User login

Navigation

Global IMC Network

Η Άμυνα μας σε Έναν Πόλεμο με τον Τουρκικό Ισλαμοφασισμό

 
 
Μόνον ψυχοπαθείς επιθυμούν τον πόλεμο! Όσοι έχουν ζήσει την παράνοια του πολέμου δεν είναι δυνατόν να τον εύχονται ως «λύση» σε οποιοδήποτε πρόβλημα. Η κατανόηση ότι η ηγεσία της Τουρκίας υπό τον Ταγίμπ Ερντογάν φέρει αυτήν την ψυχοπάθεια είναι και το θεμέλιο του παρόντος.

Εισαγωγή: Από το Κουρδιστάν στη Λευκωσία

 
 
 
 
{Η κουρδική πόλη Cizre εντός της Τουρκίας}

Τα τελευταία δύο χρόνια οι Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις επιχειρούν εντός και εκτός της τουρκικής επικράτειας παρέχοντας ένα εξαιρετικό δείγμα του στρατιωτικού δόγματος που ακολουθούν. Αποκορύφωμα επίδειξης αυτού του δόγματος ήταν και η πρόσφατη επιχείρηση εντός του Συριακού εδάφους και του καντονίου του Αφρίν το οποίο παρά την γενναία αντίσταση των υπερασπιστών του έπεσε στα χέρια των εισβολέων.

Η συνεχιζόμενη δράση του τουρκικού στρατού και των παρακρατικών δυνάμεων που τον συνοδεύουν μπορούν πλέον να μας οδηγήσουν σε αρκετά ασφαλή συμπεράσματα για τον τρόπο δράσης του ο οποίος στην πραγματικότητα είναι αναλλοίωτο τα τελευταία πενήντα χρόνια.

Σε πρόσφατη συνάντηση με ένα αγαπημένο μέλος των ενόπλων δυνάμεων ο συνομιλητής μου με την πείρα και την σοφία δεκαετιών στο στράτευμα με έφερε ενώπιον μίας οδυνηρής πραγματικότητας. Αναλύοντας την στρατιωτική κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή μου υπέδειξε ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν ένα πλεονέκτημα σε σχέση με τις «ημέτερες δυνάμεις».

Το πλεονέκτημα αυτό, όσο κυνικό και αν ακούγεται, είναι η βαρβαρότητα!

Αυτή η βαρβαρότητα αποτελεί και τον πυρήνα του στρατιωτικού modus operandi του εχθρού μας.


 
{Η κουρδική πόλη Sirnak εντός της Τουρκίας}
 

Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις δεν δείχνουν σεβασμό σε κανένα από τους κανόνες εμπλοκής του πολέμου είτε αυτοί αφορούν τους αντιπάλους στρατιώτες, είτε αφορούν τους αμάχους.

Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις περιλαμβάνουν τον τακτικό τουρκικό στρατό με όλα του τα Σώματα, την στρατοχωροφυλακή, που αποτελεί πλέον ένα προσωπικό στρατό του Ταγίμπ Ερντογάν στα πρότυπα των SS  και τις συγκυριακές συμμαχίες με παρακρατικές δυνάμεις ισλαμοφασιστών, συμμοριτών καθώς και αναλώσιμων μισθοφόρων.

Οι επιχειρησιακοί σχεδιασμοί των περιλαμβάνουν την συνειδητή και αδιάκριτη εξαπόλυση μεγάλου όγκου πυρός εναντίον των αστικών περιοχών και των κρίσιμων υποδομων των – νερό, ηλεκτρισμός, επικοινωνίες - εώς ότου καμφθεί κάθε δυνατότητα αντίστασης.

 

Η πρώτη φάση των επιθετικών δραστηριοτήτων γίνεται χωρίς την άμεση εμπλοκή Τούρκων στρατιωτών, αποφεύγοντας με αυτό τον τρόπο την πιθανή κοινωνική κατακραυγή που θα φέρουν οι μεγάλες απώλειες. Είναι η φάση των βομβαρδισμών από την αεροπορία και το πυροβολικό τόσο επιλεγμένων στρατιωτικών στόχων, όσο και των κρίσιμων υποδομών που διασφαλίζουν την επιβίωση στους υπερασπιστές και τους κατοίκους των υπό επίθεση περιοχών.

Η δεύτερη φάση περιλαμβάνει τις χερσαίες επιχειρήσεις αναλώσιμων μισθοφόρων και παρακρατικών ομάδων κάθε είδους οι οποίες και χρησιμοποιούνται κυριολεκτικά ως «κρέας για τα πολυβόλα των αμυνομένων». Οι απώλειες τους δεν αντανακλούν στην τουρκική κοινωνία καθώς δεν αποτελούν στελέχη των επίσημων ενόπλων δυνάμεων αλλά ισλαμοφασιστές εθελοντές και μισθοφόρους.

Στη συνεχεία διεξάγεται η εκκαθάριση των ερειπίων από δυνάμεις ειδικά εκπαιδευμένες και αδίστακτες. Η ισοπέδωση των κουρδικών πόλεων της Τουρκίας  Cizre, Sirnak και Nusaybin από τον τουρκικό στρατό και οι φόνοι κατοίκων τους φωτογραφίζουν την τακτική αυτή του τουρκικού στρατού η οποία ακολουθήθηκε και στο καντόνιο του Αφρίν στη Συρία.

Όσοι από εμάς επιβιώσαμε της εισβολής το 1974 αναγνωρίζουμε ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει στους σχεδιασμούς του τουρκικού στρατού. Αντιθέτως η βαρβαρότητα εντός του πολλαπλασιάζεται με την σχιζοφρενική πρόσμιξη του τουρκικού εθνικισμού και του Ερντογανικού ισλαμισμού. Ο σημερινός εχθρός μας δεν νοιάζεται για τους αντιπάλους του, ούτε και βασανίζεται από διλήμματα ηθικής. Μοναδικός του στόχος είναι η εξάλειψη των «απίστων» με κάθε μέσο. Ο φασισμός που διέπει την δράση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων είναι ότι πιο κοντινό υπάρχει σήμερα στις ναζιστικές ορδές.

Η επιθετική ρητορική του τουρκικού καθεστώτος και οι κατοχικές δυνάμεις σε επιθετική διάταξη στο νησί μας επιβάλλουν την άμεση κινητοποίηση μας σε όλα τα επίπεδα μέσα από την αναγνώριση ότι υπάρχει ένας αληθινός υπαρξιακός κίνδυνος για τον λαό μας. Η αμετανόητη γενοκτονική πολιτική του τουρκικού κράτους είναι πολύ πιθανόν να στραφεί εκ νέου εναντίον μας. Η πολιτική κατευνασμού του θηρίου έχει αποτύχει παταγωδώς και οι βρυχηθμοί του ακούγονται πεντακάθαρα.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια απαιτείται άμεσα η διαμόρφωση της άμυνας μας με τρόπους που να μπορεί να ανταποκριθεί στην βαρβαρότητα και τον φασισμό που αντιπροσωπεύει ο εχθρός.

Τα Χειρότερα Σενάρια

Προτού υπάρξει ο οποιοσδήποτε σχεδιασμός για την άμυνα είναι απαραίτητο να αναγνωριστεί η πραγματικότητα επί του εδάφους και να οριστούν τα χειρότερα σενάρια. Η άρθρωση των αποτελεί το εχέγγυο της ετοιμότητας αλλά και της προετοιμασίας του λαού για την επιβίωση του στον μέγιστο βαθμό μέσα στις χειρότερες συνθήκες. Δεν υιοθετώ αυτά το σενάρια ως την βέβαιη πραγματικότητα αλλά θεωρώ ότι επιβάλλεται η μελέτη και η προετοιμασία μας με βάση αυτά. Ετοιμαζόμενοι για τα χειρότερα θα είμαστε έτοιμοι για όλα.

Αυτά ορίζουν είναι ότι ουδείς θα προστρέξει σε βοήθεια μας. Η Ελληνική πολεμική αεροπορία και το πολεμικό ναυτικό ΔΕΝ θα μπορέσουν να επιχειρήσουν στο εντελώς εχθρικό περιβάλλον της ανατολικής Μεσογείου. Η Εθνική Φρουρά θα πρέπει να αντιμετωπίσει μόνη και χωρίς καμία υποστήριξη την νέα επιθετική ενέργεια του δεύτερου μεγαλύτερου στρατού του ΝΑΤΟ εις βάρος της πατρίδας μας.

Δύο πολύ μεγάλες αστικές περιοχές, της Λευκωσίας και της Λάρνακας καθώς και ολόκληρη η περιοχή της ελεύθερης Αμμοχώστου βρίσκονται ουσιαστικά ενώπιον περικύκλωσης και πολιορκίας, χωρίς την πιθανότητα συνδρομής άλλων δυνάμεων για το σπάσιμο αυτής.


 

{Λευκωσία, περικυκλωμένη από τον Τουρκικό στρατό κατά 75%.}

Σε κυανούν οι Τουρκικές δυνάμεις.

 

{Λάρνακα, περικυκλωμένη από τον Τουρκικό και Αγγλικό κατοχικό στρατό κατά 75%.}

Σε κυανούν οι Τουρκικές δυνάμεις. Σε πορφυρούν οι Αγγλικές δυνάμεις.

Είναι πολύ πιθανόν να πέσουν στα χέρια του εχθρού.

Οι κύριοι δρόμοι που οδηγούν εκτός Λευκωσίας βρίσκονται δίπλα στα πεδία μαχών και όλες οι μονάδες και σχηματισμοί πλην αυτών της Λεμεσού και Πάφου βρίσκονται εντός του πεδίου βολής των ενισχυμένων μονάδων του τουρκικού πυροβολικού.

Οι αιθέρες στην εμπόλεμη κατάσταση θα κυριαρχούνται από την τουρκική πολεμική αεροπορία και οι θάλασσες από το τουρκικό πολεμικό ναυτικό.

Ο απόλυτος εφιάλτης θα είναι η πλήρης κατάληψη ολόκληρου του νησιού μας από τον τουρκικό στρατό μετά την παρέλευση μηνών και την εγκατάλειψη μας από όλες τις «συμμαχικές» δυνάμεις, την Ε.Ε και την διεθνή κοινότητα.

Τα εφιαλτικά αυτά σενάρια δεν θα πρέπει να μας παραλύουν και ούτε να οδηγούν στην άνευ όρων υποταγή μας καθώς ακόμη και σε αυτά υπάρχει η δυνατότητα για μακρόχρονη αντίσταση με δυνατότητες πολλαπλασιασμού των απωλειών του τουρκικού στρατού. Αυτό απαιτεί πλήρη αλλαγή νοοτροπίας, στόχων, μέσων και υλικών, εκπαίδευσης και λαϊκής συμμετοχής.

Το Φιλοσοφικό Υπόβαθρο της Αντίστασης

Κάθε σχεδιασμός θα πρέπει να ξεκινά από την φιλοσοφία. Στην περίπτωση μας η αναγνώριση ότι δεν υπάρχουν ούτε μετόπισθεν, ούτε και τόπος και τρόπος να διαφύγουμε θα πρέπει να καθορίζει τον βαθμό ετοιμότητας του καθενός από εμάς ατομικά αλλά κυριότερα του συλλογικού μας Υπερκείμενου ως λαϊκή οντότητα. Με λίγα και απλά λόγια θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι οι πολεμιστές ανάμεσα μας είμαστε οι μοναδικοί που στέκουμε ανάμεσα στους βιασμούς και στον αφανισμό των αγαπημένων μας εάν οι βάρβαροι περάσουν.

Αυτό θα πρέπει να μας οπλίζει όχι απλώς με θέληση για αντίσταση, αλλά με την πρωτόγονη εκείνη λύσσα υπεράσπισης των. Στην βαρβαρότητα του εχθρού θα πρέπει να αντιπαραθέσουμε το προαιώνιο «Ή ταν ή επί τας». Η αποφασιστικότητα αυτή πρέπει να είναι γνωστή σε όλους: φίλους, υποτιθέμενους συμμάχους και εχθρούς. Σε περίπτωση μίας νέας επίθεσης ενάντια στον τόπο μας δεν πρέπει να υπάρχουν τα οποιαδήποτε ηθικά διλήμματα. Η άμυνα ενάντια στην βαρβαρότητα πρέπει να είναι καθολική. Και οι πράκτορες του εχθρού ανάμεσα μας, η θλιβερή πέμπτη φάλαγγα δικηγόρων της κατοχής πρέπει να αντιμετωπιστεί και εκείνη ως εχθρική δύναμη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Ακόμη και στην περίπτωση ολικής κατάκτησης του νησιού μας, θα πρέπει να δημιουργηθούν οι σχεδιασμοί για μακροχρόνια δράση αντάρτικού σε όλα τα μήκη και πλάτη του νησιού μας εντός και εκτός των πόλεων. Σε αυτή την περίπτωση η καθοδήγηση θα πρέπει να είναι ότι κάθε ξένος στρατιώτης και κάθε συνεργάτης του εχθρού στο νησί αποτελούν δίκαιους στόχους.

Επιπρόσθετα ολόκληρο το οικοδόμημα των ενόπλων δυνάμεων θα πρέπει να διαποτιστεί με μία δημοκρατική φιλοσοφία. Η βαρβαρότητα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσα από τα αυταρχικά πλαίσια χαιρετισμών, προσοχών και ημιαναπαύσεων αλλά μέσα από την ένοπλη αγάπη και συναδελφικότητα όλων των ενόπλων. Η κατανόηση ότι σε περίπτωση πολέμου ο αγώνας θα είναι κυριολεκτικά «υπέρ πάντων» θα πρέπει να διαποτίσει τους πάντες, από τον τελευταίο στρατιώτη μέχρι και τον αρχηγό της Εθνικής Φρουράς, από το κάθε μέλος της Πολιτικής Άμυνας μέχρι και τον τελευταίο πολίτη.

Η πολεμική μας φιλοσοφία θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει την ευελιξία και την κινητικότητα. Είναι αδιανόητη στη σημερινή εποχή και στο περιορισμένο έδαφος επί του οποίου θα διεξαχθούν οι συγκρούσεις η εμμονή σε «αμυντικό προσανατολισμό» όπως συνέχεια αρθρώνει η πωλητική μας ηγεσία. Η παραδοχή ότι στις σκέψεις μας είναι «μόνον η άμυνα» έχει ήδη παραχωρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων στον εχθρό. Το τουρκικό κράτος εισέβαλε στην Συρία με το πρόσχημα της απειλής εναντίον του. Στον τόπο μας ο εχθρός μας απειλεί ανοικτά. Θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι στην προετοιμασία νέας επίθεσης εις βάρος μας έχουμε κάθε δικαίωμα και υποχρέωση να προλάβουμε, ακόμη και καταφέροντας πρώτοι συντριπτικά χτυπήματα εις βάρος των δυνάμεων κατοχής. Μέρος αυτής της φιλοσοφίας θα πρέπει να είναι τόσο η επιλογή της αποφυγής σύγκρουσης, όσο και η επιλογή της επιλογής του τόπου και του τρόπου σύγκρουσης.

Ο Σκοπός

Αμυντικός σχεδιασμός χωρίς συγκεκριμένο και ξεκάθαρο σκοπό είναι καταδικασμένος σε πλήρη αποτυχία. Δείτε για παράδειγμα τον προτεινόμενο στρατηγικό σχεδιασμό του κράτους της Σουηδίας:

«Στόχος τους, βάσει της μελέτης, είναι η αντιμετώπιση ισχυρού αντιπάλου για διάστημα τριών μηνών, αυτόνομα, χωρίς καμία εξωτερική βοήθεια, κάνοντας τον εχθρό να καταβάλει πολύ βαρύ τίμημα.» (1)

Αξίζει εδώ να αναφερθούμε παρενθετικά στην γενναία αντίσταση των υπερασπιστών του Αφρίν. Γυναίκες και άνδρες αντιστάθηκαν με ατομικά όπλα και ελάχιστα αντιαρματικά, χωρίς την οποιανδήποτε αεροπορική κάλυψη ενάντια στον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ για δύο σχεδόν μήνες. Φανταστείτε τι μπορεί να κάνει ένας οργανωμένος λαός με πολύ μεγαλύτερα μέσα στη διάθεση του.

Ένας παρόμοιος σκοπός θα πρέπει να διέπει ολόκληρο τον αμυντικό σχεδιασμό της κυπριακής δημοκρατίας. Το χρονικό πλαίσιο του μπορεί να τεθεί από το επιτελείο και την πολιτική ηγεσία και όλοι οι σχεδιασμοί, δαπάνες, προετοιμασία, δομή και εκπαίδευση πρέπει να πηγάζουν από αυτόν.

Σε ένα μικρό τόπο όπως τον δικό μας ο σκοπός πρέπει επίσης να περιλαμβάνει την μεγιστοποίηση της δυνατότητας επιβίωσης ενός εκάστου των πολεμιστών. Είμαστε πολύ λίγοι για να αντιπαρατεθούμε σε μάχες τακτικού στρατού με τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ, χωρίς την συνδρομή συμμαχικών δυνάμεων. Οι σχεδιασμοί που προσβλέπουν σε μάχες τακτικών μονάδων ή άμυνα περιοχής ωσάν να ζούμε στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο είναι κατά την άποψη μου όχι μόνον επικίνδυνοι αλλά και εγκληματικοί. Η άμυνα της Κύπρου θα πρέπει να επανασχεδιαστεί στην βάση των αρχών της μεγιστοποίησης του κόστους στον εχθρό και της μέγιστης επιβιωσιμότητας των δικών μας ενόπλων. Αυτό απαιτεί σκεπτικό έξω από το κουτί των επίσημων στρατιωτικών εγχειριδίων.

Στην περίπτωση μας είναι απολύτως απαραίτητη η συνεργασία οργανωμένων τακτικών μονάδων με μικρές και καλά εκπαιδευμένες ευέλικτες μονάδες οι οποίες θα αποτελούν μικρούς στόχους και οι οποίες θα δρουν με σαφή προσανατολισμό έξω από τα πλαίσια του σημερινού στρατιωτικού σκέπτεσθαι. Το τελευταίο πηγάζει από την νοσηρή σχέση μας με την Δύση και τις θεωρίες πολέμου στις οποίες βασίζονται χώρες με τεράστιο αμυντικό προϋπολογισμό και τη δυνατότητα εξαπόλυσης ασύμμετρου όγκου πυρός. Δεν είμαστε ούτε οι ΗΠΑ, ούτε ταινίες του Χόλλιγουντ. Η ρήση του Σουν Τζου:

«Μάθε τον εχθρό σου και τον εαυτό σου,
έτσι, κι εκατό μάχες να δώσεις δεν θα κινδυνέψεις ποτέ» (2)

θα πρέπει να διαπερνά ολόκληρο τον σχεδιασμό των ενόπλων μας δυνάμεων.

Πώς άραγε θα επιβιώσουν τα άρματα μάχης των εκατομμυρίων σε ένα εχθρικό πολεμικό περιβάλλον; Πώς θα επιβιώσουν τα πλοία ανοικτής θαλάσσης των εκατομμυρίων σε ένα απολύτως εχθρικό θαλάσσιο περιβάλλον; Επιθυμούν οι ηγήτορες μας να στέλνουν τα παιδιά του λαού ως πρόβατα επί σφαγήν σε μάχες μέχρι θανάτου χωρίς αποτέλεσμα; Σε χώρες με απεριόριστο αριθμό ανδρών και γυναικών υπό τα όπλα αυτό είναι ίσως ένας τρόπος. Όχι στην Κύπρο!

Σκοπός μας θα πρέπει να είναι η παροχή της δυνατότητας στον λαό να επιβιώσει. Με κάθε μέσο!

Σχεδιασμός

Ο σχεδιασμός που θα πηγάζει από τον στόχο θα πρέπει να περιλαμβάνει τα πάντα. Από την δράση του κάθε στρατιώτη μέχρι τη δράση του κάθε στρατεύματος. Παραφράζοντας τον Τσε θα πρέπει να γίνουμε «οι Ιησουίτες της αποστολής μας» και να την γνωρίζουμε με εμμονική μανία. Ταυτόχρονα όλα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω στα χειρότερα σενάρια θα πρέπει να συμπεριληφθούν στους σχεδιασμούς και στην υλοποίηση της δομής του.

Εάν για παράδειγμα αποφασιστεί η άμυνα μέχρι εσχάτων στα αστικά κέντρα θα πρέπει αυτά να σχεδιαστούν με τέτοιο τρόπο που να διασφαλίζουν την μέγιστη δυνατότητα επιβίωσης με την οργάνωση προμηθειών, ιατρικών μονάδων και πυρομαχικών. Αυτά είναι καλό να βρίσκονται αποκεντρωμένα και ήδη έτοιμα προς χρήση στους χώρους όπου θα διεξαχθούν οι μάχες. Τα αστικά κέντρα θα πρέπει να προετοιμαστούν για καταστάσεις πολιορκίας με την δημιουργία όλων των υποδομών που χρειάζονται. Μετά από σχεδόν μισό αιώνα κατοχής θα περίμενε κάποιος ότι ολόκληρη η Λευκωσία θα περιλάμβανε ένα πολύπλοκο δίκτυο υπόγειων σηράγγων και αντιαρματικών τάφρων. Δεν είναι ποτέ αργά για να αρχίσουμε.

Αν αντιθέτως ο σχεδιασμός περιλαμβάνει την εγκατάλειψη των αστικών κέντρων της Λευκωσίας και της Λάρνακας αυτό θα πρέπει να σχεδιαστεί ώστε να γίνει συντεταγμένα και πριν προλάβει ο εχθρός να τα περικυκλώσει. Κάθε σενάριο θα πρέπει να μελετηθεί ενδελεχώς χωρίς την οστεοποίηση σχεδιασμών και αντιλήψεων. Τίποτε δεν πρέπει να αφεθεί στην τύχη και όλα πρέπει να γίνουν αντικείμενο ασκήσεων επί ασκήσεων εώς ότου όλα γίνουν δεύτερη μας φύση.

Το Τρόοδος θα πρέπει να οργανωθεί ως η ύστατη γραμμή άμυνας με ότι αυτό συνεπάγεται. Ο ορεινός όγκος του Τροόδους είναι η φυσική γραμμή της ύστατης υποχώρησης. Ως τέτοια πρέπει να οργανωθεί ως ο χώρος διαβίωσης και δράσης των μαχητών και του λαού που θα προσφύγουν σε αυτό σε περίπτωση κατάρρευσης του μετώπου σημερινής επαφής με τον εχθρό. Καταφύγια, σήραγγες, χώροι διασποράς, θέσεις μάχης θα πρέπει να οργανωθούν δομημένα τώρα και όχι όταν θα ξεσπάσει η επόμενη επιθετική ενέργεια του κατακτητή.

Οι πόλεις νοτίως του Τροόδους θα πρέπει να ετοιμαστούν για αεροπορικές επιδρομές και δράσεις του τουρκικού πολεμικού ναυτικού. Αυτό επιβάλλει την προετοιμασία αντίστασης και άμυνας σε παραλιακά μέτωπα. Υπάρχει οποιοσδήποτε σχεδιασμός για κάτι τέτοιο; Αν όχι αυτός πρέπει άμεσα να συμπεριληφθεί στην μεγάλη εικόνα μίας πιθανής σύρραξης.

Όλοι οι ανωτέρω σχεδιασμοί πρέπει να είναι γνωστοί στον λαό με διαφάνεια και έξω από το κλίμα πανικού. Η γνώση οπλίζει την αντίσταση. Πολλοί – όχι όλοι - από αυτούς τους σχεδιασμούς θα πρέπει να είναι γνωστοί και στον εχθρό και τους διάφορους καλοθελητές συμμάχους. Η γνώση κάποιων από αυτά τα σενάρια είναι δυνατόν να δράσει αποτρεπτικά.

Μέσα και Υλικά

Με βάση τους πιο πάνω στόχους και σχεδιασμούς  όλες οι αγορές υλικών και μέσων θα πρέπει να διέπονται από το σκεπτικό της μεγιστοποίησης της ζημιάς για τον επιτιθέμενο και της μεγιστοποίησης της δυνατότητας επιβίωσης των μονάδων μας.

Σε αυτό το πλαίσιο αγορές μαμούθ, συστημάτων τα οποία δεν πρόκειται να επιβιώσουν σε ένα περιβάλλον μάχης χωρίς την υποστήριξη συμμάχικων δυνάμεων, θα πρέπει να υποβαθμιστούν. Στη θέση τους θα πρέπει να αγοραστούν μέσα και υλικά τα οποία θα πολλαπλασιάζουν την ισχύ αποτροπής και θα διασφαλίζουν στο μέγιστο βαθμό την επιβίωση των στρατιωτών στο μέτωπο.

Τέτοια συστήματα αφορούν για παράδειγμα την ενίσχυση των μονάδων πυροβολικού με πολλαπλούς εκτοξευτές και άλλα «έξυπνα» μέσα που αυξάνουν τον όγκο και το εύρος πυρός, την ενίσχυση της αντιαεροπορικής, αντιπλοϊκής και αντιαρματικής δυνατότητας της Εθνικής Φρουράς με φορητούς πυραύλους τελευταίας τεχνολογίας και με δοκιμασμένα μέσα και υλικά στα παρόμοια πολεμικά πεδία της τελευταίας δεκαετίας.

Κυρίως όμως τα μέσα και υλικά θα πρέπει να στοχεύσουν στην ενίσχυση των στρατιωτών οι οποίοι και θα πολεμήσουν. Είναι αδιανόητο να ξοδεύονται εκατοντάδες εκατομμυρίων σε πλοία και ελικόπτερα όταν οι στρατιώτες, έφεδροι και εθνοφύλακες δεν προμηθεύονται με άρβυλα και στολές και τις αγοράζουν μόνοι τους και φέρουν οπλισμό που έχει αγοραστεί τρεις δεκαετίες πριν! Τα κονδύλια που υπάρχουν πρέπει να επενδυθούν ορθολογιστικά στην αγορά φορητού οπλισμού, συστημάτων αυτοπροστασίας και ενδοεπικοινωνίας. Τα κράνη, αλεξίσφαιρα και σύγχρονα φορητά όπλα θα πρέπει να είναι διαθέσιμα για όλους ανεξαιρέτως τους μάχιμους. Αυτά δεν απαιτούν τα τεράστια ποσά που ξοδεύονται σε όπλα αμφίβολης δυνατότητας δράσεως. Η απεμπλοκή από τις ακριβές αγορές όπλων είναι επίσης επιτακτική. Υπήρχαν και υπάρχουν χώρες πρόθυμες να μας προμηθεύσουν με αξιόπιστο και δοκιμασμένο τέτοιο υλικό αλλά οι ιδεοληπτικές ηγεσίες μας αλληθωρίζουν μονίμως προς την «Δύσην» η οποία και αρνείται να μας εξοπλίσει.΄

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει για την επάρκεια όλων των μέσων και υλικών για το διάστημα που θα οριστεί ως ο στόχος. Χωρίς σφαίρες και βλήματα απλά θα παραδοθούμε.

Όσα υλικά και μέσα όμως και αν υπάρχουν ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος πολλαπλασιαστής ισχύος είναι η εκπαίδευση.

Εκπαίδευση

Η πλήρης υποβάθμιση της εκπαίδευσης από τις δύο τελευταίες κυβερνήσεις καθιστά την πατρίδα μας έρμαιο στις διαθέσεις του επιτιθέμενου. Στρατός που δεν εκπαιδεύεται όπως θα πολεμήσει είναι καταδικασμένος πριν πέσει η πρώτη σφαίρα.

Στον τομέα της εκπαίδευσης μπορούν και πρέπει να γίνουν πολλά και άμεσα. Αυτά δεν μπορούν να αφορούν μόνον μικρές και επίλεκτες δυνάμεις αλλά ολόκληρο το στράτευμα. Η μείωση της θητείας δεν είναι κατ’ ανάγκη αρνητική. Ο συνδυασμός της με την απουσία ουσιαστικής εκπαίδευσης, όπως συμβαίνει σήμερα, είναι έσχατη προδοσία.

Οι μικροί σχετικά αριθμοί στρατεύσιμων και ο χρόνος θητείας δίνουν τη δυνατότητα αληθινής και ποιοτικής εκπαίδευσης εντός του στρατεύματος ώστε η θητεία να μην είναι «χαμένος χρόνος» αλλά ένα αληθινό σχολείο ζωής μέσα από το οποίοι νέες και νέοι να εξέρχονται οπλισμένοι με εφόδια, όχι μόνον για τον πόλεμο αλλά κυρίως για την ζωή.

Η εκπαίδευση μπορεί να αρχίζει από το λύκειο με την ενημέρωση των μαθητριών και μαθητών αλλά και την συμμετοχή τους σε ημερίδες οργανωμένες από την πολιτεία και το στράτευμα. Η εκπαίδευση θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει την ταυτόχρονη οργανωμένη εκπαίδευση όλων των δυνάμεων που θα επιχειρήσουν στους ίδιους τομείς: Τακτικό στρατό, εφεδρεία, εθνοφυλακή, αστυνομία, πυροσβεστική, πολιτική άμυνα.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια η βασική εκπαίδευση θα πρέπει να προσαρμοστεί και να περιλαμβάνει όλα όσα σήμερα πράττουν οι δυνάμεις καταδρομών. Η φιλοσοφία εκπαίδευσης θα πρέπει να στοχεύει στην δημιουργία πρώτα και κύρια καλά εκπαιδευμένων ενόπλων στρατιωτών, ικανών να επιβιώσουν σε αντίξοες συνθήκες και πεδία μαχών. Αυτό δεν είναι δυνατόν στο παρόν σχήμα. Οι νέες και οι νέοι μας επιθυμούν τις προκλήσεις και είναι πρόθυμοι για δραστηριότητες με νόημα. Η στρατιωτική εκπαίδευση είναι δυνατόν να τα παρέχει. Επιπρόσθετα πρέπει να υπάρξει οργανωμένη εκπάιδευση στην μάχη σε αστικό και ορεινό περιβάλλον και στην συνεργασία σε επίπεδο ομάδας, διμοιρίας, και λόχου. Τα σχέδια αμύνης πρέπει να συμπεριλάβουν την στοχοποιημένη δράση μικρών και ευέλικτων τέτοιων σχηματισμών με συγκεκριμένους στόχους και αποστολές. Το σύνθημα «κάθε σπίτι και κάστρο, κάθε πατριώτης και στρατιώτης» που έχει γελειοποιηθεί από την πέμπτη φάλαγγα πρακτόρων της κατοχής θα πρέπει να αποκτήσει νέο νόημα. Η άμυνα «περί βωμών και εστιών» εάν οργανωθεί ορθά θα αποτελεί ισχυρό παράγοντα αποτροπής.

Οι μονάδες που θα χειρίζονται όπλα υψηλής τεχνολογίας θα πρέπει να επανδρώνονται πλήρως από μόνιμο προσωπικό το οποίο να εκπαιδεύεται συνεχώς στο μέγιστο των δυνατοτήτων του.

Κρισιμότερος παράγοντας από όλους όμως θα πρέπει να είναι η εκπαίδευση σε ρεαλιστικές συνθήκες και σενάρια από το επίπεδο ομάδας μέχρι το επίπεδο ολόκληρης της Εθνικής Φρουράς.

Ιδιαίτερη μέριμνα θα πρέπει να γίνει για την συνεχή και αδιάλειπτη ουσιαστική εκπαίδευση της εφεδρείας και της εθνοφυλακής με την εμπλοκή νέων μεθόδων εκπαίδευσης οι οποίες θα περιλαμβάνουν εθελοντικές βολές και ασκήσεις στο πρότυπο του Ελβετικού στρατού.

Θα πρέπει να δημιουργηθούν επαγγελματικά πεδία βολής στα οποία όσοι επιθυμούν από τους εφέδρους, εθνοφύλακες και αμάχους συμπεριλαμβανομένων των γυναικών να μπορούν να πηγαίνουν και να εκπαιδεύονται στα διάφορα είδη ατομικής βολής. Γνωρίζουμε ότι εξαιρετικά στελέχη της Εθνικής Φρουράς έχουν προτείνει κάτι τέτοιο και το έχουν κοστολογήσει αλλά η πρόταση τους απορρίφθηκε! Η πρόταση πρέπει να επανέλθει και να υλοποιηθεί άμεσα. Ταυτόχρονα οι σύνδεσμοι εφέδρων σε συνεργασία με το κράτος πρέπει να αρχίσουν άμεσα στην επανεκπαίδευση των μελών τους σε εθελοντικό χρόνο με την διοργάνωση, διαλέξεων, ενημερώσεων και ασκήσεων. Κάθε οπλίτης πρέπει να γνωρίζει την αποστολή του και να εκπαιδεύεται αδιαλείπτως σε αυτήν.

Ένας από τους μεγαλύτερους πολλαπλασιαστές ισχύος στην πατρίδα μας είναι οι γυναίκες του, οι οποίες μένουν σήμερα αναξιοποίητες, παρά το ότι ήταν οι πρώτες που έδωσαν το μήνυμα της αντίστασης στην κατοχή με τις αξεπέραστες πορείες της δεκαετίας του 80 και τις συγκρούσεις με τις κατοχικές δυνάμεις. Επιβάλλεται η στράτευση των σε εθελοντική βάση ή/και η εκπαίδευση τους στα όπλα ακόμη και αν αποφασιστεί να μην υπηρετούν. Αυτό είναι ιδανικό να γίνει με την συνδρομή του κράτους. Όλες οι ενήλικες γυναίκες της Κύπρου περνούν από μία υποτυπώδη εκπαίδευση πολιτικής άμυνας η οποία είναι ένα παντελές χάσιμο χρόνου. Αντ’ αυτού θα πρέπει να εκπαιδεύονται στα όπλα και να συμπεριληφθούν στους αμυντικούς σχεδιασμούς τόσο σε αμιγείς ομάδες γυναικών όσο και σε μικτές ομάδες. Η παρουσία των γυναικών στα όπλα εγγυάται τον εξανθρωπισμό του στρατεύματος αλλά και τον πολλαπλασιασμό τόσο του ηθικού όσο και των πολεμικών του δυνατοτήτων.

Ένα εξοπλισμένο και εκπαιδευμένο στράτευμα με φιλοσοφία και σκοπό που θα αποτελείται από το σύνολο του λαού μπορεί να μην εγγυάται την νίκη στο πεδίο της μάχης, εγγυάται όμως τον μέγιστο βαθμό δυνατότητας αποτροπής των σχεδιασμών των βαρβάρων δίπλα μας.

Επίλογος

“Ci vis pacem para bellum”
Το διαχρονικό απόφθευγμα «Εάν θέλεις την ειρήνη προετοιμάσου για πόλεμο» είναι στην πραγματικότητα συνέχεια της προγενέστερης εμβριθούς ανάλυσης του Πλάτωνα:

«Διότι αυτήν πού οι περισσότεροι των ανθρώπων αποκαλούν ειρήνη, υπάρχει μόνο κατ' όνομα, ενώ στην πράξη όλες οι πόλεις βρίσκονται πάντοτε, σύμφωνα με τη φύση, σέ ακήρυκτο πόλεμο με όλες τις πόλεις.» (3)

Μόνον τυφλοί ηγήτορες τυφλών αγνοούν την νομοτελειακή αυτή πραγματικότητα των σχέσεων ανάμεσα στα κράτη. Στην δική μας περίπτωση αυτή η ιδεοληπτική εμμονή με μία ψευδαίσθηση ειρήνης,  την στιγμή που ο ισλαμοφασισμός δίπλα μας μας απειλεί άμεσα με την χρήση φονικής βίας, αγγίζει επικίνδυνα τα όρια της έσχατης προδοσίας.

Οι λαοί που αγνόησαν στην ιστορική τους πορεία την ανάγκη προετοιμασίας για τον πόλεμο ως αδήριτη ανάγκη για την έστω και υποτυπωδώς παρουσία ειρήνης, είτε χάθηκαν στο πέρασμα του χρόνου είτε εκφυλίστηκαν εξανδραποδισμένοι.

Ο πόλεμος είναι ο πατέρας των πάντων, ο βασιλέας όλων… Άλλους ανέδειξε σε δούλους και άλλους σε ελευθέρους. (4)

Απομένει να αποφασίσουμε σε ποια κατηγορία θέλουμε να ανήκουμε.


Σόλων Αντάρτης ~ solon_antartis@yahoo.com
~~~~~~~~~~~~~

Σημειώσεις
-------------

* Οι χάρτες που συνοδεύουν το άρθρο είναι από το άρθρο του συναγωνιστή Πέτρου Ευδόκα με τίτλο:
Λευκωσία, Λάρνακα και Αφρίν σήμερα
http://cyprus.indymedia.org/node/5223

Το έργο που συνοδεύει το άρθρο ανήκει στον καλλιτέχνη Chris Shaw και φέρει τον τίτλο
“Madonna Kalashnikov”

1. Οι Σουηδοί το πήραν στα σοβαρά με την άμυνα και “τρέχουν” επενδύοντας
http://www.defence-point.gr/news/i-souidi-to-piran-sta-sovara-me-tin-amyna-ke-trechoun-ependyontas

2. Σουν Τζου «Η Τέχνη του Πολέμου», Παπασωτηρίου (2008), σελ. 125

3. Πλάτωνος «Νόμοι», 626a, Α’ τόμος, Βιβλίο Α’, Μετάφραση Η.Π. Νικολούδης, Δαίδαλος. Ι.Ζαχαρόπουλος, σελ.431

4. «Πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστι, πάντων δὲ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν θεοὺς ἔδειξε τοὺς δὲ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν δούλους ἐποίησε τοὺς δὲ ἐλευθέρους.»
Ηράκλειτος, Περί Φύσεως: 53

Comments

Newswire

Mon 28 May 2018
Wed 25 April 2018

Syndicate

Syndicate content Features

Syndicate content Newswire