουν την ΕθνοΦρουρά

http://cyprus.indymedia.org/node/4852

Περί συνένωσης και αναδιοργάνωσης των τομέων Άμυνας - Ενέργειας - Οικονομίας:
1. Δύο κείμενα που αλληλοσυμπληρώνονται - εκδόθηκαν το 2012

• Πρώτο το κείμενο με τίτλο:
"Άξονες Αλλαγής Πλεύσης"
http://filiki.etaireia.org/A3ones-Anatropis-Epiviosi-Apeleutherosi.pdf
που ήταν γραμμένο "τηλεγραφικά" για συντομία χώρου και χρόνου.
 
• Το δεύτερο κείμενο παρέχει επεξηγήσεις, επιχειρήματα, παραπομπές για εμβάθυνση και υλικό για μελέτη σε πολλά από τα θέματα για τις προτάσεις θέσεων που καταθέσαμε. Έχει τίτλο:
"Εκλογικό Πρόγραμμα για τον Προεδρικό Υποψήφιο της Παράταξης του ΟΧΙ"
http://filiki.etaireia.org/Eklogiko-Programma-Epi-Merous.pdf

Στο πιο πάνω κείμενο θα βρείτε πως μερικοί σύνδεσμοι δεν λειτουργούν. Είναι κυρίως σύνδεσμοι που στο παρελθόν παρέθεταν συγκεκριμένες εφαρμογές (χειροπιαστά παραδείγματα) των προτάσεων μας. Για όσους όμως κατανοούν τις αρχές και οι λειτουργικές παραμέτρους των προτάσεων τα παραδείγματα που χάθηκαν δεν προσθέτουν κάτι καινούργιο. (Σε κατάλληλο χρόνο θα αναβαθμίσουμε το κείμενο με νέους συνδέσμους.)

2. Τα της Αμύνης, σε περιληπτική μορφή - δημοσιεύτηκε το 2007:

Οι χρονολογίες που δημοσιεύτηκαν τα πιο πάνω δείχνουν αφ' ενός το πόσο λίγο άλλαξαν τα πράγματα από τότε σε ό,τι αφορά τις πιο σημαντικές ανάγκες της Παράταξης του ΟΧΙ, αφ' ετέρου το ότι οι ομάδες μας παραμένουν πολύ γερά προσανατολισμένες προς τα ουσιώδη, για πολύ καιρό.

Β. Προεκλογική περίοδος

Οι πλείστοι από τους πολιτικά αυτόνομους και ενεργούς πολίτες μες την Παράταξη μας, και ιδίως τα άτομα που αναφέραμε πιό πάνω ως "διαμορφωτές γνώμης", αντιλαμβάνονται καθαρά πως σε σχέση με τους τρεις άξονες που αναφέραμε {Κυπριακό ~ Διζωνική / Οικονομία ~ Μνημόνιο / Άμυνα} οι δύο Υποψήφιοι είναι εντελώς ακατάλληλοι. Και μάλιστα είναι φανερό πως οι Υποψήφιοι καταθέτουν διαχρονικά πολιτικές τοποθετήσεις και προτάσεις ή επιδεικνύουν απραξία και άγνοια που στο σύνολο τους είναι πολύ πιο ταιριαστά με τους στόχους των Διζωνιστών παρά της Παράταξης του ΟΧΙ.

Πως λοιπόν θα αντιπροσωπεύσουν την Παράταξη μας αυτοί στις Προεδρικές εκλογές;

Σε ό,τι αφορά την προεκλογική περίοδο - που ήδη άρχισε αρκετά δυναμικά - έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

α. Χαρακτηριστικά των Υποψηφίων και της περιόδου

• Οι δύο Υποψήφιοι, αφού δεν αγκαλιάζουν τις θέσεις της Παράταξης μας στα πιο καυτά θέματα, προσπαθούν να εκβιάσουν τον ψήφο μας με έμμεση χειραγώγηση: "θα αναγκαστείτε να διαλέξετε ή εμένα ή το ΔΗΣΑΚΕΛ". Το εάν όμως η δική τους υποψηφιότητα είναι καλύτερη από το ΔΗΣΑΚΕΛ είναι συζητήσιμο.

• Έχει αρχίσει η επένδυση στην διχόνοια μέσω αθέμιτων προεκλογικών συμβάντων που συνθέτουν μια δηλητηριώδη ατμόσφαιρα. Εκτός από το ότι μες στις πρόσφατες εβδομάδες οι δύο Υποψήφιοι έδειξαν να εμπνέονται κυρίως (ίσως και μόνο) από ένα τεράστιο αλαζονικό ΕΓΩ έκαστος, άρχισαν και οι οπαδοί τους να δείχνουν μια συμπεριφορά απαίσια. Στα μέσα δικτύωσης έχουν αρχίσει βρισίδι και χαρακτηρισμούς με μεγάλη επιθετικότητα, που μόνο τη διχόνοια σπέρνουν. Για παράδειγμα οι του Νικόλα βρίζουν τον Λιλλήκα ως "Δούρειο ίππο του ΑΚΕΛ" και "ανεμόμυλο", ενώ οι του Λιλλήκα βρίζουν τον Νικόλα ως "πρίγκηπα" (βρισιά που εφευρέθηκε από τους σταλινικούς της Επαγρύπνησης του ΑΚΕΛ). Επίσης οι οπαδοί βρίζουν ο ένας τον άλλο με άκρατη ασυδοσία, γραπτώς και δημοσίως, ίσως με περισσότερη μανία απ' ό,τι βλέπουμε να επιδεικνύουν συνήθως οι Διζωνιστές όταν βρίζουν τα μέλη της Παράταξης μας.

Όλα αυτά, συνειδητά και ασυνείδητα, οδηγούν σε μια βέβαιη καταστροφή της συνοχής και ενότητας της Παράταξης του ΟΧΙ. Τα αποτελέσματα αυτού του κατακερματισμού μόνο τους ρατσιστές Διζωνιστές ωφελούν.

• Και οι δύο Υποψήφιοι λοξοκοιτάζουν προς την ηγεσία του ΑΚΕΛ, ευχόμενοι να υιοθετηθούν από αυτήν και να λάβουν υποστήριξη. Το πως ακριβώς ίσως γίνει αυτό και με ποιά ανταλλάγματα είναι αδύνατο να προβλεφθεί. Πάντως έχουν κυκλοφορήσει "υποθετικά" σενάρια όπου ο Άλφα Υποψήφιος προτείνει στο ΔΗΣΑΚΕΛ να αποσυρθεί με αντάλλαγμα να λάβει Υπουργείο στη νέα Κυβέρνηση, ή ο Βήτα Υποψήφιος σε κάποια κρίσιμη καμπή του Προεκλογικού αγώνα (πχ. στην δεύτερη αναμέτρηση, αν προκύψει τέτοια) να πριμοδοτήσει την μια ή την άλλη πτέρυγα του ΔΗΣΑΚΕΛ και να λάβει και αυτός μια κάποια ευλογία...

• Υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες του τι θα γίνει αν εκλεγεί κάποιος από τους δύο! Θα αποτελέσει νίκη, ή ήττα της Παράταξης μας η εκλογή ενός από αυτούς στο αξίωμα του Προέδρου της Κύπρου;

Νικόλας:

Μέχρι στιγμής, κατά την διάρκεια της πολιτικής του καριέρας έχει δείξει μόνο καιροσκοπισμό μαζί με πολλή πόζα, συνθηματολογία με στόμφο, και πλήρη ταύτιση με τα πολιτικο-οικονομικά δόγματα (και παραισθήσεις) της Δυτικής Κεφαλαιοκρατίας. Επιπλέον, η πολιτική του μέθοδος την οποία το ΔΗΚΟ ονομάζει επισήμως ως η "εξουσία του Κέντρου", δεν είναι τίποτε άλλο από μια επιφανειακή αντιγραφή αυτού που νομίζει ότι εξασκούσε ο Τάσος Παπαδόπουλος, ο οποίος αντέγραψε μια φτωχή εκδοχή αυτού που νόμιζε πως εξασκούσε ο Σπύρος Κυπριανού, ο οποίος πίστευε ότι "διδάχθηκε" αντιγράφοντας αυτό που νόμιζε ότι ασκούσε ο Μακάριος. Ήτοι, η "πολιτική" που ασκεί ο Νικόλας συνίσταται σχεδόν εξ' ολοκλήρου από προσπάθειες χειραγώγησης επί χειραγωγήσεων φίλων και αντιπάλων με σκοπό την ανύψωση του χειραγωγούντος σε ηγεμονική και καθοριστική "ρυθμιστική" θέση σε ένα ισοζύγιο δυνάμεων που είναι μεταξύ τους αντίπαλες ή αλληλοσυμπληρωματικές.

Με αυτή την μέθοδο ήταν που ο Μακάριος είχε πείσει τον εαυτό του ότι τάχα χειραγωγούσε τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ από τη μια και την Σοβιετική Ένωση από την άλλη, την Ελλάδα από τη μια και την Τουρκία από την άλλη, την Ενωτική Παράταξη από την μιά και τους κύπριους ανθέλληνες σταλινικούς και μαζί τους αυλικούς του από την άλλη... μέχρι που επιτελέσθη η καταστροφή που όλοι γνωρίζουμε. Αυτός νόμιζε πως ήταν η "ρυθμιστική δύναμη" ενώ στην πραγματικότητα εξώθησε όχι τον εαυτό του προσωπικά αλλά την Κύπρο ολόκληρη να ακροβατεί στην άκρη ενός γκρεμμού από τον οποίο ακόμη ο λαός μας ακόμα δεν μπόρεσε να κάμει ούτε βήμα προς τα πίσω. Ο Σπύρος Κυπριανού, σε μια "ποιητική" προσπάθεια απομίμησης είχε κάποια περιορισμένη επιτυχία, αφού κατάφερε να κυβερνήσει μια φορά με το ΑΚΕΛ και μια άλλη με το ΔΗΣΥ... Ο Τάσος Παπαδόπουλος έμαθε να παλινδρομεί περίτεχνα με τον ίδιο τρόπο, και κατάφερε να είναι ο Πρόεδρος που πρώτα εγκλημάτησε φέρνοντας μας και θέτοντας το απαράδεκτο και παράνομο σχέδιο Αννάν σε δημοψήφισμα, μετά καθοδήγησε τον λαό να το απορρίψει, και στη συνέχεια υπέγραψε με τον κατοχικό πρόεδρο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ την Συμφωνία της 8ης Ιουλίου 2006 για την οποία ήταν πολύ υπερήφανος και την προώθησε σαν καταπληκτικό κατόρθωμα της προεδρίας του. Το κύριο άρθρο της συμφωνίας είναι το εξής:

"Δέσμευση για την επανένωση της Κύπρου με βάση μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία και πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας".
http://www.makarios.eu/cgibin/hweb?-A=2484&-V=analysis

Η υπερηφάνεια του Τ. Παπαδόπουλου για την "ιστορική" επαναφορά της ρατσιστικής Διζωνικής στο επίκεντρο της διαδικασίας επίλυσης μετά που την ΑΠΟΡΡΙΨΑΜΕ ολοκληρωτικά στο Δημοψήφισμα, εκφράζεται απερίφραστα εδώ:
http://www.tassospapadopoulos.com/easyconsole.cfm/id/95

Ο Νικόλας, ως ο ελάχιστος αυτής της ιστορικής συνέχειας χειραγωγών και παλινδρομούντων "κεντρώων" ηγετών, αν εκλεγεί Πρόεδρος δεν αναμένεται να επιδείξει οποιαδήποτε καλύτερη επιτυχία από αυτές τις διαρκείς αλαζονικές προσπάθειες των ηγετών μας που νομίζουν ότι θα χαλιναγωγήσουν και χειραγωγήσουν δυνάμεις που είναι εκατομμύρια φορές πιο ισχυρές, έμπειρες και γνωστικές. Αυτό, συν διαχρονική παραπλάνηση του λαού μας με κούφιες συνθηματολογίες και παραισθήσεις. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση ο Νικόλας ως Πρόεδρος να μπορέσει να εξυπηρετήσει τους στόχους της Παράταξης του ΟΧΙ, δεδομένου ότι αφ' ενός δεν ασπάζεται καν την απόρριψη της Διζωνικής, αφ' ετέρου ΔΕΝ κατέχει ούτε από διπλωματία, ούτε από την πολιτική οικονομία της αυτάρκειας, ούτε διακατέχεται από σεβασμό για τις ανάγκες της Άμυνας, ούτε και καταλαβαίνει ότι ο μόνος τρόπος να πραγματωθεί η Παράταξη μας είναι μέσα από διαδικασίες λαϊκής κινητοποίησης και άμεσης μαζικής εμπλοκής του λαού σε όλες τους άξονες που προαναφέρθηκαν:
Κυπριακό ~ Διζωνική / Οικονομία ~ Μνημόνιο / Άμυνα.

Λιλλήκας:

Η αλήθεια είναι ότι όποτε ανατέθηκαν στον Γιώργο Λιλλήκα πολιτικά ή λειτουργικά αξιώματα και καθήκοντα αυτός έκαμε το παν να τα φέρει εις πέρας, χρησιμοποιώντας τις γνώσεις πολιτικών επιστημών που κατέχει (οι οποίες γνώσεις περιορίζονται μεν μόνο στο επίπεδο αστικής-κεφαλαιοκρατικής αντίληψης, αλλά σε ένα "ομαλό" κόσμο Δυτικής κεφαλαιοκρατίας λειτουργούν, κάπως). Μεταξύ άλλων έδειξε "καλή διαγωγή" υπηρετώντας τον κομματικό και πολιτικό κόσμο ΑΚΕΛ-ΕΔΕΚ-Προέδρου Γ. Βασιλείου και Προέδρου Τ. Παπαδόπουλου, και υπηρέτησε ως Βουλευτής, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού• ως Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων• ως Κυβερνητικός Εκπρόσωπος• και ως Υπουργός Εξωτερικών. Απέδειξε ότι ξέρει να ακολουθεί πιστά οδηγίες - ΑΝ και ΟΤΑΝ υπάρχει κάποια εξουσία στην οποία πρέπει να λογοδοτήσει! Η υπηρεσία του δεν ήταν πάντα απαραιτήτως ορθή, ή φιλολαϊκή: ο Γιώργος Λιλλήκας είναι και ο προσωπικός αυτουργός της θεμελίωσης της συστηματικής και διαχρονικής καταδίωξης των Φίλων της Κάνναβης που διαρκεί για ατέλειωτες δεκαετίες τώρα και με βάση την οποία έχουν καταστραφεί οι ζωές χιλιάδων ανθρώπων που αναγκάζονται να ζουν στην παρανομία υπό την σκιά του φόβου της Κρατικής Τρομοκρατίας.

Αλλά το πρόβλημα μας είναι τι πράττει αυτός ο άνθρωπος όταν ΔΕΝ έχει να λογοδοτήσει σε κάποια εξουσία! Η προσωπική του ιστορία έδειξε πως όταν δεν είναι δεσμευμένος κάπου σε μια ανώτερη εξουσία, όταν λειτουργεί αυτόνομα και υποκινούμενος από φιλοδοξία, διαρκώς παραμερίζει τις όποιες πολιτικές αξίες ή αρχές υποτίθεται πως έχει αγκαλιάσει, και τρέχει καιροσκοπικά για νέους πολιτικούς σχηματισμούς, συχνά αντιφατικής ή αντίθετης απόχρωσης - σ' ένα κυνήγι θέσεων και αναγνώρισης. Σε αυτό δεν διαφέρει ποσώς από τον Νικόλα - είναι και οι δύο τους παρόμοιοι σε αυτό.

Αν εκλεγεί Πρόεδρος, που στην Κύπρο αυτό είναι το αξίωμα υπέρτατης εξουσίας, σε ποιόν θα λογοδοτεί ο Λιλλήκας και πως; Ούτε Δημοψηφίσματα θα μπορούν να τον ελέγξουν, ούτε το "Εθνικό" Συμβούλιο, ούτε το Υπουργικό. Η Βουλή δεν έχει αρκετές εξουσίες για έλεγχο του Προέδρου και είναι απρόθυμη να χρησιμοποιήσει ακόμα και τις λίγες που κατέχει. Τα δε Δικαστήρια σπανιότατα επεμβαίνουν στις πολιτειακές αντιπαραθέσεις. Ο θεσμός του Γενικού Εισαγγελέα παραμένει αρκετά αδύνατος να ελέγξει τον Πρόεδρο, ακόμα και όταν στελεχώνεται από ικανότατους, πολύ μελετημένους και μετρημένους ανθρώπους όπως τον νυν Γ. Εισαγγελέα, Κώστα Κληρίδη. Αν ο Λιλλήκας εκλεγεί Πρόεδρος δεν υπάρχει καμία δύναμη που θα τον σταματήσει από τις προσπάθειες εφαρμογής των ανέφικτων, ανόητων και επικίνδυνων προτάσεων που δημοσιοποιεί κατά καιρούς για την Οικονομία. Και είναι δεδομένο ότι αδιαφορεί για την Άμυνα, εξόν από τις ιδεοληψίες που έχει για "συσχετισμούς" με ξένες δυνάμεις - όπως εκείνους που ξεσχίζει ο Μακιαβέλι στο κείμενο που παραθέσαμε. Ειδικά για το Κυπριακό, αν ο Λιλλήκας εκλεγεί με υποστήριξη από την ηγεσία του ΔΗΣΑΚΕΛ, η όποια δέσμευση του προς αυτούς είναι σίγουρο πως θα συμπεριλαμβάνει παραμερισμό της Παράταξης του ΟΧΙ και υιοθέτηση είτε ανοχής προς τους Διζωνιστές, είτε ενεργού υποστήριξης της σχιζοφρενικής γραμμής "Διζωνική με ορθό περιεχόμενο", ή ακόμα και ενεργή υποστήριξη των Διζωνιστών. Είναι παντελώς απρόβλεπτο το που θα καταλήξει χωρίς επίβλεψη από ανώτερη εξουσία, δεσμευμένος από πολιτικές οφειλές και επιταχυμένος από ένα τεράστιο ΕΓΩ.

Έχουμε εκφράσει πάρα πολλές φορές την άποψη ότι ο μόνος τρόπος να πραγματωθούν οι στόχοι της Παράταξης μας είναι μέσα από διαδικασίες λαϊκής κινητοποίησης και άμεσης μαζικής εμπλοκής του λαού σε όλες τους άξονες που προαναφέρθηκαν: Κυπριακό ~ Διζωνική / Οικονομία ~ Μνημόνιο / Άμυνα. Εκεί που ο Νικόλας Παπαδόπουλος "δεν γαΐζει" (για τους ελλαδίτες συναγωνιστές: "δεν γαΐζει" = "δεν καταλαβαίνει τίποτα από αυτά"), ο Λιλλήκας είναι ακόμα χειρότερος: κατά την διάρκεια της προηγούμενης του προεκλογικής όταν ήταν ο αδιαμφισβήτητος εις και μόνος Υποψήφιος της Παράταξης μας, και ενώ του είχαμε παραθέσει πεντακάθαρα μέσα από προσωπικές συναντήσεις και έγγραφα την σύλληψη για μια κινηματική πρακτική που θα ενδυνάμωνε την Παράταξη και θα του κέρδιζε την Προεδρία, κατανόησε (έστω εγκεφαλικά, αν όχι στην ουσία της) την πρόταση... και την απέρριψε. Προτίμησε να εμπλέξει μες την εκστρατεία και να επενδύσει με αξιώματα ένα σωρό παλαιοκομματικούς "παράγοντες" και κορδωτούς καιροσκόπους διαφόρων αποχρώσεων, προσωποποίησε την εκστρατεία (αντί να εμμείνει στης αρχές της Παράταξης μας που υποτίθεται αντιπροσώπευε και να διεξαγάγει την προεκλογική εκστρατεία ως κινηματική εκστρατεία της Παράταξης του ΟΧΙ) και.. έχασε την Προεδρία για μόνο μερικές χιλιάδες ψήφους.

Για όλους αυτούς τους λόγους, αν και τώρα οι δύο Υποψήφιοι μάλλον ΔΕΝ είναι εκλέξιμοι δεδομένων των αριθμών ψήφων, ίσως το σενάριο του να εκλεγεί ένας από αυτούς μπορεί να αποβεί ακόμα πιο καταστροφικό από μια νίκη του ΔΗΣΑΚΕΛ.
 
β. Τι δέον γενέσθαι για την προεκλογική περίοδο;

Η δική μας απάντηση στις προεδρολογίες, "ανησυχίες" και "διλήμματα" για τις καταμετρήσεις ψήφων και αλίευση συμμαχιών είναι ότι θα πρέπει να δώσουμε έμφαση σε:

• αξιοποίηση της προεκλογικής περιόδου ώστε να προωθηθούν οι πραγματικές αρχές, αξίες και στόχοι της Παράταξης του ΟΧΙ,
• συσπείρωση με συναγωνιστές και συντρόφους που διακρίνουν την ανάγκη να κινηθεί η Παράταξη μας πιο κοντά στην ουσία, και που είναι ικανοί και πρόθυμοι για ενασχόληση και συνεργασία προς τούτο. Το "πιο κοντά στην ουσία" είναι τόσο σημαντικό που του αφιερώσαμε δικό του κεφάλαιο πιο κάτω.

Γ. Πιο κοντά στην Ουσία

Η ουσία, όπως την εκφράσαμε πιο πάνω, είναι ότι οι στόχοι της Παράταξης του ΟΧΙ, που είναι η αντίσταση στην ρατσιστική Διζωνική, η επιβίωση του ελληνισμού στην Κύπρο και η διατήρηση εν ζωή της πιθανότητας για μια μελλοντική απελευθέρωση της Κύπρου, ΔΕΝ μπορούν να υλοποιηθούν ούτε με μια (απίθανη) νίκη των δύο αυτών Υποψηφίων, ούτε με Προεδρικό διάταγμα, ούτε με "έξυπνες" μανούβρες των όποιων βρίσκονται στην εξουσία. Η πραγμάτωση των στόχων της Παράταξης μας είναι υλοποιήσιμη μόνο μέσα από διαδικασίες λαϊκής κινητοποίησης και άμεσης μαζικής εμπλοκής του λαού σε όλες τους άξονες που προαναφέρθηκαν: Κυπριακό ~ Διζωνική / Οικονομία ~ Μνημόνιο / Άμυνα.

Τι σημαίνει αυτό;

• Σημαίνει ανασυγκρότηση της Παράταξης πάνω σε εντελώς διαφορετικές βάσεις.

• Σημαίνει ο ίδιος ο λαός, αυτο-οργανωμένος, αναλαμβάνει και επωμίζεται αδιαμεσολάβητα με δικές του δυνάμεις την διεκπεραίωση των εργασιών και αγώνων που απαιτούνται στους άξονες Κυπριακό ~ Διζωνική / Οικονομία ~ Μνημόνιο / Άμυνα. Θα ήταν ωραία αν κάποια Κυβέρνηση ήταν ικανή και πρόθυμη να συνεργαστεί με τον λαό και την Παράταξη ώστε να υλοποιηθούν αυτά, αλλά αν η Κυβέρνηση δεν θέλει ή δεν μπορεί, δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να τα υλοποιήσει ο ίδιος ο λαός.

• Σημαίνει η Παράταξη να συγκροτηθεί ως μια αυτόνομη ύπαρξη με κινηματικές διαδικασίες που να έχει πολιτική ζωή κυρίως έξω από τα κόμματα (αλλά και με αρκετές διασυνδέσεις μαζί τους ώστε να τα επηρεάζει, και με συνεργασίες μαζί τους προς επίτευξη κοινών στόχων).

• Σημαίνει η Παράταξη να συγκροτηθεί ως κοινωνικοπολιτική οντότητα, ως λαϊκό κίνημα, με εσωτερικές αμεσοδημοκρατικές πολιτικές διαδικασίες. Αυτή η οντότητα θα πρέπει να προσανατολιστεί προς το να γεννήσει τα στοιχεία που απαιτούνται για την επιβίωση του λαού μας: πολιτικο-στρατιωτική συγκρότηση, εναλλακτική οικονομία, διεκδίκηση ηγεμονίας ή και έλεγχο περιοχών, εγκατάσταση νέων κοινωνικών θεσμών άμεσης δημοκρατίας όπως συμβούλια αυτοδιοίκησης στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας, σχολεία, κοινότητες, πόλεις και επαρχίες που να λειτουργούν ως μορφές παράλληλης εξουσίας με την υπάρχουσα, ή και να αντικαταστήσουν την υπάρχουσα εξουσία - ιδίως αν το Κράτος και η Κεφαλαιοκρατία συνεχίσουν να καταρρέουν.

Τι άλλη επιλογή υπάρχει αν το Κράτος και η Κεφαλαιοκρατία συνεχίσουν να καταρρέουν συμπαρασύροντας και ολόκληρη την Κύπρο στην καταστροφή;

Πρότυπα και παραδείγματα υπάρχουν πολλά:

• από τους Ζαπατίστας στους Κούρδους δίπλα μας που απελευθερώνουν σήμερα - τώρα! - την χώρα τους εγκαθιδρύοντας νέες μορφές συμμετοχικής δημοκρατίας (την ονομάζουν Δημοκρατικό Συνομοσπονδισμό),
• από τους Βιετκόνγκ μέχρι την Κινεζική Πολιτιστική Επανάσταση,
• από την Ελληνική Δημοκρατία των αρχαίων Αθηνών και την κοινοκτημοσύνη των Σπαρτιατών μέχρι την εθνικοκοινωνική επανάσταση του Ρήγα Φεραίου,
• από την διαχρονική αντίσταση της Κούβας και Παλαιστίνης στον Δυτικό Ιμπεριαλισμό στην σύγχρονη Οικολογία, τον Φεμινισμό, Σοσιαλισμό, την Ερωτική απελευθέρωση και Πνευματική επιστροφή στον Ελληνισμό,
• από τον Μάη του '68 στη δική μας ειρηνική Εξέγερση των Αγανακτισμένων σε Κύπρο και Ελλάδα στο πλαίσιο του Κινήματος των Πλατειών όλης της Νότιας Ευρώπης...
...τα παραδείγματα και πρότυπα καθώς και τα συγκεκριμένα εργαλεία και κινηματικές εφαρμογές είναι πάμπολλα. Και προσιτά.

Απαιτείται μόνο η πολιτική βούληση.
 

Το "πως ακριβώς" μπορούν να υλοποιηθούν αυτά είναι εν μέρει λυμένο από τα ιστορικά παραδείγματα του παρόντος και παρελθόντος. Κάποια όμως θα πρέπει να προσαρμοστούν στις ιδιαίτερες συνθήκες της Κύπρου, και κάποια - όπως κάθε αληθινό λαϊκό κίνημα - θα πρέπει να τα εφεύρουμε καθ' οδόν.

Το βασικό μας ερώτημα όμως είναι το αν η Παράταξη μας είναι πολιτικά και ψυχικά έτοιμη.

Σημαντικό μέρος του ερωτήματος σχηματίζεται από το ότι αυτά τα δύο χρόνια ήταν πολύ καταστροφικά για τους πολιτικούς μας αντιπάλους. Μες την Παράταξη μας τα τελευταία δύο χρόνια (από το καλοκαίρι του 2015 ως πρόσφατα), από τότε που ο Ακιντζί μαζί με τον Ερντογάν έκαμαν το πάν για να καταστρέψουν την αξιοπιστία των Διζωνιστών στα μάτια του λαού μας, φτάνοντας και μέχρι το σημείο να μας απειλούν ανοικτά με casus belli, δηλαδή με απροκάλυπτη απειλή πολέμου ή απαιτώντας να δοθούν τα 4 προνόμια του Ευρωπαίου πολίτη στα 70 εκατομμύρια Τούρκων ως κίνητρο για "να σκεφτούν" αν θα πρέπει να φύγει ο κατοχικός Τουρκικός στρατός, βιώσαμε όλοι συλλογικά την ανακούφιση του να βλέπουμε να κατακερματίζεται η κάποια λαϊκή υποστήριξη που είχαν οι Διζωνιστές προηγουμένως. Και τώρα, αρχίζει μια οδυνηρή ενασχόληση με τις Προεδρικές εκλογές μέσα σε ένα κλίμα διχόνοιας και υπόσκαψης της παράταξης του ΟΧΙ από δύο υποψηφίους και τους οπαδούς τους που υποτίθεται την εκπροσωπούν.

Αυτές τις εξελίξεις η Παράταξη μας τις βιώνει στο επίπεδο του Θεάματος, και όχι μέσα από την έμπρακτη ενασχόληση με την πολιτική. Αυτό (και κυρίως η κατάρρευση του Διζωνικού μετώπου) δυστυχώς έδρασε σαν άλλοθι ώστε η Παράταξη μας απέφυγε να ασχοληθεί με την εσωτερική της κατάσταση που είναι όντως τραγική για λόγους που έχουν να κάμουμε με συνθήκες πολύ βαθύτερες από τα κόμματα:

Η Παράταξη μας υποφέρει σε αρκετά μεγάλο βαθμό από διάφορες μορφές αυταρχισμού: φαλλοκρατία και ανδρικό σωβινισμό, θρησκοληψία και μισαλλοδοξία (μη ανοχή και έχθρα προς τους μη-ορθόδοξους), ρατσισμό (ενάντια σε Τούρκους, ΤΚύπριους και μελαμψούς μετανάστες). Αυτά δεν επιτρέπουν την Παράταξη να υιοθετήσει μαζικά ελευθεριακές διαδικασίες ή κινητοποιήσεις, και περιορίζουν τον αριθμό των ενεργών στελεχών της Παράταξης που είναι ικανά και πρόθυμα να επωμιστούν τις εργασίες της με αποχρώσεις Σοσιαλιστικές, Φεμινιστικές, αυτονομιστικές, αμεσοδημοκρατικές, θετικές προς τον Έρωτα. Η γενική κατάσταση της Παράταξης μας από πλευράς ιδεολογίας και συμπεριφορών είναι πιο κοντά στο οπισθοδρομικό Βυζάντιο παρά στον διαχρονικό Ελληνικό πολιτισμό και την Ελληνική κοσμοθεώρηση. Με αυτή την νοοτροπία που επικρατεί στην Παράταξη οι νέοι που έχουν ριζοσπαστικές, ελευθεριακές, απελευθερωτικές και αντι-αυταρχικές τάσεις τείνουν να την αποφεύγουν - για αυτό και τα περισσότερα άτομα που είναι ενεργά μες στην παράταξη είμαστε σε προχωρημένη ηλικία και δυσκολευόμαστε να προσελκύσουμε ενεργώς την νεολαία.

Επίσης, και ίσως αυτό είναι το πιο κρίσιμο, λόγω του αυταρχισμού είναι περιορισμένος ο αριθμός των συναγωνιστών που είναι ικανοί ή πρόθυμοι να συμμετέχουν σε πολιτικούς διαλόγους και συνεργασίες σε κλίμα ισότητας όπου όλοι μιλούμε δημοκρατικά με την σειρά χωρίς να διακόπτουμε ο ένας τον άλλο, και χωρίς να επιβάλλουμε τον καπνό του τσιγάρου στους άλλους.

Αυτά λεν ότι δεν είμαστε έτοιμοι ακόμα να εφαρμόσουμε αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες ούτε στις εσωτερικές διαδικασίες της Παράταξης, ούτε βέβαια και σε επίπεδο μαζικού κοινωνικού αγώνα. Δεδομένου όμως ότι η αντικειμενική πραγματικότητα μας σφίγγει, απειλώντας με υπαρξιακό στραγγαλισμό τον Ελληνισμό  της Κύπρου, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να προσπαθήσουμε νά 'βρουμε τρόπους να υλοποιήσουμε το ζητούμενο με μια κάποια πολιτική υπέρβαση.

Παραμένει ανοικτή η πιθανότητα να λειτουργήσουν αμεσοδημοκρατικά κάποιες από τις υπάρχουσες αλλά και τις μελλοντικές συσπειρώσεις των ατόμων που προαναφέρθηκαν ως "διαμορφωτές γνώμης". Αν αυτό λάβει χώρο σε αρκετά ικανοποιητικό βαθμό, θα μπορούσε να τροχιοδρομήση και άλλες ποιοτικές αλλαγές ανάμεσα στον απλό κόσμο της Παράταξης μας. Και ίσως αυτό σε συνάρτηση με συντρέχουσες εξελίξεις θα μπορούσε να δημιουργήσει μια κάποια φορά (να δημιουργηθεί δηλαδή αυτό που ο μέγας Δημήτρης Χριστόφιας περιέγραψε με την αρχαιοελληνική του ονομασία ως "momentum"), που θα είναι πολιτικά αυτο-συντηρούμενη και θα διαστέλλεται ελικοειδώς ώσπου να συμπεριλάβει μια κρίσιμη μάζα ενεργών πολιτών.

Δυστυχώς στην Κύπρο η σύγχρονη μας ιστορία έδειξε πως μόνο όταν βιώνουμε μαζικές καταστροφές αφυπνούται και κινητοποιείται ο λαός μας σε μαζικό επίπεδο, αλλά βέβαια επίσης έδειξε πως όταν συμβαίνει αυτό ο λαός μας μεγαλουργεί, έστω και εν μέσω της καταστροφής. Το ζητούμενο εδώ δεν είναι να περιμένουμε την νέα καταστροφή. Είναι να κτιστούν από την Παράταξη του ΟΧΙ τα θεμέλια ενός λαϊκού κινήματος ώστε αν και όταν προκύψει καταστροφή, ή κάποια πιο έκδηλη ή άμεση απειλή καταστροφής, να προϋπάρχουν πολιτικές δομές που ο κινητοποιημένος λαός μας να μπορέσει να τις αξιοποιήσει για την επιβίωση και απελευθέρωση.

Σε αυτό το σημείο είναι αδύνατον να προβλεφθεί αν αυτές οι προσπάθειες θα επιτύχουν. Αλλά για όσους διακρίνουμε την αναγκαιότητα του να καταφέρει η Παράταξη του ΟΧΙ να πραγματώσει μια πολιτική υπέρβαση και να έλθει Πιο κοντά στην Ουσία, δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να συνεχίσουμε να προσπαθούμε.

Πέτρος Ευδόκας, και Σόλων Αντάρτης,
petros@cyprus-org.net, και solon_antartis@yahoo.com
με πολλή βοήθεια και από άλλα άτομα της Παράταξης του ΟΧΙ,
που πρέπει να μείνουν ανώνυμα.

* * *

Comments

Newswire

Thu 12 January 2017

Syndicate

Syndicate content Features

Syndicate content Newswire