User login

Navigation

Global IMC Network

Ιστορίες Κανναβίωσης: Η Μνήμη του Πόνου ~ Δεν Ξεχνάς και Κανναβιώνεσαι

Εισαγωγή

Η εμπειρία κανναβίωσης που ακολουθεί είναι η εμπειρία ενός Αγαπημένου φίλου της κάνναβης. Είναι καταγραμμένη ακριβώς όπως μου την διηγήθηκε με την παράκληση να μην αλλάξω απολύτως τίποτε. Τον ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την εμπιστοσύνη.

« … και τα φύλλα του δένδρου εις θεραπείαν των εθνών.»
Αποκάλυψη Ιωάνnη 22,2

Έχουν περάσει δύο χρόνια από την τελευταία φορά που πήρες τα «φύλλα του δένδρου». Αποφασίζεις ότι είναι καιρός. Επιθυμείς να προσπαθήσεις μέσω της Κοινωνίας μαζί του να βιώσεις το αίσθημα της απώλειας του Εγώ σου, μία από τις πλέον ευεργετικές εμπειρίες που η κανναβίωση προσφέρει. Γνωρίζεις ότι το Εγώ σου και η αγκίστρωση σε αυτό σε δεσμεύει. Αναγνωρίζεις ότι υπερτροφοδοτείται όχι μόνο από δική σου ευθύνη αλλά και από τον τρόπο που σε βλέπουν οι υπόλοιποι και από τις ποιότητες που αποδίδουν σε σένα. Επιθυμείς έστω και για λίγο να αποδράσεις, να βιώσεις την Ύπαρξη, χωρίς τα φίλτρα του εαυτού σου.

Όπως πολλές ιστορίες κανναβίωσης η περιπέτεια σου αρχίζει με μία εισπνοή. Έχεις ήδη προγραμματίσει – εδώ το σύμπαν γελά μαζί σου – να αρχίσεις να τεντώνεσαι κάνοντας γιόγκα ώσπου το φυτό να δράσει. Στέκεις, γέρνεις το σώμα πίσω. Εισπνέεις, ισιώνοντας, ανεβάζεις τον κορμό και τα χέρια σου ψηλά και σκύβεις ακουμπώντας τις παλάμες σου στο πάτωμα… Εκεί σε βρίσκει ο Αισχύλος. Φταίει ο Σόλωνας που σου είπε ότι θα ταξιδέψει για προσκύνημα στον τόπο όπου πέθανε στη Σικελία.

Μνησιπήμων πόνος: «στάζει στον ύπνο, μπρος στην καρδιά, της συμφοράς ο καημός» (1)

Το πρώτο αίσθημα που σε επισκέπτεται είναι αυτό της ερωτικής διέγερσης. Είναι μία παράξενη αίσθηση. Ηδονή και δυσφορία μαζί, δεν μπορείς να καταλάβεις ποιό από τα δύο ακριβώς. Και βρίσκεται στην απαγορευμένη, την καταραμένη περιοχή του πισινού σου. Ο πρωκτός σου πάλλεται στέλνοντας κύματα ηδονής και δυσφορίας σε ολόκληρη την περιοχή. Έχεις σχεδόν στύση από την ηδονή αλλά η δυσφορία και η απορία την εμποδίζει. Η γιόγκα έχει ήδη τελειώσει μετά από δύο κινήσεις και βρίσκεσαι ξαπλωμένος στο κρεββάτι προσπαθώντας να καταλάβεις τι σου συμβαίνει.

Αναπνέεις βαθιά ενώ τα κύματα δυναμώνουν. Αποφασίζεις να ψαχουλέψεις την περιοχή με την ελπίδα ότι η εμπειρία σου θα είναι μία εμπειρία Ηδονής, όπως τόσες φίλες και φίλοι σου έχουν περιγράψει μέσα στα χρόνια. Προσπάθησες πολλές φορές στο παρελθόν να έχεις αυτές τις τέλειες ερωτικές εμπειρίες για τις οποίες έχεις ακούσει με την ευεργετική δράση του φυτού. Δεν τα κατάφερες. Ίσως σήμερα.

Απαλά ψαχουλεύεις την γύρω περιοχή. Αντιλαμβάνεσαι ότι το κέντρο από το οποίο πηγάζουν όλα τα κύματα βρίσκεται μέσα στον πισινό σου. Δεν είναι εξωτερική η διέγερση. Δεν διστάζεις και βάζεις το δάκτυλο σου μέσα προσπαθώντας να ανιχνεύσεις την πηγή, προσπαθώντας να αρπάξεις την Ηδονή και να χαθείς μέσα της. Ο Αισχύλος σου χαμογελά μέσα από τον χωρόχρονο. Είναι ένα χαμόγελο τραγικό όπως τραγική θα είναι για ακόμη μία φορά η προσπάθεια σου.

Ακουμπάς το σημείο εσωτερικά και το αναγνωρίζεις άμεσα. Είναι μία αλλοίωση του φυσιολογικού ιστού του εντέρου σου η οποία σε συνοδεύει χρόνια. Πολύ συχνά πηγή πόνου και δυσφορίας, ακόμη και αίματος. Σου έχουν πει διάφοροι να πας να το κοιτάξεις αλλά εσύ δεν. Η ηδονή και η δυσφορία δεν υπάρχουν πια. Υπάρχει μόνον η ρήση :

«Το σώμα θυμάται.»

Και είσαι ξανά 8 χρονών στα σκαλιά έξω από την κουζίνα σε ένα σπίτι που αναγνωρίζεις. Τρεις ενήλικες που ξέρεις ποιες είναι σε κρατούν χειροπόδαρα «για το καλό σου». Έχεις φάει περισσότερα παππουτσόσυκα (φραγκόσυκα) από όσα έπρεπε και έχεις φοβερή δυσκοιλιότητα. Αυτές οι τρεις ενήλικες που εμπιστευόσουν, οι δικές σου «Παναγίες» σε έχουν ξαπλώσει με την βία στο πάτωμα και σε έχουν ακινητοποιήσει. Οι δύο έχουν κυριολεκτικά γονατίσει πάνω στα χέρια σου. Κλωτσάς, διαμαρτύρεσαι, κλαις ,φωνάζεις, όλα μάταια. Η μεγαλύτερη και η πιο έμπειρη σου κατεβάζει το παντελόνι και το βρακί και σου χώνει με βία στον πισινό το κλύσμα. Είναι μεταλλικό με μία λαστιχένια φούσκα στην οποία έχει τοποθετήσει το λάδι. Βλέπεις στο πρόσωπο τους το θυμό, αναγνωρίζεις άμεσα ότι είναι μία εμπειρία Βιασμού, «για το καλό σου». Τα συναισθήματα σε πλημμυρίζουν, κατανοείς ότι μέσω σου εκδικούνται τους αντράδες τους και ολόκληρο το ανδρικό φύλο, είσαι 8 χρονών και σφαδάζεις από τον πόνο μέσα στον πισινό σου, κλαις οδύρεσαι, είσαι ανυπεράσπιστος. Είσαι Ανυπεράσπιστος…

Συνειδητοποιείς ότι βρίσκεσαι ξανά στο κρεββάτι σου. Είσαι ενήλικος ξανά, είσαι μόνος, ακούς την καρδιά σου να κτυπά, αισθάνεσαι τα δάκρυα να τρέχουν, βλέπεις την κοιλιά σου να συνεχίζει να συσπάται όπως και τότε. Κλαις ξανά και οδύρεσαι. Οι σπασμοί και τα αναφιλητά σου σείουν το κρεββάτι.

Εκεί ανάμεσα στον κλαυθμό επέρχεται η ευεργετική αποκόλληση. Το Εγώ αποκολλάται και η εμπειρία παίρνει την διάσταση του σαμπουάν της διαφήμισης: «Δύο σε ένα». Ο εαυτός σου βιώνει χωρίς πόνο, αντικειμενικοποιείται, και κάποιος – ποιος άραγε – αναλύει, κατανοεί, διδάσκει και διδάσκεται χωρίς πάθος.

«Δεν είναι εδώ, είσαι ασφαλής», σου λέει η φωνή.

Αναγνωρίζεις ξανά ότι είσαι ενήλικας και ότι οι τρεις πρωταγωνίστριες έχουν ήδη πεθάνει. Κλαις ξανά με ανακούφιση, όχι για τον χαμό τους αλλά για το ότι δεν είσαι πια ένα ανυπεράσπιστο μικρό αγόρι. Και οι συνειδητοποιήσεις σε κατακλύζουν χωρίς φραγμό. Ο Νους σου λειτουργεί χωρίς εμπόδια, χωρίς φίλτρα. Οι σκέψεις και τα αισθήματα ρέουν ανεμπόδιστα, είναι η μορφή διαλογισμού που διάβασες κάποτε σε ένα βιβλίο για το Ζεν.

Αναγνωρίζεις ότι όλες οι έλξεις της ζωής σου είχαν κάτι από αυτές τις τρεις γυναίκες. Δυνατές, ισχυρές προσωπικότητες, ακόμη και τα φυσικά χαρακτηριστικά τους ήταν μαγνήτης για σένα. Όλες οι ερωτικές σου σχέσεις είχαν κάτι από αυτές. Τα χρώματα, τα σχήματα, τα πρόσωπα, οι συμπεριφορές, όλες μα όλες τους ήταν μια απέλπιδα προσπάθεια σου να ξεπλύνεις το μίασμα του βιασμού σου από εκείνες στις οποίες είχες ολοκληρωτικά προεκτείνει την εμπιστοσύνη σου. Όλες τραγικές καταλήξεις στις οποίες βίωνες ξανά και ξανά την αίσθηση προδοσίας αυτής της εμπιστοσύνης. Σε ήλκυαν αυτά που απεχθανόσουν και δεν το έπαιρνες είδηση.

Ακόμη και στο κρεββάτι και τον έρωτα αυτά που ζητούσες και αυτά που επιδίωκες ήταν μία συνεχής προσπάθεια ομαλοποίησης της παραβίασης που υπέστηκες. Αν είναι όμορφο και αποδεκτό τότε «ευλογείται» έπειθες τον εαυτό σου σβήνοντας την συνείδηση σου για να αντέξεις τον πόνο. Καταλαβαίνεις ότι η αμνησία ήταν ευλογημένη καταφυγή και υγιής αντίδραση. Για να αντέξεις φίλε μου.

Πέρασαν μπροστά στου εκατοντάδες επεισόδια στα οποία ο Βιασμός δεν ήταν πια φυσικός. Αναγνώρισες την υλοποίηση του στο λεκτικό επίπεδο τόσο από γυναίκες αλλά κυρίως από άνδρες:

«Γαμώ την ράτσα σου!»

«Θα σε γαμήσω!»

Η απειλή της επανάληψης της βίας που υπέστηκες σε ώθησε να δυναμώσεις, να γυμναστείς, να γίνεις «Άντρας» να μπορείς να υπερασπίσεις το βιασμένο αγόρι μέσα σου.

«Δεν είναι πια εδώ» επαναλαμβάνει η φωνή μέσα σου.

Και ο Αισχύλος σε ξαναεπισκέπτεται. Καθαίροντας! Κλαις ξανά, δεν γνωρίζεις για πόσο χρόνο, αλλά αισθάνεσαι το βάρος να φεύγει, αισθάνεσαι Ελεύθερος, αισθάνεσαι μιαν άγρια χαρά να σε πλημμυρίζει. Και γίνεσαι Λύκος!

Το πρόσωπο σου συσπάται, οι μύες σου κινούνται μόνοι τους ανεξέλεγκτα, τα δόντια σου προεκτείνονται και γρυλίζεις. Ένας ένας, περνούν μπροστά σου όσοι σε πλήγωσαν και εσύ γρυλίζεις. Είσαι Ζώ-ον και αναγνωρίζεις την αξία του. Ο άνθρωπος έχει δώσει τη θέση του στον πρωτόπλαστο πριν τα πρέπει και τα μην, πριν την επιβολή της Βίας. Και ο Ζώ-ον γνωρίζει να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Περνούν λεπτά, ώρες, δεν γνωρίζεις. Σιγά σιγά η εμπειρία καταλαγιάζει, σιγά σιγά επιστρέφεις.

Αναγνωρίζεις την επιστροφή του Εγώ σου. Είσαι ξανά ο τάδε, που κάνει την τάδε δουλειά, που ζεις το τάδε σπίτι και έχει τις τάδε ιδιότητες. Κουβαλάς όμως ξανά μέσα σου τις γνώσεις που ακοκόμισες και τις μνήμες. Πονούν.

Για δύο εβδομάδες μετά την εμπειρία οι μνήμες θα σε πλημμυρίζουν αδιάκοπα. Κάθε επεισόδιο βιασμού της προσωπικότητας και του χαρακτήρα σου θα σε επισκεφτεί, κάθε προσπάθεια επιβολής της βίας – κάθε μορφής της – στο ποιος είσαι και τι θέλεις θα παίζει σαν ταινία μπροστά σου κάθε φορά που χαλαρώνεις. Και δεν θα το σταματάς.

Στις δύο εβδομάδες ακριβώς θα συνειδητοποιήσεις ότι το πρώτο συναίσθημα σε όλα, εκείνο που δεν βίωσες επαρκώς ούτε μέσα στην εμπειρία σου είναι ο Πόνος. Και θα σε επισκεφτεί βίαια φίλε μου καλέ. Για μέρες θα σε ταλαιπωρήσει, οι αναμνήσεις θα σε στοιχειώσουν, ο Πόνος θα ενσαρκωθεί στην καρδιά σου, στο στήθος σου, στο στομάχι, στο έντερο, στον πρωκτό. Θα σε συνοδεύουν όμως οι κουβέντες του απρόσωπου σου συνοδού της εμπειρίας και θα σε ησυχάζουν:

«Δεν είναι εδώ αυτοί που σε πλήγωσαν! Είσαι Ελεύθερος να ορίσεις την ζωή σου όπως θέλεις.»

Και θα θέλεις να μοιραστείς τα αισθήματα σου και όσα βίωσες με την ελπίδα να καθοδηγήσουν και άλλους ψυχοναύτες. Δεν ξέρεις πώς να το κάνεις, ξέρεις ότι δεν γράφεις, δεν το έχεις «δικέ μου». Θέλεις όμως…

Ύστερα θα δεις στο φατσοδευτέρι το άρθρο του του δρος Χρήστου Πέτρου "Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα κανναβιδοειδών". (2) Θα δεις μέσα ξανά την δαιμονοποίηση, την ασχετοσύνη και την αλαζονία από κάποιον που μιλά για κάτι που δεν γνωρίζει αναπαράγοντας όσα έχει διαβάσει, βιάζοντας την επιστήμη του, βιάζοντας την Επιστήμη. Και βιάζοντας κι εσένα φίλε μου, ξανά και ξανά. Θα βιώσεις τον σωματικό και ψυχικό σου βιασμό. Κάποιος άσχετος θα μιλά για σένα και για μένα και για τις εμπειρίες μας και θα προσπαθεί να καθορίσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα το βιώνουμε εσύ, εγώ και δεκάδες χιλιάδες φίλοι του φυτού.

Θα διαβάσεις για «τοξικές ψυχώσεις, ψευδαισθήσεις, απώλειες μνήμης και εξαρτήσεις». Και θα σπάσεις, θα τσακρίσεις, θα κρεπάρεις, θα εκραγείς. Και θα με πάρεις τηλέφωνο και θα με παρακαλέσεις να γράψω για τα αβάστακτα σου, για τα αβάστακτα μας. Είσαι πια Ελεύθερος και δεν ανέχεσαι να σε βιάζουν. Δεν είσαι Ανυπεράσπιστος. Το αγόρι μέσα σου έχει μεγαλώσει.

Μία ρουφηξιά φίλε μου δέκα χρόνια ψυχοθεραπείας. Δική σου κουβέντα.

Και συγχώρα με για την μοναδική προσθήκη που θα κολλήσω στην αφήγηση σου, από τον άλλο μας παππού:

«Τυφλός τα τ’ ώτα τον τε νουν τα τ’ όμματ’ ει»
Σοφοκλής «Οιδίπους Τύραννος» στχ.371

Δεν ξέρουν πού πατούν και πού πηγαίνουν. Και δεν θέλουν ούτε να Ακούσουν, ούτε να Σκεφτούν και ούτε να Δουν!

Σε ευχαριστώ για το θάρρος σου και όλα τα Αβάστακτα που ξύπνησες και μέσα μου. Καλά Ταξίδια!

Σόλων Αντάρτης ~ solon_antartis@yahoo.com
~~~~~~~~~~~~~

Πηγές – Σημειώσεις
------------------------

1. Σημείωση του Γιώργου Σεφέρη για το κομμάτι από την τραγωδία του Αισχύλου «Αγαμέμνων» στ. 179 που χρησιμοποίησε στο ποίημα του «Τελευταίος σταθμός»
Από:
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSB106/544/3563,14870/

2. "Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα κανναβιδοειδών" του δρος Χρήστου Πέτρου
http://www.ygeia-news.com/index.php?id=109&hid=525209&url=%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B1%CE%B2%CE%B9%CE%B4%CE%BF%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CF%8E%CE%BD-#jf64e0647f

AttachmentSize
kannabis_apokalypsh.png639.59 KB
dmt.jpg52.43 KB

Comments

Newswire

Sat 23 September 2017
Sat 8 July 2017
Tue 13 June 2017

Syndicate

Syndicate content Features

Syndicate content Newswire