User login

Navigation

Global IMC Network

Υποστήριξη στον Πρόεδρο; Ναι!

Αν και του αξίζουν αδιαμφισβήτητα όλη η κριτική και η σάτυρα που δημοσιεύουμε εναντίον του Προέδρου Αναστασιάδη, είναι αλήθεια πως του αξίζει και υποστήριξη όταν και εάν πράττει το ορθό. Όπως επισημαίνει στο πιο κάτω καταπληκτικό της άρθρο η Ανδρούλα Γκιούρωφ, ασχέτως του αν τα κίνητρα του Προέδρου μπορεί να είναι καιροσκοπικά και ψηφοθηρικά, ή και γνησίως εμπνεόμενα από αληθινές αρχές και αξίες, τώρα που ο Πρόεδρος δείχνει μια πολιτική κάπως πιο σθεναρή ενάντια στην Τουρκία με λιγότερες υποχωρήσεις και πιο νούσιμη συμμετοχή στις συνομιλίες του με το ανδρείκελο του κατοχικού εχθρού, αξίζει στον Πρόεδρο η υποστήριξη μας.

Η αλήθεια είναι πως από το 2004 μέχρι σήμερα ο Ν. Αναστασιάδης ουδέποτε φάνηκε τόσο ορθός και διεκδικητικός για τα δίκαια του λαού μας όσο φαίνεται σήμερα. Απορούμε αν θα διατηρήσει αυτή την στάση, αλλά το ελπίζουμε με όλη μας την καρδιά!

Φανταστείτε ολόκληρη η Παράταξη του ΟΧΙ - δηλαδή και τα έξι κόμματα που συμμετέχουν μες την Παράταξη, συν όλος ο ανέντακτος κόσμος του ΟΧΙ, που είναι η πλειοψηφία - συν η πατριωτική βάση του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, σύσσωμος δηλαδή ο λαός μας, να κατεβαίναμε σε μαζικές διαδηλώσεις υποστήριξης του Προέδρου για την νέα του στάση στις συνομιλίες! Δεν θα ενδυνάμωνε τον Πρόεδρο μια τέτοια πολιτική εξέλιξη στο εσωτερικό; Ακόμα και ήθελε να υποταχθεί, να συμπεριφερθεί σαν Κοινοτάρχης ή οσφυοκάμπτης και γλύφτης του Ιμπεριαλισμού (όπως πολλάκις έχει συμπεριφερθεί), δεν θα το έκαμνε. Θα αισθανόταν τη δύναμη του λαού πίσω του. Να τον σταθεροποιεί και να τον συγκρατεί.

Φανταστείτε μια τόσο δυνατή λαϊκή κινητοποίηση στήριξης του Προέδρου που να κηρυσσόταν γενική απεργία και όλος ο λαός στις πλατείες να του διαμηνύει το "Είμαστε μαζί σου" τώρα που ο Αναστασιάδης έθεσε επιτέλους ένα φραγμό (έστω εικονικό, έστω προσωρινό) στις αδιάλειπτες υποχωρήσεις των αρχόντων μας ενώπιον του κατοχικού εχθρού.

Μόνον οι απεχθέστατες σκωρόφατσες που κρατούν το τιμόνι στην κορυφή του ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ θα απουσίαζαν από ένα τέτοιο πανηγύρι λαϊκής ενότητας: γιατί αληθινά, όπως το λέει και η Α. Γκιούρωφ πιο κάτω, η τοποθέτηση υπέρ της πλήρους αποχώρησης του κατοχικού στρατού και κατάργησης της οποιασδήποτε έννοιας επεμβατικών δικαιωμάτων "...είναι θέσεις που χαιρετίζει η συντριπτική πλειοψηφία των Ε/κ με εξαίρεση εκείνη την μερίδα πολιτών και ηγετών που φαίνεται έχουν εθιστεί στην κατοχή και ψάχνουν να βρουν ελαφρυντικά στην Τουρκία και στον κατοχικό ηγέτη."

Η απίστευτη συμμαχία μπουρζουάδων και σταλινικών νεοκύπριων στην κορυφή του ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ που κατάφερε για δέκα χρόνια τώρα να μας διατηρεί στην άκρη του γκρεμμού θα υποχωρήσει μόνο αν ο λαός μας - με αιχμή του δόρατος την Παράταξη του ΟΧΙ - κινηθεί ξανά αυτο-οργανωμένος προς την μαχητική αντικατοχική ενότητα που είχαμε καταφέρει να σφυρηλατήσουμε από το 1974 μέχρι και το 1978, κόντρα στις διαρκείς προσπάθειες των ιδίων αυτών νεοκύπριων αρχηγίσκων να επενδύουν στην υποταγή μας στον εχθρό και στην καλλιέργεια διχόνοιας ανάμεσα μας.

Ποιός το θυμάται πλέον πως τότε κατεβαίναμε σε ένοπλες διαδηλώσεις - ναι, ένοπλες! - όπου χιλιάδες ανθρώπων από όλες τις παρατάξεις μαζί, ακόμα και από αντίθετες και εχθρικές παρατάξεις που δύο μήνες πιο πριν σκοτώνονταν ανάμεσα τους, διαδηλώναμε με ενότητα την πρόθεση αντίστασης στον μιλιταρισμό της Τουρκίας και στον διεθνή Ιμπεριαλισμό που την όπλισε να μας επιτεθεί;

Δύο στοιχεία αξίζουν βαθύτερη κατανόηση:

• Ποιά είναι η Ανδρούλα Γκιούρωφ;
• Τι εμποδίζει την Παράταξη του ΟΧΙ να ανελιχθεί σε λαϊκό απελευθερωτικό κίνημα;

Ποιά είναι η Ανδρούλα Γκιούρωφ;

Σε κάποια θέματα, η Ανδρούλα Γκιούρωφ τα λέει πολύ καλύτερα από μας. Ο λόγος της έχει μια βαρύτητα διαφορετική, και σημαίνουσα: είναι πρώην μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ και διετέλεσε ως η πιο δυναμική αρχισυντάκτρια της «Χαραυγής», έχοντας υπηρετήσει την ηγεσία του κόμματος για 36 χρόνια.

Η πορεία της συνειδητοποίησης της για το ότι η ηγεσία του κόμματος έχει καταπροδώσει και την ταξική και την εθνική της αποστολή άρχισε αρκετά πριν από το 2004, αλλά εκείνη παρέμεινε μες το κόμμα για να δώσει σημαντικές πολιτικές μάχες. Η επίδραση που είχε στο κόμμα αμέσως πριν το Δημοψήφισμα βοηθώντας τις ευρύτερες προσπάθειες να γλυτώσουμε από το σχέδιο Αννάν, ήταν καθοριστική. Το αν διεγράφει παρά την θέληση της, ή το αν παραιτήθηκε, είναι θέμα που θα συζητιέται για πολλά χρόνια... (πάντως η ίδια κατέχει στα αρχεία της αντίγραφα των επιστολών παραίτησης, καθώς και τεκμήρια των αντιδημοκρατικών διαδικασιών που επέβαλαν οι σταλινιστές για να την αποσιωπήσουν).

Μετά από την διάσταση της από τα κορυφαία συλλογικά όργανα του κόμματος και την οριστική ρήξη με τους σταλινιστές, δηλώνει:

"Ημουν, είμαι και θα παραμείνω πιστή στην ιδεολογία του Μαρξισμού και της Αριστεράς και κανένας δεν μπορεί να διαγράψει ούτε την ιδεολογία και τα πιστεύω μου, ούτε την πορεία μου."
http://archive.philenews.com/el-gr/koinonia-epistoles/441/323596/ena-arthro-gia-tin-antroula-gkiourof

Τι εμποδίζει την Παράταξη του ΟΧΙ να ανελιχθεί σε λαϊκό απελευθερωτικό κίνημα;

Η Παράταξη μας υποφέρει σε αρκετά μεγάλο βαθμό από διάφορες μορφές αυταρχισμού: κομματισμό και αρχηγισμό, φαλλοκρατία και ανδρικό σωβινισμό, θρησκοληψία και μισαλλοδοξία (μη ανοχή και έχθρα προς τους μη-ορθόδοξους), ρατσισμό (ενάντια σε Τούρκους, ΤΚύπριους και μελαμψούς μετανάστες), ομοφοβία και κοινωνικό συντηρητισμό.

Αυτά δεν επιτρέπουν την Παράταξη να υιοθετήσει μαζικά ελευθεριακές διαδικασίες ή κινητοποιήσεις αυτο-οργάνωσης, και περιορίζουν τον αριθμό των ενεργών στελεχών της Παράταξης που είναι ικανά και πρόθυμα να επωμιστούν τις εργασίες της με αποχρώσεις Σοσιαλιστικές, Φεμινιστικές, αυτονομιστικές, αμεσοδημοκρατικές, θετικές προς τον Έρωτα. Η γενική κατάσταση της Παράταξης μας από πλευράς ιδεολογίας και συμπεριφορών είναι πιο κοντά στο οπισθοδρομικό Βυζάντιο παρά στον διαχρονικό Ελληνικό πολιτισμό και την Ελληνική κοσμοθεώρηση. Με αυτή την νοοτροπία που επικρατεί στην Παράταξη οι νέοι που έχουν ριζοσπαστικές, ελευθεριακές, απελευθερωτικές και αντι-αυταρχικές τάσεις τείνουν να την αποφεύγουν - για αυτό και τα περισσότερα άτομα που είναι ενεργά μες στην παράταξη είμαστε σε προχωρημένη ηλικία και δυσκολευόμαστε να προσελκύσουμε ενεργώς την νεολαία.

Επίσης, και ίσως αυτό είναι το πιο κρίσιμο, λόγω του αυταρχισμού είναι περιορισμένος ο αριθμός των συναγωνιστών που είναι ικανοί ή πρόθυμοι να συμμετέχουν σε πολιτικούς διαλόγους και συνεργασίες σε κλίμα ισότητας όπου όλοι μιλούμε δημοκρατικά με την σειρά χωρίς να διακόπτουμε ο ένας τον άλλο, και χωρίς να επιβάλλουμε τον καπνό του τσιγάρου στους συνομιλητές μας.

Αυτά τεκμηριώνουν το ότι δεν είμαστε έτοιμοι ακόμα να εφαρμόσουμε αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες ούτε στις εσωτερικές διαδικασίες της Παράταξης, ούτε βέβαια και σε επίπεδο μαζικού κοινωνικού αγώνα. Δεδομένου όμως ότι η αντικειμενική πραγματικότητα μας σφίγγει, απειλώντας με υπαρξιακό στραγγαλισμό τον Ελληνισμό της Κύπρου, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να προσπαθήσουμε νά 'βρουμε τρόπους να υλοποιήσουμε το ζητούμενο με μια κάποια πολιτική υπέρβαση.

Μια εις βάθος ανάλυση της παρούσας κατάστασης και της αναγκαιότητας για μια ανατρεπτική πολιτική υπέρβαση τελείως νέου τύπου είναι δημοσιευμένη εδώ:

Η Παρούσα Κατάσταση ~ Προεδρικές 2018 ~ Η Παράταξη του ΟΧΙ
http://cyprus.indymedia.org/node/5136

Πέτρος Ευδόκας, petros@cyprus-org.net
.

O εθνοκτόνος εθισμός με την κατοχή
Γράφει η Ανδρούλα Γκιούρωφ
http://e-shocknews.com/?p=59475

Aκόμα και αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπλοφάρει με την εγκατάλειψη της πολιτικής των υποχωρήσεων και εμφανίζεται τώρα με μια πιο διεκδικητική πολιτική προκειμένου να προσεγγίσει ψηφοφόρους της δεξιάς και του ενδιάμεσου χώρου, όπως τον κατηγορεί η ηγεσία του ΑΚΕΛ. Aκόμα και αν αυτά που διακηρύσσει σήμερα αναιρούν τα όσα έπραττε μέχρι πρότινος για καθαρά προεκλογικές σκοπιμότητες που παραπέμπουν στις Προεδρικές του 2018. Με αυτά τα νέα δεδομένα έστω και φραστικά, όλοι θα έπρεπε να σπεύσουν και να τον στηρίξουν. Να τον «δέσουν» χειροπόδαρα πως με αυτά που διεκδικεί σήμερα θα τα εννοεί μέχρι τέλους και θα επιμείνει στην αποχώρηση του τουρκικού στρατού και στην σταθερή θέση να μην υπάρχουν εγγυήτριες χώρες με παρεμβατικά δικαιώματα. Είναι καταθλιπτικό να ακούει ο κόσμος καθημερινά το μοιρολόι από πλευράς της ηγεσίας του ΑΚΕΛ και άλλων δυνάμεων, πως άλλαξε και θέτει όρους και προϋποθέσεις.

Ωραία, το κόμμα του εργαζόμενου λαού δεν θέτει όρους; Δεν έχει κόκκινες γραμμές; Μέχρι πότε θα λαθροβιώνει ένας διάλογος για χάριν του διαλόγου όπου τα πιο ουσιώδη και ζωτικής σημασίας ζητήματα θα κρύβονται κάτω από το χαλί για να μην εξαγριώνεται η Τουρκία; Μέχρι πότε η Τουρκία θα μένει στο απυρόβλητο και θα κομπάζει πως αυτή είναι που επιθυμεί λύση χωρίς να την θέτουν ενώπιον των ευθυνών τη;

Μήπως ξέχασαν τόσο νωρίς τις προγραμματικές θέσεις του τέως Προέδρου Δ.Χριστόφια για αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων και των εποίκων; Δεν ήταν μήπως αυτές οι θέσεις που οδήγησαν για πρώτη φορά το 2009 το Εθνικό Συμβούλιο να πάρει ομόφωνες αποφάσεις για τους χειρισμούς στο Κυπριακό; Ασχετο αν μετά στράβωσε το κλήμα.

Η σωστή και έντιμη διαπραγμάτευση δεν μπορεί να εδράζεται σε μονοδρόμους με την Ε/κ πλευρά να ενδίδει συνεχώς και να υποχωρούμε ατάκτως χορεύοντας ως αξιοθρήνητα γιoυσουφάκια στον αμανέ του Ερντογάν και του «καλού φίλου» των Αβέρωφ Νεοφύτου και Αντρου Κυπριανού, Μεβλούτ εφέντη.

Δεν αντιλαμβάνονται πως όσοι πιέζουν δημόσια τoν Αναστασιάδη να επανέλθει στις αρχικές του θέσεις τις οποίες στήριζαν όλοι oι ενδοτικοί εντός και εκτός κομμάτων και όλο το κακό συναπάντημα, δείχνουν την γύμνια τους σε θέσεις αρχών και επιχειρημάτων; Δεν συνειδητοποιούν πως τα όσα λένε ο λαός τα ακούει με καχυποψία και διερωτάται πού το πάνε;

Ενωμένοι απέναντι στην επιθετικότητα

Mια φορά στην ιστορία αυτού του καθημαγμένου τόπου ας βρεθούν όλοι μαζί, πολιτική ηγεσία και λαός, ενωμένοι απένταντι στην επιθετικότητα και την αδιαλλαξία της Τουρκίας, διεκδικώντας τα αυτονόητα: Αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και κατάργηση των εγγυητριών δυνάμεων με παρεμβατικά δικαιώματα.

Οι θεσεις που διατύπωσε τη Δευτέρα ο Ελληνας ΥΠΕΞ μετά την συνάντηση που είχε με τον Νορβηγό διπλωμάτη Εσπεν Μπαρθ Αιντε, είναι θέσεις που χαιρετίζει η συντριπτική πλειοψηφία των Ε/κ με εξαίρεση εκείνη την μερίδα πολιτών και ηγετών που φαίνεται έχουν εθιστεί στην κατοχή και ψάχνουν να βρουν ελαφρυντικά στην Τουρκία και στον κατοχικό ηγέτη.

Είναι ή δεν είναι αναντήρρητη αλήθεια πως η Aγκυρα δεν δέχτηκε ποτέ να συζητήσει ουσιαστικά το θέμα των εγγυήσεων και της ασφάλειας και ότι αντιμετωπίζει το κυπριακό υπό το πρίσμα των δικών της γεωπολιτικών συμφερόντων; Από την άλλη μας χρησιμοποεί ως όμηρους για την δική της πορεία στην Ε.Ε. βάζοντας από την πλαϊνή πόρτα ακόμα και αξιώσεις που δεν έχουν να κάνουν με την ουσία του κυπριακού αλλά με την πολιτική της ΕΕ. όπως είναι η εφαρμογή των τεσσάρων ελευθεριών για τους Τούρκους πολίτες.

H ουσία του Κυπριακού είναι η κατοχή κυπριακού εδάφους από τρίτη χώρα. Και αυτή η χώρα έχει όνομα, το οποίο καταγράφεται σε πλείστα τοσα ψηφίσματα και αποφάσεις των Ην. Εθνών και του Συμβουλίου Ασφαλείας. Κατά συνέπεια η λύση του κυπριακού θα πρεπει να αποκαθιστά τον ενιαίο χαρακτήρα της χώρας με τη διασφάλιση των δικαιωμάτων όλων των νόμιμων κατοίκων της ανεξάρτητα από ποιά κοινότητα προέρχονται, και να υπάρχει πραγματική ασφάλεια χωρίς μεταβατικές ρυθμίσεις που θα παραπέμπουν «στο ουδέν μονιμότερον του προσωρινού». Το ζήτημα των εγγυήσεων και της ασφάλειας συνδέεται με την απαίτηση να αποσύρει η Τουρκία τα στρατεύματα κατοχής και να τερματισθούν τα όποια «εγγυητικά –παρεμβατικά δικαιώματα». Εφόσον η Τουρκια ουδέποτε απάντησε σε αυτά τα καίρια ζητήματα, ορθώς ο Πρόεδρος λέει σήμερα πως έφτασε η ώρα της αλήθειας. Αν αυτά δεν τα εννοεί και παίζει με τα αισθήματα του λαού, τότε είναι δικό του πρόβλημα. Και αυτό θα πρέπει να του το διαμηνύουν καθημερινά οι πολιτικοί ηγέτες συστρατευόμενοι κάτω από αυτή την ασπίδα, χωρίς αντιπαραθέσεις και αμετροεπείς δηλώσεις. Με το να υποταχθούμε στις θέσεις της Τουρκίας και να ευθυγραμμιστούμε με τις αξιώσεις της στο Κυπριακό, απλά και μόνο με το φόβο πως θα κηρυχθεί αδιέξοδο τι θα επιτύχουμε; Να επιρριφθούν ευθύνες στην Τουρκία; Μύγα που την τσίμπησε.

Θα επιρριφθούν ευθύνες στην Ε/κ πλευρά; Τότε ας τους προτάξουμε τα δικά τους ψηφίσματα και τις αποφάσεις του διεθνούς οργανισμού στα οποία ο περιβόητος Αιντε όχι μόνο δεν αναφέρεται αλλά τα παραβιάζει ασύστολα, και προτού φτάσει στην Τουρκία φροντίζει να μας εκβιάζει με θερμά επεισόδια αν δεν υποκύψουμε στις εντολές του.

Με τις συνεχείς υποχωρήσεις επειδή τάχατες είμαστε οι ηττημένοι ενός πολέμου, το μόνο που θα πετύχουν ο Αιντε και η παρέα του σε ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, είναι η διαιώνιση της παραμονής της «Αισέ» στην Κύπρο έχοντας στην κατοχή της το βόρειο τμήμα, και σε μόνιμη ομηρία το νότιο τμήμα του νησιού.

Το χειρότερο και πιο απαράδεκτο με τις επικρίσεις εναντίον των θέσεων του Προέδρου είναι τα μηνύματα που εισπράττει η Τουρκία και ο κατοχικός ηγέτης. Είναι σαν να τους λένε: μην ανησυχείτε είμαστε εμείς εδώ να πιέσουμε να συντηρηθεί ένας διάλογος χωρίς να φέρουμε σε δύσκολη θέση την Τουρκία…

Λόγια του αέρα χωρίς φρένο και τελεία

Διαβάζοντας κάποιος προσεκτικά τις ομιλίες του Γ.Γ. της Κ.Ε του ΑΚΕΛ Άντρου Κυπριανού στις τρεις τελευταίες συνδιασκέψεις των επαρχιακών οργανώσεων ΑΚΕΛ Λάρνακας, Λεμεσού και Λευκωσίας διαπιστώνει μετάβαθυτάτης θλίψεως τον άκρατο ενδοτισμό που διακατέχει τη σημερινή ηγεσία αυτού του ιστορικού κόμματος. Άκρατη πολυλογία, φλυαρία, μεγαλοστομίες χωρίς φραγμό και χωρίς να γνωρίζει που θα σταματήσει που θα βάλει τελεία. Σε απογείωση η αμετροέπεια και οι φανφάρες !!!

Στις ομιλίες του ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ αφού επέκρινε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας του οποίου μέχρι πρότινος στήριζε τις υποχωρήσεις και την πολιτική του στο κυπριακό διακήρυξε πως το μόνο που μπορεί να φέρει την αλλαγή και την επίτευξη λύσης είναι το ΑΚΕΛ.

Κάλεσε τους ΑΚΕΛικούς να δουλέψουν «ώστε να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για ολική επαναφορά του ΑΚΕΛ στη θέση που του αξίζει». Δεν είπε όμως ποιοί και πώς το οδήγησαν με την πολιτική των μεταλλάξεων, των υποχωρήσεων και την εγκατάλειψη της ταξικής και πατριωτικής συνείδησης, στην σημερινή απαξίωση και στο θλιβερό κατάντημα.

Σε άλλο σημείο των ομιλιών του είπε και το αμίμητο: «…Είμαστε διαφορετικοί επειδή είμαστε ΑΚΕΛιστές. Είμαστε ΑΚΕΛιστές επειδή είμαστε διαφορετικοί. Αυτή μας η διαφορά πρέπει να φαίνεται κάθε μέρα. Πρέπει να φαίνεται σε κάθε μας δράση, σε κάθε μας πρωτοβουλία, μέσα στην καθημερινή μας δουλειά. Αυτή μας η διαφορά πρέπει να εμπνέει όσους μας παρακολουθούν∙ να παραδειγματίζει όσους μας ακολουθούν∙ να καθοδηγεί εμάς τους ίδιους…»

Μα πώς μπορεί να εμπνέει μια πολιτική υποχωρήσεων; Πώς θέλει να παραδειγματίζει τους πολίτες ή τους ψηφοφόρους η πολιτική του καλού και υπάκουου παιδιού στον κατακτητή;

Ενα κόμμα που σέβεται τον εαυτό του και την ένδοξη 90χρονη ιστορία του, ανασκουμπώνεται. Σηκώνει πάνω τα μανίκια και ρίχνεται σε μια ολομέτωπη επίθεση κατά του κατακτητή. Δεν τρέχει με κατεβασμένο το κεφάλι να συναντήσει τον Μεβλούτ εφέντη στο άντρο των κατακτητών και να ανταλλάζει τηλέφωνα.

Τα λόγια του αέρα και οι φανφάρες είναι ανέξοδα. Στην πράξη και στην βράση κολλά το σίδερο.

O μύθος για το σύνδρομο της Στοκχόλμης

Η ονομασία «Σύνδρομο της Στοκχόλμης» δόθηκε στο ψυχολογικό φαινόμενο που παρατηρήθηκε το 1973 στην πρωτεύουσα της Σουηδίας Στοκχόλμη, σε ομήρους μιας τραπεζικής ληστείας. Οι ληστές κράτησαν έξι ημέρες σε ομηρία τους εργαζόμενους της τράπεζας. Σε αυτή την περίπτωση τα θύματα της ομηρίας δημιούργησαν συναισθηματικό δέσιμο με τους θύτες τους, τους οποίους έφτασαν να υπερασπιστούν μετά την απελευθέρωσή τους.

Στην Κύπρο ανκαι διάφοροι επιχειρούν να υποβαθμίσουν το κυπριακό από πρόβλημα εισβολής και κατοχής σε ψυχολογικό πρόβλημα και θέμα μόνο κοινής συμβίωσης με το σύνοικο στοιχείο, δεν μπορεί κανένας να ισχυριστεί ότι αυτοί οι πoλιτικοί και πολίτες που επιδιώκουν τον εξευμενισμό του κατακτητή, πάσχουν από αυτό το ψυχολογικό πρόβλημα εξάρτησης θύτη-θύματος, εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου.

Το πρόβλημα είναι αλλού. Ιχνηλατείται κατά καιρούς με λόγια που ξεφεύγουν ή πράξεις που αποκρύβονται αλλά στο τέλος φανερώνονται.

Βρίσκεται σε διατεταγμένη πολιτική ξένων δυνάμεων στην οποία έχουν επιστρατευθεί εδώ και καιρό διάφορες Μ.Κ.Ο (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις) που μισθώνονται για να αποκρύβονται οι πραγματικότητες και με ωραία τραγουδάκια να υποκύψουμε στον εθνοκτόνο εθισμό με την κατοχή.

Ανδρούλα Γκιούρωφ, Ιούνιος 8, 2017 
(Δημοσιεύτηκε στην εφ. E-Shocknews και στη ΣΗΜΕΡΙΝΗ στις 4/6/20017)

~~~~~~~~~~~~~~

Περαιτέρω μελέτη / Αναγνώσματα

Οι Εργασίες μας
http://filiki.etaireia.org/ergasies.html

Αρχές, Αξίες, Στόχοι
http://filiki.etaireia.org/Filiki-Arxes-A3ies.pdf

Τα ΝΑΙ και τα ΟΧΙ
http://cyprus.indymedia.org/node/4916

Οδικός Χάρτης για μια Δίκαιη, Λειτουργική και Βιώσιμη Λύση του Κυπριακού
του Σόλωνα Αντάρτη
http://cyprus.indymedia.org/node/4988

Θέσεις για μια Βιώσιμη Λύση
Μια συλλογική τοποθέτηση της ομάδας Βιώσιμη Λύση, μετά από διεξοδικό διάλογο περίπου 70 μελών της Παράταξης:
http://cyprus-org.net/Biosimi.Lysi.tentative.final.pdf

Πολιτική Ανάλυση Αίματος
http://cyprus.indymedia.org/node/5088

Γιατί Στηρίζουμε τον Υποψήφιο Σενέρ Λεβέντ
http://sener-levent-2014.cyprus-org.net/Kinisi.Stiri3is.Sener.Levent.pdf

«Η Διζωνική "λύση" βέβαια, είναι η γεωγραφική διαίρεση της Κύπρου σε δύο Zώνες με βάση την εθνική, γλωσσική, θρησκευτική και πολιτιστική ταυτότητα, τον αποκλεισμό της επιστροφής όλων των προσφύγων και την στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων έτσι ώστε να μην μπορούν να αποτελέσουν οι ΕλληνοΚύπριοι ποτέ πια την πλειονότητα στον βορρά. Ο υπέρτατος νόμος δηλαδή στην νέα Κύπρο του Αναστασιάδη θα είναι ο Φυλετικός Νόμος που καθορίζει με εθνοφυλετικά κριτήρια την κυρίαρχη φυλή σε κάθε Ζώνη, και το που δικαιούται να κατοικεί, να ψηφίζει και να κατέχει περιουσία ο καθείς. Μόνο έτσι μπορεί να ιδρυθεί και να λειτουργήσει "νόμιμα" ένα Τουρκικό κρατίδιο στα κατεχόμενα.»
Η Ρατσιστική Διζωνική και ο Αναστασιάδης
http://cyprus.indymedia.org/node/4794

Ο Γ. Λιλλήκας για την Ομοσπονδία
http://cyprus.indymedia.org/node/4738

Ένα Σχέδιο Β’ για τη Λύση
http://cyprus.indymedia.org/node/132

Η Ρατσιστική Διζωνική Αποτελεί τη Συνειδητή Επιλογή Ολοκλήρωσης του Κυπριακού Εθνικισμού
http://cyprus.indymedia.org/node/4895

Δεν Ήταν Ανεγκέφαλοι
Κυπραίος τυφλός τα ώτα τον τε νούν τα τ' όμματ' έστιν
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2011/04/blog-post_29.html

Γιατί επιμένουμε στην Ομοφυλοφιλία
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2008/11/blog-post.html

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2008/12/blog-post.html

Δεκατρία Σημεία, συν Δύο
http://cyprusindymedia.blogspot.com/2008/07/blog-post_7187.html

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Comments

Μα, τι σημαίνει το....;

Για τους φίλους που επικοινωνούν εναγωνίως και θέλουν να μάθουν τι σημαίνει "σκωρόφατσες":
http://www.lexigram.gr/lex/arch/%CF%83%CE%BA%E1%BF%B6%CF%81

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Newswire

Sat 23 September 2017
Sat 8 July 2017
Tue 13 June 2017

Syndicate

Syndicate content Features

Syndicate content Newswire